Πως κηδεύεται ένα γεροντάκι στο Άγιο Όρος ;

Δυο είναι κυρίως οι μεγάλες ιεροτελεστίες σ' ένα κοινόβιο, στις οποίες μπορεί κανείς να δει να εφαρμόζεται απόλυτα το «όλοι για τον ένα»: η κουρά και ο εξοδιαστικός. Με την πρώτη εντάσσεται ο μοναχός στην αδελφότητα. Με τη δεύτερη εξάγεται από την επί γης αδελφότητα. Η πρώτη χαρακτηρίζεται ως πνευματική γέννηση. Η δεύτερη είναι ο σωματικός θάνατος.

Η κοίμηση του μοναχού

Η κοίμηση του μοναχού γίνεται αμέσως γνωστή σ' όλη τη Μονή και στη συνέχεια σ' όλο τον αγιορειτικό κόσμο.Στον απελθόντα, αφού ευπρεπίσουν τη σορό, φορούν τα σανδάλια, το ζωστικό, τα σχήματα, το σκούφο, το κουκούλι του. Στη συνέχεια τον τυλίγουν στο ράσο του, το οποίο έχουν προηγουμένως διαπλατύνει. Το ράσο του γίνεται το σάβανό του κι επάνω σ' αυτό κοσμούν τρεις σταυρούς: στο μέτωπο, το στήθος, τα γόνατα. Τώρα είναι έτοιμος για τη μεταφορά του στο νάρθηκα του Καθολικού (η του Κυριακού).Η ακολουθία του εξοδιαστικού γίνεται αμέσως μετά τη λειτουργία, το πρωί, ή μετά τον εσπερινό, το απόγευμα.Συγκεντρώνεται όλη η αδελφότητα, όπως διατυπώνεται σε αρχαιότατο μοναστικό κανόνα, πως όταν πεθάνει αδελφός «πρέπει να συνοδεύση όλη η αδελφότης την εκφοράν του».

     Η ακολουθία είναι, στ' αλήθεια, στο ξετύλιγμά της, μια αποκάλυψη. Ποιητές με μεγάλη ευαισθησία, τρόφιμοι των μοναστηριών κι αυτοί, είναι οι συνθέτες της. Τα τροπάρια δεν μιλούν μόνο για την ματαιότητα του βίου (πράγμα που μπορεί κανείς να το διδαχτεί και από τη σορό που κείται στο μέσον της λιτής), αλλά υμνούν και τη νίκη της Ζωής, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, επί του θανάτου και της φθοράς.Προς το τέλος της ακολουθίας, τη στιγμή που αρχίζουν να ψάλλονται τα προσόμοια με πρώτο το: «Δεύτε τελευταίον ασπασμόν, δώμεν, αδελφοί, τω θανόντι ...» προσέρχονται οι αδελφοί και ασπάζονται τον κεκοιμημένο.

     Στη συνέχεια, υπό τις πένθιμες κρούσεις της καμπάνας, γίνεται η εκφορά του κεκοιμημένου. Προηγούνται τα εισοδικά και οι ιερείς. Έπεται η σορός και ακολουθούν, με αναμμένες τις λαμπάδες τους, οι λοιποί πατέρες.Με συνηγμένη την αδελφότητα γύρω από τον νεοσκαμμένο τάφο, θα γίνει το πρώτο κομβοσχοίνι από τον τυπικάρη. Κάθε αδελφός θα κάνει κομβοσχοίνι για 40 ημέρες υπέρ του θανόντος. Οι αιτήσεις και δεήσεις υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του θα συνεχίζονται «επί εν έτος παρρησία εν τω Κυριακώ Ναώ, εν δε τω κοιμητηρίω μέχρι της ανακομιδής αυτού, ήτοι επί τριετίαν».

     Εκείνο που πρέπει να σημειωθεί ως αξιοθαύμαστο προνόμιο των Αθωιτών μοναχών, είναι ότι το σώμα του αποιχομένου μένει, μέχρι την ταφή του, μαλακό και ευλύγιστο, αντίθετα με τα σώματα όλων των νεκρών, χωρίς εξαίρεση, που μένουν σκληρά και αλύγιστα.

Πως αποκτάται η ταπεινοφροσύνη, της οσίας Συγκλητικής

    

Είναι δύσκολο να αποκτήση κανείς την ταπεινοφροσύνη. Διότι αν δεν απομακρυνθή από κάθε είδους δόξα, δεν θα μπορέση να αποκτήση αυτόν τον θησαυρό. Είναι δε τόσο μεγάλη η ταπεινοφροσύνη, ώστε, ενώ ο διάβολος φαίνεται ότι μιμήται όλες τις αρετές, γι? αυτήν ούτε καν γνωρίζει τί τέλος πάντων είναι. Και ο Απόστολος, γνωρίζοντας την ασφάλεια και την σταθερότητά της, μας προστάζει να την ενστερνισθούμε και όλους όσους ασκούν τις αρετές να είναι ντυμένοι μ? αυτήν. Και αν νηστεύης, και αν ελεής, και αν διδάσκης, και αν είσαι σώφρων και συνετός, πάλι αυτήν να έχης σάν τείχος απρόσβλητο για τον εαυτό σου. Ας συσφίγγη και ας συγκρατή τις αρετές σου η ωραιότερη απ? όλες τις αρετές, η ταπεινοφροσύνη. Βλέπεις και στον ύμνο των αγίων Τριών Παίδων, πώς, ενώ καθόλου δεν έκαναν μνεία των άλλων αρετών, συγκατέλεξαν τους ταπεινούς μαζί με τους υμνούντες, χωρίς να αναφερθούν σε σώφρονες η ακτήμονες. Διότι όπως είναι αδύνατο να κατασκευασθή ένα πλοίο χωρίς καρφιά, έτσι είναι αδύνατο και να σωθή κανείς χωρίς ταπεινοφροσύνη.

     Επειδή δε αυτή είναι αγαθή και σωτήρια, ο Κύριος την ενδύθηκε, όταν εξεπλήρωσε το σχέδιο για την σωτηρία των ανθρώπων. Διότι λέγει: «Μάθετε από εμού ότι πράός ειμι και ταπεινός τή καρδία». Πρόσεξε ποιός είναι αυτός που το λέγει. Γίνε τέλειος μαθητής του. Αρχή και τέλος των αρετών σου ας γίνη η ταπεινοφροσύνη. Και εννοώ το ταπεινό φρόνημα, όχι το εξωτερικό σχήμα μόνο. Στον εσωτερικό άνθρωπο αναφέρεται. Διότι αυτόν θα τον ακολουθήση και ο εξωτερικός. Εξετέλεσες όλες τις εντολές; Το γνωρίζει ο Κύριος. Αλλά ο ίδιος σε διατάζει πάλι να γίνης δούλος από την αρχή. Διότι λέγει: «Όταν όλα τα κάμετε να πήτε: 'Αχρηστοι δούλοι είμαστε».

     Η ταπεινοφροσύνη λοιπόν κατορθώνεται με ονειδισμούς, με ύβρεις, με πλήγματα. Νά ακούσης ότι είσαι ανόητος και βλάκας, ζητιάνος και φτωχός, αδύναμος και τιποτένιος, απρόκοπος σε έργα, χωρίς ευφράδεια στον προφορικό λόγο, άσχημος στην εμφάνισι, ασθενής στις δυνάμεις. Αυτά είναι τα νεύρα της ταπεινοφροσύνης. Αυτά άκουσε και έπαθε ο Κύριος. Σαμαρείτη τον είπαν και ότι έχει δαιμόνιο. Πήρε μορφή δούλου, ραπίσθηκε, πληγώθηκε.

     Πρέπει λοιπόν κι εμείς να μιμούμαστε την έμπρακτη αυτή ταπεινοφροσύνη. Υπάρχουν λοιπόν μερικοί που υποκρίνονται με τα εξωτερικά σχήματα και ταπεινώνουν τον εαυτό τους, θηρεύοντας με αυτόν ακριβώς τον τρόπο την δόξα των ανθρώπων. Αλλά γίνονται φανεροί από τους καρπούς τους. Διότι μόλις υβρισθούν λίγο, δεν το υποφέρουν, αλλά ξερνούν το δηλητήριό τους όπως τα φίδια

Ομιλία στην Γ Κυριακή των Νηστειών, του π Ιουστίνου Πόποβιτς

    

     «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν καί ἀράτω τόν σταυρόν αὐτοῦ καί ἀκολουθήτω μοι» (Μάρκ. η΄ 34). Αἴροντες τόν σταυρό, εὐαρεστοῦμε τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό, Τόν ἀκολουθοῦμε. Ἄν ἀκολουθοῦμε τόν ἑαυτό μας, δέν μποροῦμε νά ἀκολουθοῦμε Ἐκεῖνον. Ὅποιος δέν ἀπαρνηθῇ τόν ἑαυτό του, δέν μπορεῖ νά Μέ ἀκολουθήσῃ (Ματθ. ι΄ 38).

      Ἄν ἀκολουθήσῃς τόν δικό σου νοῦ καί ὄχι τόν νοῦ τοῦ Χριστοῦ, ἄν ἀκολουθήσῃς τό θέλημά σου καί ὄχι τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, ὅπως ἀναφέρεται στό ἅγιο Εὐαγγέλιο, ἡ ψυχή σου δέν εἶναι καθαρή, δέν εἶναι ἁγιασμένη, εἶναι χαμένη στήν ζούγκλα τῶν ψυχοφθόρων καί φρικτῶν πλανῶν. Διότι ἡ ἁμαρτία, τό κακό, κατόρθωσε νά χτίσῃ μέσα μας, δίπλα σέ ἐκείνη τήν θεοειδῆ ψυχή πού ἐλάβαμε ἀπό τόν Θεό, τήν δική της ψυχή. Ἄν ἡ ἁμαρτία μᾶς γίνῃ ἕξις, δημιουργεῖ μέσα μας τήν δική της ψυχή. Ἄν πράττομε τήν ἁμαρτία, ἐκείνη σταδιακά μορφώνεται στήν ψυχή μας. Κοντά σέ ἐκείνη τήν θεοειδῆ ψυχή, τήν ὁποία ὁ Θεός σοῦ ἔδωσε, ἐσύ φέρνεις ἕναν ξένο, ὁ ὁποῖος σέ αἰχμαλωτίζει. Αὐτός διαφεντεύει, ἐνῶ ὅ,τι θεϊκό εἶναι μέσα σου εἶναι σάν κοιμισμένο, σάν μουδιασμένο. Τό ἀπέρριψες, καί ἐκεῖνο δέν ζῆ μέσα σου, πεθαίνει.

      Ἡ ἁμαρτία δημιουργεῖ μέσα μας δικό της κόσμο, δημιουργεῖ μέσα μας δική της φιλοσοφία, δική της ἀντίληψι γιά τόν κόσμο. Ἡ ἁμαρτία ἐπιδιώκει νά καταλάβῃ τήν θέσι τοῦ Θεοῦ στήν ψυχή σου, τήν θέσι τοῦ Προσώπου τοῦ Θεοῦ. Αὐτό θέλει νά κάνῃ ἡ ἁμαρτία. Ἡ ἁμαρτία στήν πραγματικότητα θέλει νά στερήσῃ τόν ἄνθρωπο ἀπό ἐκεῖνες τίς θεϊκές ὡραιότητες πού ἔχει στήν ψυχή του. Ναί, αὐτός ὁ διάβολος ἀγωνίζεται διά μέσου τῆς ἁμαρτίας νά δημιουργήσῃ μέσα σου καί μέσα μου τήν δική του εἰκόνα. Διότι ἡ ἁμαρτία πάντοτε ὁμοιάζει στόν διάβολο. Πάντοτε, ὅταν τήν ἐναγκαλιζώμαστε, τυπώνει σιγά-σιγά στήν ψυχή μας τήν δική του σκοτισμένη μορφή. Ἔτσι, μέ τήν ἁμαρτία, μέ τήν ἕξι στήν ἁμαρτία, μορφώνεται μέσα μας ἕνα ἄλλο ἐγώ, μία ἄλλη ψυχή, ἕνας ἄλλος ἑαυτός, ἐκεῖνος ὁ ἑαυτός, τόν ὁποῖο ζητεῖ ὁ Κύριος νά ἀπαρνηθοῦμε: «οὐ γάρ ὅ θέλω ποιῶ ἀγαθόν, ἀλλ’ ὅ οὐ θέλω κακόν τοῦτο πράσσω» (Ρωμ. ζ΄ 19). Τό κακό τό δημιουργήσαμε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι, ἐνῶ τό καλό εἶναι ἀπό τόν Θεό, λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος (Α΄ Τιμ. δ΄ 4). Ἐγώ θέλω νά ζῶ σωστά, ἀλλά τήν δύναμι νά τό κάνω δέν τήν ἔχω. Δέν βρίσκω τήν δύναμι γι’ αὐτό, δέν βρίσκω τήν δύναμι μέσα μου.

     Νά, τό σημερινό Εὐαγγέλιο μᾶς ἀποκαλύπτει τόν τρόπο, γιά νά πραγματοποιήσουμε στήν ζωή μας τό καλό πού ἐπιθυμοῦμε. Αὐτός εἶναι ἡ ἀπάρνησι τοῦ ἑαυτοῦ σου, τῆς ἁμαρτίας σου, αὐτῆς τῆς ἁμαρτωλῆς ψυχῆς πού δημιουργήθηκε, χτίστηκε, μορφώθηκε μέσα σου. Μέ τήν νηστεία στήν πραγματικότητα ἀπωθοῦμε τήν ἁμαρτωλότητα πού εἶναι μέσα μας. Ἀντικαθιστοῦμε σταδιακά τόν ἑαυτό μας μέ τόν Χριστό, μέχρις ὅτου φθάσουμε στήν τελειότητα πού ἔφθασε ὁ ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ὁποῖος λέγει: «Ζῶ δέ οὐκέτι ἐγῶ, ζῆ δέ ἐν ἐμοί Χριστός» (Γαλ. β΄ 20). Νά τί σημαίνει «ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν»: Σημαίνει νά ἀπαλείψουμε ὅλες τίς (κακές) μας ἐπιθυμίες, κάθετι ἀνθρώπινο, ἐφάμαρτο, καί νά τά ἀντικαταστήσουμε μέ τόν Χριστό. Νά ἀλλάξουν, νά γίνουν ὅλα Χριστός!

      «Ὅς γάρ ἐάν θέλῃ τήν ψυχήν αὐτοῦ σῶσαι ἀπολέσει αὐτήν· ὅς δ᾽ ἄν ἀπολέσει τήν ψυχήν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ καί τοῦ εὐαγγελίου, σώσει αὐτήν» (Μάρκ. η΄ 35). Ἐάν, βεβαίως, ἀπαρνηθοῦμε κάθε ἁμαρτία μας, κάθε πάθος μας· καί ἄν ξέρουμε, ἄν αἰσθανόμαστε καί ἄν θέλουμε νά γίνῃ ὁ Χριστός ψυχή μέσα στήν ψυχή μας, καρδιά μέσα στήν καρδιά μας, νά ἀντικαταστήσῃ τόν ἑαυτό μας, τό ἐγώ μας μέ τόν Ἑαυτό Του. Αὐτή εἶναι ἡ μόνη ὁδός γιά νά φυλάξουμε ἐγώ καί ἐσύ καί κάθε ἄνθρωπος τήν ψυχή μας ἀπό τήν κόλαση, ἀπό τήν καταστροφή, ἀπό τόν διάβολο, ἀπό κάθε κακό, ἀπό τά αἰώνια βάσανα, νά βροῦμε μέσα μας ἐκείνη τήν θεοειδῆ ψυχή, ἐκείνη τήν θεϊκή ψυχή, τήν ὁποία ὁ Θεός μᾶς ἔδωσε.

Θεοειδής ψυχή! –Ποῦ εἶναι ἄραγε; –Στόν Χριστό. Ὁ Χριστός ἔγινε ἄνθρωπος γιά νά μᾶς εἰπῇ: Νά, ἔτσι πρέπει νά εἶναι ὁ ἄνθρωπος. Ἐκεῖνος, ὁ Θεός, ἔγινε ἄνθρωπος. Ἐκεῖνος, ὁ Θεός, ἔδειξε στόν ἑαυτό Του τό Πρόσωπο τοῦ Θεοῦ. Ἐμεῖς εἴμαστε πλασμένοι κατ’ Εἰκόνα Θεοῦ. Ὀφείλουμε νά ζοῦμε σύμφωνα μέ αὐτήν. Τί εἶναι ὁ νοῦς μας; Εἰκόνα τοῦ νοῦ τοῦ Χριστοῦ, τοῦ νοῦ τοῦ Θεοῦ. Ἡ δική μας ὑποχρέωσις εἶναι νά κάνουμε τόν νοῦ μας ὅμοιο μέ τόν νοῦ τοῦ Χριστοῦ, δηλαδή νά χριστοποιήσουμε ὅλο τόν νοῦ μας καί νά μποροῦμε νά ποῦμε μέ τόν ἀπόστολο Παῦλο: «ἡμεῖς νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν» (Α΄ Κορ. β΄ 16). Ἀλλά μέχρι νά ταυτίσουμε τό θέλημά μας μέ τό θέλημα τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ, τό δικό μας θέλημα πάντα περιπλανιέται, εἶναι πάντα ἀδύνατο, πάντα σκοντάφτει καί βυθίζεται στήν ἁμαρτία. Ἐάν ἔχουμε τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό ὡς τό αἰώνιο πρότυπό μας, τό αἰώνιο ὅραμά μας, τότε ταυτίζουμε τόν ἑαυτό μας μέ τό δικό Του θέλημα. Τότε λέμε: δέν θέλω νά γίνῃ τό θέλημά μου, ἀλλά τό δικό Σου (Κύριε). Πάτερ ἡμῶν, γενηθήτω τό θέλημά σου ὡς ἐν οὐρανῷ καί ἐπί τῆς γῆς.

      Ὅταν ἐμεῖς, τηρώντας τίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ, θέλουμε νά θεραπεύσουμε τό θέλημά μας ἀπό ὅλες τίς ἀδυναμίες, ἀπό ὅλες τίς ἀρρώστειες του, ἀπό ὅλο τόν θάνατό του, στήν πραγματικότητα θεραπεύουμε τόν ἑαυτό μας ἀπό κάθε ἁμαρτία καί ἐξορίζουμε ἀπό τόν ἑαυτό μας κάθε τι ἐφάμαρτο. Ναί! Ὅσο ὁλόκληρος ὁ ἄνθρωπος ἐπιποθεῖ τόν Θεό, ὅσο στ’ ἀλήθεια ἀγωνίζεται νά ἀπαρνηθῇ τόν ἑαυτό του καί νά ἀκολουθῇ τόν Χριστό, νά σηκώνῃ τόν Σταυρό, νά σηκώνῃ τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ, τότε ἀληθινά λαμβάνει ἀπό τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό τήν θεία δύναμι. Διότι, ὅπως ἔχει λεχθῆ, ὁ Σταυρός «ἡμῖν τοῖς σῳζομένοις δύναμις Θεοῦ ἐστι» (Α΄ Κορ. α΄ 18). Ἡμῖν, γιά μένα καί γιά σένα καί γιά κάθε ἄνθρωπο.          

    Ὅταν ἀποφασίσῃς νά βιάσῃς τόν ἑαυτό σου νά σηκώσῃς τόν σταυρό σου, νά! ἐσύ τήν ἴδια στιγμή λαμβάνεις θεία δύναμι. Αὐτή τήν δύναμι τήν δίνει ὁ Κύριος, γιά νά μπορέσῃς νά νικήσῃς κάθε ἁμαρτία μέσα σου, νά μπορέσῃς νά νικήσῃς κάθε κακό, κάθε κακή συνήθεια, νά μπορέσῃς νά παιδαγωγήσῃς τήν γλῶσσα σου νά μή λέγῃ ἄπρεπα λόγια, νά παιδαγωγήσῃς τό μάτι σου νά μή βλέπῃ ἐκεῖνα πού δέν πρέπει νά βλέπῃ. Ὅλη ἡ ζωή σου νά γίνῃ χριστοειδής. Χάριν τίνος; Χάριν τοῦ Χριστοῦ. Γιά νά ἐγκατοικίσῃς τόν Χριστό μέσα σου! Νά, αὐτός εἶναι ὁ σκοπός μας, αὐτό εἶναι τό ὅραμά μας, αὐτό εἶναι ἡ ἀνάπαυσις καί ἡ εἰρήνη καί ὁ αἰώνιος παράδεισος τῆς ψυχῆς μας, κάθε ἀνθρώπινης ψυχῆς. Χωρίς τόν Χριστό ἡ ἀνθρώπινη ψυχή δέν εἰρηνεύει...

     Ἡ δική μας ὁδός, ἡ ὁδός τῶν Ἁγίων καί τῆς νηστείας, εἶναι βία στόν ἑαυτό μας νά πράττωμε κάθε ἀγαθό, διηνεκής βία τοῦ ἑαυτοῦ μας πρός κάθε καλό. Διότι ἡ φύσις μας δέν θέλει τό καλό. Ἐκείνη κλίνει στό κακό. Ἐσύ ὅμως βίασε τόν ἑαυτό σου νά πνίγῃς κάθε κακό πού ὑπάρχει μέσα σου. Ὁ Κύριος θά σοῦ δώσῃ τήν δύναμι τῆς Ἀναστάσεως, γιά νά κάνῃς πραγματικά κάθε καλό. Νά σηκώνουμε τόν σταυρό μας, νά χριστοποιοῦμε τόν ἑαυτό μας καί νά προσέχουμε ὅτι νηστεία δέν εἶναι ἄλλο ἀπό τό νά ἀντικαταστήσουμε τόν ἑαυτό μας μέ τόν Χριστό, τόν Θεό μας. Μέσῳ κάθε ἀρετῆς ὁ ἄνθρωπος πρέπει νά ἀντικαθιστᾷ τόν ἑαυτό του μέ τόν Θεό, τόν Κύριο Ἰησοῦ Χριστό. Διότι, «θεός ἡ ἀρετή», ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Μάξιμος. Καί αὐτή ἡ θεία δύναμις εἶναι πιό δυνατή ἀπό αὐτόν ἐδῶ τόν κόσμο, αὐτή ἡ δύναμις μᾶς χαρίσθηκε γιά νά ὑπερνικοῦμε κάθε κακό, νά ὑπερνικοῦμε κάθε ἁμαρτία, κάθε διαβολική δύναμι. Βίασε τόν ἑαυτό σου σέ κάθε καλό καί ὁ Ἀγαθός Κύριος θά σοῦ δώσῃ τήν δύναμι τῆς Ἀναστάσεως, ὥστε νά πορεύσεσαι ἀπό τήν μεγαλύτερη θλίψι στήν μικρότερη καί ἀπό τήν μικρότερη χαρά στήν μεγαλύτερη χαρά. Νά βαδίζουμε ὅλοι πρός τήν βασιλεία τῶν οὐρανῶν, ἕως ὅτου μπορέσουμε νά ποῦμε μέ τήν Χάρι τοῦ Θεοῦ καί ἐμεῖς: Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, δέν ζῶ πλέον ἐγώ· ἐσύ ζῆς μέσα μου διά τῶν ἁγίων Μυστηρίων καί τῶν ἁγίων ἀρετῶν. Σέ Ἐσένα ἀνήκει ἡ δόξα καί ἡ εὐχαριστία, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Άγιο όρος, ο κλήρος και το περιβόλι της Παναγιάς μας

    

Η Κυρία Θεοτόκος όταν φανερώθηκε στον πρώτο ερημίτη του Άθωνα, τον άγιο Πέτρο (655—681) και μετά από τέσσερις ως πέντε αιώνες στον ηγούμενο της Μεγίστης Λαύρας Νικόλαο και στον ένα και στον άλλο είπε: « Η κατοίκησή σας και η κατά Θεόν ανάπαυσή σας αλλού πουθενά δεν θα είναι παρά μόνο στο Όρος του Άθωνος, το οποίον έλαβα από τον Υιόν και Θεόν μου να είναι κλήρος δικός μου, στον οποίον εκείνοι που θέλουν να αναχωρήσουν από τις κοσμικές φροντίδες συγχύσεις, να έρχονται σ' αυτό και να δουλεύουν στο περιβόλι αυτό, να καλλιεργούν την αρετή, την καθαρότητα της καρδιάς και την αγνότητα της ψυχής τους και από τώρα και εμπρός θα λέγεται από όλους «Άγιον Όρος» «Αγιον Όρος τουτεΰθεν κεκλήσεται... καί περιβόλι δικό μου».

     «Υπόσχομαι δε, πολύ να αγαπώ, να βοηθώ και να σκέπω εκείνους, που με άδολη καρδιά έρχονται να δουλέψουν ολόψυχα στο Θεό, να προσεύχονται αδιάκοπα για την ψυχή τους, να παρακαλούνε το Θεό για την Εκκλησία Του και όλο τον κόσμο να τον φωτίσει ο Θεός να γίνουν όλοι πρόβατα γνήσια και άδολα του Χρίστου και Θεού μας.»«Με το έλεος και τη χάρη του Υιού και Θεού μου θα γεμίσει από την μια άκρη ως την άλλη το Όρος τούτο από Μοναχούς πλήθος πολύ ευσεβών και Ορθοδόξων. Για τούτο χαίρεται και αγάλλεται το πνεύμα μου, διότι όλοι αυτοί, θα υμνούν, θα ευλογούν και θα δοξάζουν το πάντιμον και μεγαλοπρεπές όνομα της Παναγίας Τριάδος. Από αυτούς τους Μοναχούς, με τα σημεία και θαύματα που θα κάνουν, με την καθαρή και άγια ζωή τους, θα δοξάζεται και θα μεγαλύνεται, σε όλα τα πλάτη και τα μήκη, σε Ανατολή και Δύση, σε Βορρά και Νότο το όνομα του Θεού από όλον τον κόσμο.»

     «Από την θλίψη, τη στενοχώρια, τους πειρασμούς, τα σκάνδαλα και τις στερήσεις που θα υπομένουν οι Μοναχοί αυτοί, θα μάθει ο κόσμος να κάνει υπομονή στις δύσκολες στιγμές της ζωής του.»«Για όλα αυτά δε που θα υπομένουν αυτοί και δι' αυτών όλος ο κόσμος, θα παρακαλέσω τον Υιόν και Θεόν μου να συγχώρεση τις τυχόν ελλείψεις τους και να τους αξιώσει θείων και ουρανίων χαρισμάτων. Θα παρακαλέσω να τους χαρίσει ειλικρινή μετάνοια και φωτισμό για να κάνουν καλήν απολογία, κατά την ημέρα εκείνη την μεγάλη και επιφανή της Δευτέρας Παρουσίας και στη μέλλουσα δίκαια Κρίση να τύχουν του απείρου ελέους. Αλλά και στην παρούσα ζωή θα έχουν κι από μένα μεγάλη βοήθεια, διότι θα τους ελαφρύνω τους πόνους, τους κόπους, τις πίκρες και θα αποδιώχνω τους νοητούς και αισθητούς πειρασμούς, που θα τους γίνονται από τον εχθρό και επίβουλο Διάβολο και πολέμιο του ανθρωπίνου γένους».

      Με τις υποσχέσεις και θείες υποθήκες αυτές της Παναγίας μας, το Άγιον Όρος, από τότε που κατοικήθηκε από Μοναχούς και μέχρι σήμερα, διαφυλάχθηκε και συνεχίζει την αγία ζωή και πνευματική δράση του, καίτοι οί κάτοικοι του Μοναχοί σκληρά κατά καιρούς δοκιμάστηκαν και μέχρι σήμερα δοκιμάζονται, από διαφόρους πειρασμούς ορατούς και αόρατους, με τη βοήθεια του Θεού και τη σκέπη της Θεοτόκου θα συνεχίσει τον Ιερόν αγώνα του, για να διαφυλάξει την Πίστη, τη γλώσσα και τις εθνικοθρησκευτικές Παραδόσεις του Χριστιανισμού αβλαβείς και αδιαλώβητες, όπως από την αρχή μας τις παρέδωσαν οι άγιοι Πατέρες των Επτά Αγίων Οικουμενικών Συνόδων της Αγίας Εκκλησίας μας.

Ή Παναγία σαν μάνα φροντίζει τους Μοναχούς

      Στο κοινόβιο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου, πριν από 30 χρόνια ζούσε ένα πολύ απλό κι αγαθό Γεροντάκι, γνωστός με το όνομα Γερο - Θωμάς, πάντα πρόθυμος και ακάματος εργάτης της υπακοής. Σαν υπηρεσία του (διακόνημα) είχε να είναι βοηθός στον ζυμωτή και φούρναρη του Μοναστηριού.

Μια μέρα έτυχε ανάγκη να απουσιάσει για δυο ημέρες ο ζυμωτής και φούρναρης της Μονής Γερο - Γρηγόρης, ο οποίος από χρόνια είχε την υπηρεσία αυτή και γνώριζε πολύ καλά και εξυπηρετούσε τα διακονήματα αυτά, με πολύ προσήλωση και ευλάβεια.Σαν αντικαταστάτη του στις υπηρεσίες αυτές, άφησε τον Γερο -Θωμά, ο οποίος επειδή δεν είχε ποτέ του ζυμώσει ξαφνιάστηκε και βρέθηκε σε μεγάλη απορία, διότι έπρεπε να ζυμώσει και να φουρνίσει τότε και να δώσει ψωμί για δυο ημέρες στους πατέρες του Κοινοβίου που τότε είχε περισσότερους από εξήντα Μοναχούς και σε δέκα ως είκοσι διερχόμενους κάθε ημέρα προσκυνητές.

     Στη μεγάλη αυτή ανάγκη και απορία που βρέθηκε ο Γερο - Θωμάς, άρχισε να κάνει θερμή προσευχή και με δάκρυ να παρακαλεί την Παναγία Μητέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, Κυρία Θεοτόκο και τον άγιο Παύλο, να τον φωτίσουν τι να κάνει; στην προκειμένη περίπτωση, γιατί τα είχε κυριολεκτικά χαμένα και δεν ήξερε πούθε να αρχίσει.Ξαφνικά παίρνει την μαγιά του προζυμιού και εκεί που πήγε να βάλει νερό κι αλεύρι βλέπει δίπλα του μια μεγαλόπρεπη μαυροφορούσα γυναίκα, η οποία πήρε το προζύμι το ανακάτεψε, έβαλε το αλεύρι στην σκάφη και σε δυο ώρες έγινε το ζυμάρι, έπλασε τα ψωμιά τα φούρνισε και μέσα στις δυο αυτές ώρες ξεφούρνισε και έδωσε ο Γερο -Θωμάς ψωμί στους Μοναχούς, οι οποίοι ακόμη μέχρι σήμερα δεν μπορούν να ξεχάσουν την γλυκύτητα και νοστιμιά του ψωμιού αυτού. δε Γερο - Θωμάς σαν υπνωτισμένος δεν κατάλαβε τίποτε, πώς και με ποιό τρόπο γίνανε όλα αυτά! Το μόνο που κατάλαβε ήταν η μαυροφορεμένη εκείνη γυναίκα, που δεν ήταν άλλη παρά η Κυρία Θεοτόκος.Οι δε αδελφοί της Μονής αυτής του έλεγαν: Γερο- Θωμά, κάτι φάρμακο θα έβαλες μέσα στο ψωμί που είναι τόσο γλυκό και νόστιμο και έγινε τόσο γρήγορα και τόσο ωραίο.

     Εδώ έδωκε την παρουσία της η Κυρία Θεοτόκος που σαν μάνα φροντίζει τα παιδιά της, τους Μοναχούς του Αγίου Όρους για να μη μείνουν νηστικοί από έλλειψη τροφίμων και άρτου, όπως. εμπράκτως το είδαμε όλοι κατά τα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής 1940 -1944.

Παρόμοιο θαύμα της Παναγίας στην Νέα Σκήτη

Για την ιδιαίτερη φροντίδα της Κυρίας και Δεσποίνης ημών Θεοτόκου, οι Πατέρες της ιεράς Νέας Σκήτης, μου διηγήθηκαν το ακόλουθο γεγονός:

     Το έτος 1942, που η Γερμανική κατοχή, είχε επιφέρει μεγάλη συμφορά στην Πατρίδα μας και η πείνα και στέρηση των υλικών αγαθών και ιδιαίτερα η έλλειψη τροφίμων θέριζε κυριολεκτικά τους αδελφούς μας Έλληνες, οι Μοναχοί του Αγίου Όρους, από την φροντίδα και μέριμνα της Παναγίας Μητέρας μας και μητέρας όλου του κόσμου δεν αισθάνθηκαν την έλλειψη των αγαθών, όπως οι άλλοι αδελφοί μας στον κόσμο βρισκόμενοι, που από την πείνα πέθαιναν κάθε μέρα και τους μάζευαν από τον δρόμο τα κάρα και ομαδικά τους ενταφίαζαν.Έτσι λοιπόν δυο χρόνια υστέρα από τον Αλβανικό πόλεμο με τους Ιταλούς, που οι Γερμανοί κατέλαβαν την Πατρίδα μας και είχαμε γενικό αποκλεισμό από τρόφιμα, οι Πατέρες της Νέας Σκήτης μου είπαν, δεν είχαμε αλεύρι παρά μόνο για δυο ζύμες, το οποίο άμα θα τελείωνε, τι θα γινόμαστε τότε; Είχαμε στην συνοδεία μας εκτός από τον πατέρα Θεοφύλακτο και τον μακαρίτη τον Γερο - Γαλακτίωνα στο σπίτι μας, είπε ο Παπά Ιωακείμ ο Σπετσέρης. ότι στην συνοδεία μας είχαμε ακόμη ένα άτομο και φτάσαμε σε τρομερή απογοήτευση.

    Αυτός ο μακαρίτης τώρα και τότε γέροντας μας Ιωακείμ, άνθρωπος του Θεού με πολλή μεγάλη πίστη στον Θεό και γενναία ψυχή, προικισμένος με πνεύμα υπομονής, Πίστεως και αγάπης προς όλον τον κόσμο, μας έδινε θάρρος και μας έλεγε: «Μη λυπήστε παιδιά μου, δεν θα μας αφήσει ο Θεός, εμείς έχουμε την Παναγία μητέρα του Θεού, βοηθό, η οποία, σύμφωνα με την υπόσχεσή της, θα φροντίσει για μας. Αλλά εάν παραχωρήσει ο Θεός να στερηθούμε τα υλικά αγαθά και να πεινάσουμε δεν θα πάθουμε τίποτε μεγάλο κακό, γιατί αν με υπομονή καί δίχως γογγυσμό υποφέρουμε ο,τι κακό θα μας βρει, τούτο θα είναι καλό και ωφέλιμο για την ψυχική μας σωτηρία. Εμείς σαν Μοναχοί, πρέπει να κάνουμε κουράγιο, να έχουμε την ελπίδα μας στο θεό και στην Κυρία Θεοτόκο και με το υπόδειγμά μας να δίνουμε θάρρος και στον άλλο κόσμο που υποφέρει πολύ περισσότερο από μας».

Από τις ζύμες το αλεύρι, με πολλή μεγάλη οικονομία καί μέτρο, περάσαμε από τον Απρίλη μέχρι τον Αύγουστο, οπόταν άρχισαν οι καθημερινές Παρακλήσεις της Παναγίας για το 15) Αύγουστο.

Ψωμί δεν είχαμε πλέον καθόλου, ο τότε γείτονας μας Πάτερ Αρσένιος Μαντζαρόλας, που τον είχε η Σκήτη μυλωνά, εκτός του ότι αυτός δεν είχε καθόλου ψωμί, αλλά είχε πάρει δανεικά και χρωστούσε στον έναν και στον άλλον, ολόκληρη φουρνιά 15—20 ψωμιά, χωρίς να μπορεί να τα επιστρέψει.

      Στο δικό μας σπίτι αυτός, λέγει η Συνοδεία του πατρός Ιωακείμ Σπετσέρη, πολύ σπάνια ερχόταν, σχεδόν ποτέ, γιατί ο Γέροντας μου πάντα τον συμβούλευε και του έλεγε να σταματήσει τα ταξίδια που συχνά έκανε στον κόσμο, για το νεαρό της ηλικίας του και για τους κινδύνους που διατρέχει ο μοναχός στον κόσμο περιφερόμενος.

Κι άλλο φανερό θαύμα της Παναγίας

     Όταν στις Καρυές που είναι η Πρωτεύουσα του Αγίου Όρους, στις 3 Οκτωβρίου 1948 οι Κομμουνιστές αντάρτες οκτακόσιοι (800) περίπου επιτέθηκαν εναντίον της Χωροφυλακής και του πολιτικού Διοικητού του Αγίου Όρους κ. Παναγιωτάκου.Την ημέρα εκείνη, που άρχισε η επίθεση των ανταρτών πολύ πρωί, στο Κελί — μικρό Μοναστηράκι — «ο Προφήτης Ηλίας» του οποίου ο Γέροντας Διάκο - Διονύσιος γιόρταζε την μνήμη του αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, είχε θεία λειτουργία, για την ονομαστική γιορτή του και στη θ. λειτουργία αυτή ήταν συνηγμένοι περισσότεροι από πενήντα (50) Μοναχοί.

     Οι θείες λειτουργίες στο άγιον Όρος αρχίζουν πολύ πρωί και τελειώνουν στις 8—9 πρωινή ώρα, πριν όμως να τελειώσει η θεία αυτή λειτουργία, οι αντάρτες άρχισαν την επίθεσή τους με διάφορα όπλα, πολυβόλα και βαρείς όλμους. Ένα από τα βλήματα του όλμου έπεσε επάνω στην σκεπή του Κελλιου αυτού, που όπως είπαμε ήταν μαζεμένοι οι Μοναχοί, οι οποίοι φοβήθηκαν γιατί δεν ήξεραν τι είχε συμβεί και κλείστηκαν όλοι μέσα στο Κελί αυτό.Από επέμβαση καθαρά της θείας Πρόνοιας, με την πρεσβεία και προστασία της Κυρίας Θεοτόκου, όλως παραδόξως, δεν εξερράγη — δεν έσκασε — το βλήμα του όλμου και έτσι από τους Πατέρας δεν έπαθε κανείς τίποτε, διότι αν έσκαγε ο όλμος ασφαλώς δεν θα γλίτωνε κανείς από τους Μοναχούς.

Τέτοια θαύματα πάρα πολλά έκανε η Παναγία μας στο Περιβόλι της, κατά τα μαύρα εκείνα χρόνια της Γερμανικής Κατοχής και του ανταρτοπόλεμου οπού ήταν φανερή η επέμβασή Της.

Στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγρινίου, θα τελούνται κάθε Παρασκευή 2 Ακολουθίες Χαιρετισμών

Στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου, κάθε Παρασκευή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, θα τελούνται δύο Ακολουθίες των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

Η πρώτη Ακολουθία θα αρχίζει στις 19:00μμ και η δεύτερη στις 21:00μμ

Η Παναγία είναι ό,τι καλύτερο προσέφερε ο άνθρωπος στο Θεό και ταυτόχρονα ό,τι ο Θεός κατέστησε σκεύος εκλογής Του στο ανθρώπινο γένος

Η Εκκλησία μας, απευθυνόμενη στο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, κάθε Παρασκευή της Αγίας και Μεγάλης τεσσαρακοστής, μας καλεί να συνειδητοποιήσουμε αυτόν τον άλλο τρόπο ζωής που εξακολουθεί να προτείνει στον άνθρωπο. Η Υπεραγία Θεοτόκος δεν είναι απλώς η γυναίκα εκείνη που γέννησε το Χριστό, ούτε η Μάνα που ακούει τα παράπονά μας, συμπαρίσταται στις δυσκολίες και τους καημούς μας, στέργει και μεσιτεύει στον Υιό της για τον καθέναν από μας που απευθύνεται προς Αυτήν.

Η Παναγία είναι ό,τι καλύτερο προσέφερε ο άνθρωπος στο Θεό και ταυτόχρονα ό,τι ο Θεός κατέστησε σκεύος εκλογής Του, ανταποκρινόμενος στην ωραιότητα του σώματος και της ψυχής. Η Παναγία δεν ήταν κάτι το απρόσιτο, το υπερφυσικό, ένα πρόσωπο που "κατά λάθος" εμφανίστηκε και προικίστηκε χάρις στην εύνοια του Θεού με μοναδικά προνόμια. Στο πρόσωπό της ενσαρκώθηκαν η υπακοή και η αγάπη προς το Θεό. Και έγινε η νέα Εύα. Η παλαιά Εύα προτίμησε την υπακοή στον εαυτό της και στον διάβολο και έδειξε αγάπη μόνο προς τον κόσμο και την ζωή του. Η νέα Εύα, όχι χωρίς σκέψη, αλλά με επίγνωση, αφήνει τον ολοκάθαρο εαυτό της στα χέρια του Θεού, από αγάπη προς Αυτόν. Και αποδέχεται την σάρκωση του Χριστού στη μήτρα της όχι ως άβουλη ύπαρξη, αλλά ως αγιασμένο πρόσωπο, δηλαδή ως προσωπικότητα που παραδίδει τους χυμούς του σώματος και της ψυχής στην αγάπη του Θεού, Τον κυοφορεί και Τον ακολουθεί μέχρι τέλος.

Αυτή της η στάση δίνει στον άνθρωπο, πάντοτε αλλά και σήμερα, ένα μεγάλο μήνυμα. Ότι μας λείπει η υπακοή στο θέλημα του Θεού, αλλά και η αγάπη προς Αυτόν. Με λιγότερο ή περισσότερο έντονο τρόπο θεοποιούμε τον κόσμο και τον εαυτό μας, είτε στην μορφή του χρήματος και του συμφέροντος είτε στις απολαύσεις, μικρές ή μεγάλες είτε στην ασυνείδητη απιστία προς το Θεό είτε στην έλλειψη επαρκούς προσπάθειας να αγαπήσουμε τον Θεό και το συνάνθρωπο. Και λείπει από τη ζωή μας εκείνη η γνήσια χαρά του να κατοικήσει ο Χριστός μέσα μας, και με την τήρηση των εντολών Του και με την προσευχή μας σ' Αυτόν και με την μετοχή μας στη Λειτουργική ζωή της Εκκλησίας.

Η Εκκλησία δεν καταγγέλλει απλά την δεδομένη πραγματικότητα του κόσμου. Περιγράφει τον εγκλωβισμού μας σε έναν τρόπο ζωής που έχει το Θεό στο περιθώριο ή στην μορφή του θρησκευτικού καθήκοντος δια τον φόβον της συνειδήσεως, των τύψεων και του ελέγχου. Και γνωρίζουμε καλά ότι μοιάζει με θαύμα η προοπτική του απεγκλωβισμού μας από αυτή την στάση ζωής, καθώς μάλιστα επαρκούν οι δικαιολογίες της πραγματικότητας. Του κόσμου της επικοινωνίας και της πληροφορίας, της δύναμης της τεχνολογίας, του θριάμβου της ισχύος και του πολέμου, του συστήματος που λειτουργεί αγχωτικά, απαξιωτικά και καλλιεργεί τον μονόδρομο του θανάτου σε ό,τι κι αν κάνουμε.

Θαύμα του Θεού όμως είναι η πορεία της Παναγίας. Θαύμα του Θεού είναι η Εκκλησία και οι Άγιοι. "Τα αδύνατα παρά τοις ανθρώποις, δυνατά παρά τω Θεώ", μας λέει ο Ιησούς Χριστός. Αυτό το θαύμα ζει η Εκκλησία ανά τους αιώνες. Το αειπάρθενον της Υπεραγίας Θεοτόκου "προ του τόκου, κατά τον τόκον και μετά τον τόκον". "Το υπέρλαμπρον το της αγνείας της". Την αδυναμία των Αγγέλων να βρούνε εγκώμιο επάξιο της ομορφιά της. Τα "Χαίρε" των ανθρώπων, που πηγάζουν από την απορία του θαύματος, αλλά και το μέγεθος της αγάπης της και της υπακοής της στο θέλημα του Θεού. Και η βεβαιότητα ότι γίνεται γέφυρα που μεταφέρει όλους εμάς που είμαστε στη γη προς τον ουρανό.

Ο Ακάθιστος Ύμνος μας υπενθυμίζει το γήινο θαύμα της Παναγίας, που ήταν η σωτηρία της Κωνσταντινούπολης και του λαού της από τη βάρβαρη επιδρομή των Αβάρων τον 7ο αιώνα. Ο Ακάθιστος Ύμνος μας υπενθυμίζει τη δική μας σωτηρία χάρις στην αποδοχή της Παναγίας να γίνει Θεοτόκος. Ο Ακάθιστος Ύμνος μας προτρέπει να ακολουθήσουμε το πρότυπο της Παναγίας, ζητώντας αγάπη στη ζωή μας προς το Θεό και το συνάνθρωπο, ζητώντας παρθενία, δηλαδή αγώνα εναντίον της αμαρτίας και του κακού, ζητώντας υπακοή, δηλαδή τη γνήσια ελευθερία της κοινωνίας με το Θεό και την εφαρμογή των εντολών Του στη ζωή μας. Και τα "Χαίρε" του ύμνου θα πλημμυρίσουν τότε και την δική μας ύπαρξη, γιατί όταν γίνει έστω και κατ' ολίγον, πράξη αυτός ο τρόπος ζωής, θα συνειδητοποιήσουμε αυτό που ενώ υπάρχει, δεν το ζούμε, δηλαδή το αγκάλιασμα της ύπαρξής μας από τη χάρη και τη χαρά που δίνει ο Θεός.

Ενίοτε όσοι εξακολουθούμε να πιστεύουμε σ' αυτή τη χαρά και την χάρη μοιάζουμε λίγοι, περιθωριακοί και εκτός της σύγχρονης πραγματικότητας. Οι αριθμοί ίσως δεν μας ευνοούν. Ξέρουμε όμως ότι αν δεν λειτουργήσουμε ως το ζυμάρι που φαίνεται λίγο αλλά ζυμώνει όλο το ψωμί, ο κόσμος δεν μπορεί να ζήσει. Και η Παναγία τελικά αυτό μας διδάσκει. Ότι ένα ς άνθρωπος μπορεί να κάνει τον κόσμο να ζήσει. Όχι απλώς να επιβιώσει. Να ζήσει με την χαρά του Παραδείσου και την ομορφιά της πίστης. Και αξίζει τελικά το Ακάθιστον της προσπάθειας!

Ιερές Ακολουθίες που θα τελεσθούν στον Ιερό μας Ναό, την 3η εβδομάδα των Νηστειών, της Αγίας & Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Ο Ιερός Ναός Αποστόλου Φιλίππου Γραμματικούς Αιτωλ/νίας, ανακοινώνει στους ευσεβείς Χριστιανούς μας, τις Ιερές Ακολουθίες που θα τελεσθούν στον άνωθι Ιερό Ναό, την Γ Εβδομάδα των Νηστειών.

                                 Πιο αναλυτικά

• Την Κυριακή 18 Μαρτίου 2012, το απόγευμα & ωρα 17:00μμ η Ακολουθία του Κατανυκτικού Εσπερινού
• Την Δευτέρα 19 Μαρτίου στις 17:00μμ η ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου
• Την Τετάρτη 22 Μαρτίου 2012 στις 19:00μμ η ακολουθία της Θ' Ώρας και εν συνεχεία Βραδινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία
• Την Παρασκευή 23 Μαρτίου 2012 περί ώραν 19:00μμ η ακολουθία του μικρού Αποδείπνου μετά της Δ στάσης των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο
• Το Σάββατο  24 Μαρτίου και ώρα 17:30μμ  η ακολουθία του Εσπερινού, επί τη εορτή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου
• Την Κυριακή 25 Μαρτίου 2012, ώρα 07:00πμ η Ακολουθία του Ορθρου, η Θεία Λειτουργία -Δοξολογία επί τη Εθνική Επετείω και εν συνεχεία Επιμνημόσυνη δέηση στο μνημείο των πεσόντων υπερ Πίστεως και Πατρίδος, στον περίβολο του Ιερού Ναού

Εκ του Ιερού Ναού

Ακολουθία μικρού αποδείπνου και Χαιρετισμών στην Υπεραγία Θεοτόκο στο χωρίο μας

Αύριο το απόγευμα στις 19:00μμ στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου Γραμματικούς Αιτωλ/νίας θα τελεσθεί η ακολουθία του μικρού Αποδείπνου και η Β στάση των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

 Προσκαλούμε τους ευσεβείς Χριστιανούς μας

Καθημερινά στις 5.30 το απόγευμα, στούς περισσοτέρους Ιερούς Ναούς τής Ιεράς μας Μητροπόλεως τελείται η ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου

Kαθαρίσωμεν εαυτούς αδελφοί, ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ, σαρκὸς καὶ πνεύματος,

τὰς λαμπάδας τῶν ψυχῶν ἡμῶν φαιδρύνωμεν,διὰ φιλοπτωχείας,

μὴ κατεσθίοντες ἀλλήλους τῇ συκοφαντίᾳ·ἔφθασε γὰρ ὁ καιρός,

οταν ὁ Νυμφίος ἐλεύσεται,πᾶσιν ἀποδοῦναι κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ.

συνεισέλθωμεν Χριστῷ μετὰ τῶν φρονίμων Παρθένων,

τὴν φωνήν ἐκείνην τοῦ Λῃστοῦ,

πρὸς αὐτὸν ἀνακράζοντες·Μνήσθητι ἡμῶν Κύριε,

ὅταν ἔλθῃς ἐν τῇ Βασιλείᾳ σου

Εορτή του Αγίου Αλεξίου ανθρώπου του Θεού στην Ιερά μας Μητρόπολη

Το προσεχές Σάββατο 17 Μαρτίου 2012, εορτή του Οσίου Πατρός ημών ΑΛΕΞΙΟΥ, Ανθρώπου Του Θεού,εορτάζει και πανυγηρίζει ο φερώνυμος Ιερός Ναός του Δ.Δ Κλεισορρευμάτων του Δήμου Αγρινίου, κατά το ακόλουθο πρόγραμμα:

Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012

17:30μμ Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός μετ΄αρτοκλασίας, θείου κηρύγματος, Χαιρετισμών προς Την Υπεραγία Θεοτόκο και Λιτανεύσεως της Ιεράς Εικόνος του Αγίου Αλεξίου, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κκ ΚΟΣΜΑ

Σάββατο 17 Μαρτίου 2012

και ώρα 07:00 πμ θα τελεσθεί η Ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία  Θεία Λειτουργία μετά Θείου κηρύγματος

Βραδινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία την προσεχή Τετάρτη στη Γραμματικού

Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία θα τελεσθεί την προσεχή Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012, στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου Γραμματικούς περί ώραν 19:00μμ.Θα προηγηθεί η Ακολουθια της Θ' ώρας

Όσοι πιστοί προσέλθετε !!!

H σιωπή εἶναι ἡ πιό γόνιμη μήτρα γιά τή ζωή τοῦ Πνεύματος

Τό νά σιωπᾶς μέ γνώση σημαίνει ὅτι ἔχεις δουλέψει πολύ στόν ἑαυτό σου.Τό νά σιωπᾶς ὅταν εἶσαι ἄδειος, εἶναι φρόνηση· τό νά σιωπᾶς ὅμως ὅταν εἶσαι γεμάτος, εἶναι ἁγιότης.

Ἕνα λεπτό σιγῆς τοῦ σοφοῦ ἀντιρροπεῖ πρός χιλιάδες ὧρες μωρολογίας δοκησισόφων.Ἡ σιωπή πού γεμίζει μέ τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ γεννᾶ τούς πιό σωστούς διαλόγους.Ἡ σιωπή πού εἶναι γεμάτη ἀπό ἐμπαθῆ ἀναβρασμό τῆς ψυχῆς, γίνεται πρόδρομος σατανικῆς κυριαρχίας.Ἡ ἀσκητική σιωπή -προσπάθεια γεμάτη πόνο καί κόπο- μέ τήν πάροδο τοῦ χρόνου μετρατρέπεται ἀπό ἐπίπονα δεσμά σέ φτεροῦγες ἀνατάσεως καί σέ στρωμνή ἀναπαύσεως.Ἡ σιωπή τοῦ μοχθηροῦ ἀρχίζει μέ εὐγένεια καί τελειώνει μέ δολοφονική ἐνέργεια.Ἡ σιωπή πού ἐπικαλύπτει ἐμπάθεια ὁμοιάζει πρός ἁγιόμορφο πόρνη.Τό νά σιωπᾶς ἀπό ἀμέλεια ἤ τεμπελιά δείχνει ὅτι ἔχεις συνθηκολογήσει μέ τόν διάβολο.Τό νά σιωπᾶς ἀπό ἀπογοήτευση φανερώνει τήν αἰχμαλωσία σου σέ σατανοκίνητες σκέψεις.Τό νά σιωπᾶς ὅταν μπορεῖς νά πεῖς πολλά δέν εἶναι δειλία ἀλλά γενναιότητα.

Τό νά σιωπᾶς «ὅταν δέν ἔχεις τί νά πεῖς» εἶναι ἀγαθόμορφη δειλία.Τό νά σιωπᾶς μπροστά στούς «Πιλάτους» φανεώνει διάθεση Χριστομιμήτου ζωῆς.Τό νά σιωπᾶς γιατί «εἶσαι νεκρός γιά τόν κόσμο» σημαίνει ὅτι προγεύθηκες τή δύναμη τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ.Τό νά σιωπᾶς, τέλος, ὅταν ὁ σταυρός εἶναι στούς ὤμους σου ἤ ὅταν σύ εἶσαι πάνω στό «σταυρό», αὐτό σημαίνει ὅτι ἔχεις ἤδη εἰσέλθει στή Βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

(Ἀρχιμ. π. Ἀντωνίου Ρωμαίου)

Πηγή: Ιερά Μητρόπολις Καισσαριανής Βύρωνος & Υμμητού

Πρόγραμμα εορτασμού της Αγίας Θεοδώρας στην πόλη της Αρτας

Μέ ἰδιαίτερη λαμπρότητα στίς 11 Μαρτίου ἡ Τοπική  Ἐκκλησία της Αρτας θὰ ἑορτάσει καὶ τιμήσει τήν πολιοῦχο καί προστάτιδα τῆς πόλεώς, Ἁγία Θεοδώρα, Βασίλισσα τοῦ Δεσποτάτου τῆς Ἠπείρου. Ὅπως γνωρίζετε τήν παραμονή καί τήν κυριώνυμο ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τελοῦνται ὁ Πανηγυρικός Ἑσπερινός καί ἡ Θεία Λειτουργία μέ τήν Λιτάνευση τῶν Ἱερῶν Λειψάνων καί τῆς Εἰκόνας τῆς Ἁγίας ἀντίστοιχα.

Σάββατο 10 Μαρτίου 2012

• Τό ἀπόγευμα καί ὥρα 6, πανηγυρικός Ἑσπερινός χοροστατοῦντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας & Ακαρνανίας κ. Κοσμά.
• Κατόπιν στίς 9 τό βράδυ, θὰ πραγματοποιηθεῖ Ἱερή Ἀγρυπνία.

Κυριακή 11 Μαρτίου & ὥρα 7 τό πρωί

• Ὁ Ὄρθρος, καί Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα και με τη συμμετοχή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμά και του επιχωρίου Ποιμενάρχου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Άρτης Ιγνατίου

Μετὰ τὸ πέρας θὰ πραγματοποιηθεῖ ἡ καθιερωμένη μεγάλη Λιτάνευση τῶν Ἱερῶν Λειψάνων καί τῆς Εἰκόνας τῆς Ἁγίας στίς κεντρικὲς ὁδοὺς τῆς πόλης.

Βίος και πολιτεία της Αγίας Θεοδώρας, βασίλισσας και πολιούχου της Άρτης

Μία από τις πλέον εμβληματικές φυσιογνωμίες της Άρτας είναι η Θεοδώρα, βασίλισσα του Δεσποτάτου της Ηπείρου και κατοπινή Αγία και πολιούχος της πόλης. Μολονότι διακρίθηκε για την ευσέβεια και την αφοσίωση της στο Θεό η ζωή της χαρακτηρίζεται ως πολυτάραχη καθώς υπήρξε και το ένα σκέλος ενός ερωτικού τριγώνου που σκανδάλισε τους ενάρετους Αρτινούς του 13ου αιώνα.

Η Θεοδώρα καταγόταν από την περίφημη οικογένεια των Πετραλίφα, η οποία σύμφωνα με τις πηγές ήταν ιταλικής καταγωγής και κατάγονταν από την πόλη Alife, στη νότια Ιταλία κοντά στην Caserta. Ο πρόγονος της Πέτρος di Alife αναφέρεται ανάμεσα στους Σταυροφόρους που πήραν μέρος στην Α’ Σταυροφορία τον 11ο αιώνα.

Ο πατέρας της ήταν ο Ιωάννης Πετραλίφας, σεβαστοκράτορας και διοικητής της Θεσσαλίας και της Μακεδονίας ενώ η μητέρα της Ελένη ανήκε σε αριστοκρατική οικογένεια της Κωνσταντινούπολης.

Η Αγία θεοδώρα γεννήθηκε το 1210 στα Σέρβια της Κοζάνης. Όταν πέθανε ο πατέρας της μεταξύ του 1224-1230 αναλαμβάνει προσωρινά την προστασία της ο ηγέτης του Δεσποτάτου της Ηπείρου Θεόδωρος Άγγελος Κομνηνός-Δούκας. Μετά την ήττα του από τους Βουλγάρους το 1230 ο Θεόδωρος παραδίδει την εξουσία στον ανιψιό του Μιχαήλ Β’ γιο του Μιχαήλ Α’, ιδρυτή του Δεσποτάτου της Ηπείρου με έδρα την Άρτα. Οι Κομνηνοδούκες έφτασαν στην Ήπειρο από την Κωνσταντινούπολη μετά την πρώτη Άλωση της Πόλης από τους Σταυροφόρους το 1204.Ο Μιχαήλ Β’ γνωρίζει τη νεαρή Θεοδώρα, εντυπωσιάζεται από το κάλλος και το χαρακτήρα της και τη ζητάει σε γάμο. Μετά από λίγο παντρεύονται και τη φέρνει στην Άρτα όπου και την ανεβάζει στο θρόνο του Δεσποτάτου.

Οι δύο αυτοί άνθρωποι ήταν εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες μεταξύ τους. Όσο ενάρετη και αφοσιωμένη στα θεία είναι η Θεοδώρα τόσο αποκλίνει προς τις σαρκικές απολαύσεις και τις διασκεδάσεις ο Μιχαήλ. Η Θεοδώρα δεν μπορεί να ακολουθήσει τους ρυθμούς της κοσμικής ζωή του Μιχαήλ και το ρήγμα βαθαίνει ανάμεσα στο αντρόγυνο. Τότε, όπως συμβαίνει και τώρα και μάλλον θα συμβαίνει πάντα, ένα τρίτο πρόσωπο μπαίνει ανάμεσα τους. Πρόκειται για την Αρτινή αρχόντισσα Γαγγρινή την οποία ο Μιχαήλ εγκαθιστά στο παλάτι και ανεβάζει στο θρόνο του δεσποτάτου, αποκτώντας μάλιστα μαζί της δύο νόθους γιους. Ταπεινωμένη η Θεοδώρα εγκαταλείπει τη βασιλική αυλή στα χέρια της βασιλικής ερωμένης και καταφεύγει στα όρη Τζουμέρκα.

Σύμφωνα με το βιογράφο της Θεοδώρας, το λόγιο μοναχό Ιώβ που έζησε το 17ο αιώνα, η κατοπινή Αγία τριγυρνούσε σε πλήρη ένδεια στα βουνά και στα λαγκάδια επί πέντε χρόνια, μαζί με τον πρωτότοκο γιο της Νικηφόρο και τρεφόταν αποκλειστικά με χόρτα, καθώς ο μοναχός Ιώβ την αποκαλεί «λαχανευομένη». Παρά τις δοκιμασίες και τις κακουχίες ποτέ δεν έχασε την πίστη της στο Θεό. Μετά από πέντε χρόνια περιπλανήσεων τη Θεοδώρα λυπήθηκε και περιμάζεψε ένας ιερέας από την Πρένιστα, το σημερινό Κορφοβούνι, ένα ορεινό χωριό της Άρτας.

Η Θεοδώρα όμως ήταν πάρα πολύ αγαπητή στους Αρτινούς για την ευσέβεια και τη γλυκύτητα του χαρακτήρας της. Μόλις λοιπόν μαθαίνουν ότι ξαναβρέθηκαν τα ίχνη της και εξαγριωμένοι από την έκλυτη ζωή του Μιχαήλ οι Αρτινοί με προεξέχοντες τους άρχοντες της Άρτας απαιτούν την επιστροφή της. Κατόπιν αυτής τη λαϊκής απαίτησης και μη μπορώντας προφανώς να κάνει αλλιώς ο Μιχαήλ Β’ Κομνηνός-Δούκας «εξαναγκάζεται» να επαναφέρει στο παλάτι τη Θεοδώρα, την αποκαθιστά στο θρόνο ενώ η αρχόντισσα Γαγγρινή εκδιώκεται από τους Αρτινούς και εγκαταλείπει με τη σειρά της τη βασιλική αυλή.

Η βασίλισσα Θεοδώρα συνεχίζει και μάλιστα με μεγαλύτερο από πριν ζήλο το θεάρεστο έργο της και στις φιλανθρωπίες της ενώ αποκτά με το Μιχαήλ τέσσερα ακόμα παιδιά: τον Ιωάννη, το Δημήτριο, την Ελένη και την Άννα. Αυτή τη φορά όμως την ακολουθεί κατά πόδας και ο Μιχαήλ, ο οποίος προκειμένου να εξιλεωθεί για τη συζυγική του απιστία επιδίδεται σε πράξεις μετάνοιας. Οι πράξεις του αυτές είναι που γέμισαν την Άρτα με τα λαμπρά βυζαντινά μνημεία που θαυμάζουμε σήμερα. Ιδρύει τη Μονή της Κάτω Παναγιάς, κτήτορας της οποία φέρεται η Θεοδώρα, τη μονή της Παναγίας των Βλαχερνών στο ομώνυμο χωριό των Τζουμέρκων και τη μονή του Αγίου Γεωργίου στην παλιά κάτω πόλη της Άρτας. Σ’ αυτήν την τελευταία θα μονάσει η βασίλισσα Θεοδώρα μετά το θάνατο του Μιχαήλ το 1270 κι επί 10 χρόνια μέχρι την κοίμηση της το 1280 ή το 1281 κατά άλλους μελετητές.

Η ανακήρυξή της ως Αγία έγινε από τους ίδιους τους Αρτινούς τιμώντας την αφοσίωση της στο Θεό αλλά και το μεγάλο φιλανθρωπικό της έργο. Ο τάφος της ήταν στο νάρθηκα του ναού του Αγίου Γεωργίου ο οποίος πήρε στη συνέχει το όνομα της.

Η μνήμη της τιμάται στις 11 Μαρτίου και είναι η πολιούχος – προστάτης Αγία της Άρτας. Το λείψανο της βρίσκεται ακόμα και σήμερα μέσα στο ναό σε μία κόγχη δεξιά του ιερού μέσα σε μία ασημένια λάρνακα, η οποία με μεγαλοπρεπή λιτανεία περιφέρεται στους δρόμους της πόλεως τη μέρα της εορτής της. Επίσης, η Αγία παριστάνεται και σε τοιχογραφία αριστερά της πύλης της προσκομιδής στο καθολικό της μονής της Κάτω Παναγιάς.

Aναδυκνείεται στην Ιερά Πόλη του Μεσολογγίου, ο τάφος του Ιωσήφ Ρωγών

Ολοκληρώνονται οι εργασίες ανάδειξης του τάφου του Ιωσήφ Ρωγών. Το μνημείο επισκέφτηκαν, ο σεβασμιότατος μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κκ Κοσμάς και ο Δήμαρχος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου Παναγιώτης Κατσούλης, ο όποιος δήλωσε :» Αποτελει ιστορικό και ηθικό μας καθήκον η ανάδειξη του μνημείου ενός Ιεράρχη ο οποίος ήταν η ψυχή των Εξοδιτων.»Ο Ιωσήφ, Επίσκοπος Ρωγών ήταν παρών στο Μεσολόγγι από την πρώτη πολιορκία του Μεσολογγίου. Πριν αρχίσει η τρίτη πολιορκία από τον στρατό του Κιουταχή και του Ιμπραήμ είχε ήδη αναδειχθεί σε πνευματικό καθοδηγητή των πολιορκημένων.

Τον Αύγουστο του 1823 τέλεσε την κηδεία του Μάρκου Μπότσαρη και τον Μάρτιο του 1825 κήδευσε τον Λόρδο Βύρωνα..Αυτός κατέστρωσε το αναλυτικό σχέδιο της Εξόδου, όπως μαρτυρεί ο Νικόλαος Κασομούλης. Ο επίσκοπος Ιωσήφ ήταν επικεφαλής της τρίτης φάλαγγας με τα γυναικόπαιδα, που οπισθοδρόμησε .Όσοι επέστρεψαν στην πόλη σφαγιάσθηκαν από τους Τούρκους και Αιγυπτίους.

Ο Ιωσήφ αντιστάθηκε επί τρεις ημέρες στο νησάκι του Ανεμόμυλου . Στο τέλος έβαλε φυτίλι στην πυριτιδαποθήκη και ανατινάχθηκε μαζί με συμπολεμιστές και με Τούρκους εισβολείς. Λέγεται ότι δεν πέθανε αμέσως από την έκρηξη. Οι εισβολείς τον βρήκαν ημιθανή μετά την έκρηξη και τον θανάτωσαν με μαρτυρικό τρόπο στις 13 Απριλίου 1826.

Πηγή:agrinionews.gr

Μεγάλο αφιέρωμα στο Περιβόλι της Παναγίας

Το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 παρουσιάζει, από την Δευτέρα 12/3/2012 έως και την Παρασκευή 6/4/2012, ένα μεγάλο αφιέρωμα στο Άγιον Όρος.Γίνεται αναφορά στην ιστορία του Άθωνα, στο παρελθόν και στο παρόν της Βυζαντινής Μοναστικής Πολιτείας και επιχειρείται να φωτιστεί το μέλλον της.

Παρουσιάζονται το κάθε ένα από τα 20 μοναστήρια του Αγίου Όρους, καθώς και οι Αθωνικές Σκήτες, τα Καθίσματα και τα Αγιάσματα. Ειδική αναφορά γίνεται στο Καθολικό καθώς και στα κειμήλια κάθε Ιεράς Μονής. Αναδεικνύεται, επίσης, η καθημερινή ζωή των μοναχών και γίνεται προσπάθεια ψηλάφησης της Αγιορείτικης πνευματικής ζωής.

Επιπλέον, γίνεται προσπάθεια να γίνει ευρύτερα γνωστή η προσφορά του Αγιορείτικου μοναχισμού τόσο στην εν γένει Εκκλησιαστική ζωή, όσο και στο σύγχρονα κοινωνικό γίγνεσθαι και ειδικότερα στα γράμματα και στις τέχνες. Κατά τη διάρκεια του αφιερώματος, παρουσιάζονται οσιακές μορφές του Αγίου Όρους και ακούγονται κείμενα σύγχρονων Αγιορειτών. Τέλος, στην ζώνη της Μουσικής των Αγγέλων μπορεί να ακούσει κανείς επίκαιρους Αγιορείτικους Εκκλησιαστικούς ύμνους.

Μιλούν κληρικοί, ηγούμενοι μοναστηριών, Αγιορείτες μοναχοί, ιστορικοί, συγγραφείς, μουσικοί, ερευνητές, που φωτίζουν την υπερχιλιετή ιστορία και προσφορά του Αγίου Όρους αλλά και επισημαίνουν την σημασία του για την Εκκλησία και τον κόσμο σήμερα.

Μία κουβέρτα γι αυτούς που κρυώνουν, ποιμαντική δραστηριότητα της Ιεράς μας Μητροπόλεως

Μια δράση που γίνεται σε όλη την Ελλάδα και την έχει υιοθετήσει η Εκκλησία της Ελλάδος, στα πλαίσια ανακούφισης εμπερίστατων αδελφών μας, θα πραγματοποιηθεί και στην Ιερά μας Μητρόπολη , σε τέσσερα σημεία τη Κυριακή που μας έρχεται 11 Μαρτίου 2012 από τις 10 το πρωί μέχρι τη 1 το μεσημέρι.

Όσοι πολίτες θέλουν μπορούν να πηγαίνουν τις κουβέρτες και τα σκεπάσματα γενικά για τους συνανθρώπους μας που δεν έχουν στέγη είτε στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου στο Αγρίνιο, σον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής στο Μεσολόγγι, στον Άγιο Αθανάσιο στην Αμφιλοχία και στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στη Βόνιτσα. Η συμμετοχή στην πανελλαδική δράση υιοθετήθηκε αμέσως από τον σεπτό Ποιμενάρχη μας, Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμά. Να σημειώσουμε ότι η συγκέντρωση των κουβερτών και των σκεπασμάτων θα γίνει αυτές τις τρεις ώρες και δεν χρειάζεται κάποιος να πάει άλλη μέρα σε κάθε έναν από τους παραπάνω ναούς.

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Β εβδομάδων των Νηστειών στον Ιερό μας Ναό

Ο Ιερός Ναός Αγίου ενδόξου Αποστόλου Φιλίππου Γραμματικούς ανακοινώνει στο ευσεβές πλήρωμα της Ιεράς μας Μητροπόλεως το πρόγραμμα ακολουθιών που θα τελεσθούν στον άνωθι Ιερό Ναό την Β εβδομάδα των Νηστειών της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Αναλυτικότερα

• Την Κυριακή 4 Μαρτίου 2012, Κυριακή της Ορθοδοξίας, θα τελεσθεί η Ακολουθία του Όρθρου, η Θεία Λειτουργία του εν Αγίοις πατρός ημών Βασιλείου Αρχιεπισκόπου Καισαρείας του Μεγάλου καθώς και επίσης η Λιτανεία πέριξ του Ιερού Ναού επί τη αναμνήσει της αναστυλώσεως των Ιερών εικόνων (+843 μΧ)
• Την Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012 περί ώραν 18:00μμ η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου
• Την Τρίτη 6 Μαρτίου 2012 περί ώραν 18:00μμ η Ακολουθία του Μεγάλου Αποδείπνου
• Την Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012 και περί ώραν 19:00μμ η ακολουθία της Θ Ώρας και εν συνεχεία βραδινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία
• Την Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012 περί ώραν 07:30πμ η ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία πρωινή Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία
• Την Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012 περί ώραν 19:00μμ η Ακολουθία του μικρού Αποδείπνου με την Β στάση των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο
• Το Σάββατο το απόγευμα περί ώραν 17:00μμ η Ακολουθία του Εσπερινού στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου

Δια το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Δελτίο τύπου που μας ήρθε από το Γραφείο Τύπου και επικοινωνίας της καθ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΤΥΠΟΥ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

======= ◊ =======

Εν Ιερά Πόλει Μεσολογγίου, τη 1η Μαρτίου 2012

Η Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας ανακοινώνει ότι στην εκδήλωση της Σχολής Γονέων που θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012 στο Παπαστράτειο Μέγαρο της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου, ώρα 18:30 μ.μ. θα μιλήσει ο οσιολογιώτατος μοναχός π. Νίκων με θέμα: «Η ζωή μετά την ζωή».

Ο π. Νίκων είναι αγιορείτης μοναχός, Γέροντας του Ιερού Κελλίου «Άγιος Σπυρίδων Β’» της Νέας Σκήτης Αγίου Όρους. Είναι πτυχιούχος της Νομικής και της Θεολογικής Σχολής.

Εκ του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας της Ιεράς Μητροπόλεως

Ποιμαντορική εγκύκλιος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κκ Κοσμά για την Κυριακή της Ορθοδοξίας

Π Ο Ι Μ Α Ν Τ Ο Ρ Ι Κ Η Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ

(ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 44)

Ο ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

ΚΟΣΜΑΣ

Προς τον ευσεβή κλήρον και λαόν της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως

Αγαπητά μου παιδιά,

Η σημερινή Κυριακή, η πρώτη της αγίας και μεγάλης Τεσσαρακοστής, είναι γνωστή ως Κυριακή της Ορθοδόξιας. Εορτάζουμε την αναστήλωσι των αγίων και σεπτών εικόνων, η οποία έγινε από τους αειμνήστους αυτοκράτορες του Βυζαντίου Μιχαήλ και την μητέρα του, αγία Θεοδώρα, επί πατριαρχείας του αγίου και ομολογητού Μεθοδίου.Η νίκη των Ορθοδόξων εναντίον των εικονομάχων και η αναγνώρισι της Εβδόμης (Ζ’) Οικουμενικής Συνόδου, η οποία κανόνισε το θέμα της τιμητικής προσκυνήσεως των εικόνων, μας υπενθυμίζουν και όλους τους αγώνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, οι οποίοι αναφέρονται στο συνοδικό της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου, που βρίσκεται τυπωμένο στο βιβλίο του Τριωδίου, στις σελίδες της σημερινής ακολουθίας.

Έτσι, τα εορταζόμενα σήμερα άγια και ηρωικά γεγονότα φέρουν εμπρός μας το μεγαλείο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, μας στηρίζουν στην ορθόδοξο πίστι μας, μας βοηθούν να αποκτήσουμε πνευματικά όπλα, για να αντιμετωπίσουμε τις παντοειδείς και πολυώνυμες αιρέσεις, αλλά και μας υποκινούν να ζήσουμε αγιασμένη και ομολογιακή ορθόδοξο ζωή.Η Ορθόδοξος Εκκλησία μας, αγαπητοί, δεν είναι μία από πολλές εκκλησίες. Είναι η μία, αγία, καθολική και Αποστολική Εκκλησία του Σαρκωθέντος και Αναστάντος Θεού μας. Άλλη Εκκλησία δεν υπάρχει στον κόσμο. Αυτός ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας την φανέρωσε στον κόσμο και Αυτός είναι η κεφαλή της.

Ο Κύριος και Θεός μας, Ιησούς Χριστός, με την ενανθρώπισί Του εφανέρωσε και εγνώρισε στον κόσμο το μυστήριο της Αγίας Τριάδος.Οι Απόστολοι, με φόβο και τρόμο, οδηγούμενοι από το Πανάγιο Πνεύμα, εκήρυξαν κι έγραψαν το ιερό Ευαγγέλιο και μετέφεραν στην οικουμένη με τη θεοπνευστία τους και με ακρίβεια, τα ρήματα της αιωνίου ζωής, του Χριστού μας. Ανησυχεί για παράδειγμα ο Απόστολος Παύλος, μήπως αλλοιωθή η αλήθεια του Χριστού μας και επισημαίνει γράφοντας προς Γαλάτας: «Εάν ακόμη και εμείς οι Απόστολοι η και άγγελος από τον ουρανό κηρύττη σε σας άλλο Ευαγγέλιο, διαφορετικό από εκείνο που εκηρύξαμε, ας είναι ανάθεμα και χωρισμένες δια παντός από τον Χριστό» (Γαλάτ. α’, 8).

Η Ορθόδοξος Εκκλησία μας είναι η Εκκλησία των αγίων Αποστόλων, των αγίων Πατέρων, η αυτή Εκκλησία με την Εκκλησία των εννέα πρώτων αιώνων. Ταλαιπωρήθηκε και κακοπάθησε όχι μόνο από τους διωγμούς και τα μαρτύρια αλλά και από τις πολλές και διάφορες αιρέσεις, οι οποίες παρουσιάσθηκαν σχεδόν συγχρόνως με τους διωγμούς.Ζούσαν ακόμη οι Απόστολοι όταν οι σατανοκίνητες αιρέσεις έσπειραν τα ζιζάνια της κακοδοξίας, της πλάνης και της διαστροφής της αλήθειας στον αγρό της Εκκλησίας. Οι Άγιοι Απόστολοι αντιλαμβάνονται τις επιδρομές των αιρετικών και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. «Προσέχετε», γράφει προς Θεσσαλονικείς ο Απ. Παύλος, «μη τις υμάς εξαπατήση κατά μηδένα τρόπον» (Β’ Θεσ. β , 3).Και οι Άγιοι Πατέρες μάχονται με θυσίες και ποταμούς αιμάτων, για να διατηρήσουν ανόθευτη την ορθόδοξο αλήθεια. Έδωσαν σκληρές μάχες αλλά και τη ζωή τους οι άγιοι Πατέρες, για να μην αλλοιωθή η σπιλωθή η Ορθοδοξία, η οποία μόνη αγιάζει και σώζει τον άνθρωπο. Παραλλήλως απαντούν στους εχθρούς της ορθοδόξου αληθείας οι Πατέρες με πλήθος συνοδικών κανόνων και δογμάτων, που ερμηνεύουν αυθεντικά την Αγία Γραφή και θεμελιώνουν με την αγία ζωή τους και την αδαμάντινη διδασκαλία τους στην ιερά παράδοσι της Ορθοδοξίας. Άγιοι, θεόπνευστοι, πνευματοκίνητοι ήταν οι πατέρες μας και η φωνή τους καρπός κι αποτέλεσμα του θείου φωτισμού και της χάριτος του Θεού μας. Αφού ήταν κατοικητήρια του Αγίου Πνεύματος ήταν άξιοι των «επιλάμψεων του Αγίου Πνεύματος».

Έτσι, η αγία μας Εκκλησία παρέλαβε και διεφύλαξε σαν άλλη νοητή Κιβωτός, ακαινοτόμητη την ορθόδοξο αλήθεια και αδιάφθορο το ορθόδοξο δόγμα, παρ’ όλη τη μανία των αντιχρίστων ανθρωποκτόνων οργάνων. Αυτής της ορθοδόξου πίστεως και αληθείας είμαστε σήμερα όλοι εμείς, κληρικοί και λαϊκοι, θεματοφύλακες.

Αγαπητοί, ο Θεάνθρωπος Λυτρωτής και Σωτήρας μας, οι Άγιοι Απόστολοι, οι Άγιοι Θεοφόροι Πατέρες, οι ομολογηταί της Ορθοδοξίας μας, οι μάρτυρες, οι όσιοι, οι νεομάρτυρες, σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας, τη λαμπρή αυτή ημέρα και εορτή της μητέρας μας Εκκλησίας, μας καλούν να σταθούμε όλοι μας, κληρικοί και λαϊκοί, με πίστι ζώσα, με σεβασμό, με υπευθυνότητα εμπρός στην ορθοδοξία μας.

Μας παρακαλούν με αδιατάρακτη προσοχή και πνεύμα μαθητείας να μελετήσουμε και να γνωρίσουμε την ορθόδοξο αλήθεια. Να κάνουμε βίωμά μας, ζωή μας τα ιερά αγιογραφικά γράμματα, την ορθόδοξο πίστι μας, την ιερά παράδοσί μας. Γιατί όσο κι αν γνωρίζουμε καλά την ορθόδοξο θεολογία, αν δεν την ζούμε, σωτηρία δεν θα επιτύχουμε. «Ου πας ο λέγων μοι Κύριε, Κύριε, εισελεύσεται εις την βασιλείαν των ουρανών, αλλ’ ο ποιών το θέλημα του πατρός μου εν ουρανοίς».

Ιδιαιτέρως σήμερα μας καλούν οι Άγιοι Απόστολοι και οι Άγιοι Πατέρες να αγωνισθούμε με ηρωισμό, να ομολογήσουμε και να διαφυλάξουμε την ορθόδοξο αλήθεια και πίστι ανόθευτη και ακαινοτόμητη.

Έσωθεν κι έξωθεν της Εκκλησίας μας, επιτίθενται οι εχθροί της. Μάχονται λυσσαλέα π.χ. μάρτυρες του Ιεχωβά-χιλιαστές, πεντηκοστιανοί, ευαγγελικοί, οπαδοί της Χ.Ο.Ε. κ. α. Μάχονται την ορθοδοξία και οι εκκοσμικευμένοι λεγόμενοι χριστιανοί, οι οποίοι ονομάζουν και δέχονται σαν Εκκλησία τον εκκλησιαστικό οργανισμό του Πάπα και ερωτοτροπούν με τους παπικούς η συσχετίζονται και συσχηματίζονται με τους οικουμενιστές, οι οποίοι απλώνουν επικίνδυνα παντού τον ψυχοκτόνο θρησκευτικό συγκρητισμό τους.

Αγαπητοί, σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας, ας έλθουμε εις εαυτόν, ας σταθούμε ανυποχώρητοι στις επάλξεις, ας αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Την ορθόδοξο πίστι μας, την ορθόδοξο αλήθεια που με ποταμούς αιμάτων κερδήθηκε και διασώθηκε, ας την διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού.Η Ορθοδοξία μας έσωσε την πατρίδα μας σε φοβερές δοκιμασίες. Και σήμερα που οι εχθροί της θέλουν να τη συντρίψουν, και πάλι μόνη η Ορθοδοξία μπορεί να σώση την Ελλάδα μας και τους Έλληνες.

Μιμούμενοι τους Αγίους Αποστόλους και τους θεοφόρους πατέρες μας, ας υψώσουμε τον πανάγιο Σταυρό κι ας απομακρύνουμε τους εχθρούς της. «Ει δε και καλέσει καιρός και μυριάκις υπέρ της Ορθοδοξίας τεθνηξόμεθα».

Με την αγάπη του Χριστού μας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ

Ποιμαντορική εγκύκλιος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου κκ Κοσμά

Π Ο Ι Μ Α Ν Τ Ο Ρ Ι Κ Η    Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ

(ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 42)

Ο ΧΑΡΙΤΙ ΘΕΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ

ΚΟΣΜΑΣ

Προς τον ευσεβή κλήρον και λαόν της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως

Αγαπητά μου παιδιά,

Ως πατέρας που επιθυμεί την αληθινή ευημερία σας, την ειρηνική σας διαβίωσι, την ευτυχία σας, την απρόσκοπτη πορεία σας στην επίγειο αυτή ζωή και τον αγιασμό σας, έρχομαι να σας απευθύνω μια ειλικρινή έκκλησι, αυτή την εποχή μάλιστα, που η οικονομική δυσπραγία και η έλλειψι και των απαραιτήτων αγαθών είναι αισθητές και ανησυχητικές.

Ὁ Δημιουργός Θεός μας περιγράφει στο βιβλίο της Γενέσεως της Παλαιάς Διαθήκης τη δημιουργία της βλαστήσεως και την ωφέλεια που προέρχεται από αυτή. «Και είπεν ο Θεός∙ βλαστησάτω γη βοτάνην χόρτου, σπείρον σπέρμα κατά γένος και ξύλον κάρπιμον ποιούν καρπόν κατά γένος ου το σπέρμα αυτού εν αυτώ».

Πόσο ωραία περιγράφει η Παλαιά Διαθήκη τη δημιουργία του φυτικού πλούτου! Ο Θεός μεριμνά προκειμένου να ετοιμάσει με την δημιουργική Του πανσοφία όλες τις προϋποθέσεις για να μπορεί να τραφεί ο άνθρωπος με βάσι τον φυτικό πλούτο.

Και στην Καινή Διαθήκη ο Σαρκωθείς Θεός μας χρησιμοποίησε πολλές εικόνες από την γεωργική και κτηνοτροφική ζωή. Χρησιμοποίησε παραβολές με αγροτικές σκηνές και εκτός από τα πνευματικά διδάγματα, διεκήρυξε πόσο η αγροτική οικονομία έχει σπουδαιότητα και είναι ωφέλιμη στη ζωή του ανθρώπου.

Δυστυχώς, εμείς λησμονήσαμε τη γη μας, τα ευλογημένα χωράφια μας τα οποία προσέφεραν τόσα πολλά, έθρεψαν και εζωογόνησαν γενεές γενεών Ελλήνων. Συνεπαρμένοι από μια ψεύτικη εικόνα ευμάρειας και πολυτελούς διαβιώσεως, εγκαταλείψαμε την αγροτική μας οικονομία, με αποτέλεσμα να ασφυκτιούμε στις πόλεις για λίγη ανόθευτη τροφή, να συνωστιζόμαστε σε αυτές για ένα μεροκάματο και να τρεφόμαστε με είδη εισαγόμενα, πολλές φορές κακής ποιότητος, τα οποία προ μερικών ετών παρήγαγε η πατρίδα μας.Να το ομολογήσουμε! Όπου η γη παραμένει ακαλλιέργητη, σβήνουν σχεδόν και οι άλλες τέχνες, στην ξηρά και στη θάλασσα, ακριβώς όπως διεπίστωσε στην αρχαιότητα ο Ξενοφών.

Οι ειδικοί σήμερα επισημαίνουν, ότι η παραγωγή αγροτικών προϊόντων στην Ελλάδα χρόνο με το χρόνο μειώνεται και ο βαθμός εξαρτήσεως της χώρας μας από εισαγωγές αγροτικών προϊόντων διαρκώς αυξάνει την τελευταία δεκαπενταετία.

Οδυρόμαστε και διαμαρτυρόμαστε σήμερα επειδή εξαρτώμαστε από την «μεγαλοψυχία» η την τοκογλυφία των ξένων για δανεικά, ενώ εδώ και πολλά χρόνια είμαστε απολύτως εξαρτημένοι από εισαγωγές για να καλύψουμε τις διατροφικές ανάγκες μας.

Κι όλα αυτά γιατί εγκαταλείψαμε τα ευλογημένα χωράφια μας, ντρεπόμαστε να πάρουμε την αξίνα και να καλλιεργήσουμε τη γη μας. Πονάει κανείς όταν βλέπει την αφθονοπάροχο γη της Αιτωλοακαρνανίας να είναι χέρσα κι ακαλλιέργητη..! Τι πρέπει να κάνουμε;

Ένας διαπρεπής καθηγητής σε ομιλία του στην Ακαδημία Αθηνών τον Ιούνιο του 2008, ο αείμνηστος Σπύρος Κυριάκης, ανέφερε τα εξής: «Πρέπει να έχουμε νέο δόγμα για την οικονομία μας: αυτάρκεια ασφαλών τροφίμων, εξαγωγικές δυνατότητες και προστασία του περιβάλλοντος (τρόφιμα-νερό-δάση-ευημερία). Η οικονομία μας δεν αντέχει πια το συναλλαγματικό «βάρος» για την κάλυψι των αναγκών μας σε ζωικά τρόφιμα».

Το βλέπουμε, το ζούμε. Η ανεργία φθάνει σε υψηλά ποσοστά και οι αδελφοί Έλληνες πεινάνε, στερούνται, υποφέρουν. Μην περιμένουμε να μας λυπηθούν οι ξένοι, οι λεγόμενοι φίλοι και προστάτες μας. Το ακούσαμε: «Η θα πουλήσετε και θα πουληθείτε, η θα πεθάνετε» μας είπαν.

Υπάρχουν λοιπόν, πολλοί, καλοί και αναγκαιότατοι λόγοι, για να επιστρέψουμε στη γεωργία και την κτηνοτροφία, που εγκαταλείψαμε. Οπωσδήποτε η Ελλάδα μετέχει στην Ευρωπαϊκή Ένωσι, άρα και στην Κοινή Αγροτική Πολιτική της, διαθέτει όμως και περιθώρια ευελιξίας στις επιλογές της, πολύ δε περισσότερο καθώς οι επιδοτήσεις μετά το 2013 θα διατηρηθούν σε μεγάλο βαθμό, όπως λένε οι ειδικοί και μάλιστα με φιλοπεριβαλλοντικό προσανατολισμό. Η Ελλάδα έχει τις προϋποθέσεις για γεωργοκτηνοτροφική ανάπτυξη.

Είναι άμεση και επιτακτική η ανάγκη να υπάρχει στη χώρα μας αυτάρκεια βασικών διατροφικών αναγκών του λαού μας κυρίως σε κρέας, γάλα, δημητριακά, σε ζωοτροφές αλλά και προσπάθεια αξιοποιήσεως των προϊόντων αλιείας, ιχθυοκαλλιεργείας, ελιάς, οσπρίων, οπωροκηπευτικών. Είναι ανάγκη και το κράτος να περιβάλλει με στοργή και ενδιαφέρον τον αγρότη και τον κτηνοτρόφο. Ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος χρειάζονται στήριξι, διαφώτισι, επιμόρφωσι, καθοδήγησι και πάνω από όλα εμψύχωσι για να είναι παραγωγικοί και αξιοπρεπείς.

Αγαπητοί,

Ελάτε όλοι μας να αγαπήσουμε την ευλογημένη γη μας, τα χρυσοφόρα χωράφια μας, την ελληνική κτηνοτροφία μας. Ελάτε να εργασθούμε όλοι μας στην εύφορη γη της Αιτωλοακαρνανίας. Ας παρακινήσουμε τόσους ανέργους να ασχοληθούν με την αγροτική ζωή και εργασία. Η εργασία είναι τιμή και η καλλιέργεια της γης ευλογία.Το ψωμί μας, η ευμάρειά μας, η οικονομική μας ανάσα βρίσκονται στα χέρσα, στα εγκαταλελειμμένα χωράφια μας και στην ποιμενική ζωή, τα οποία έχουν μια ένδοξη παράδοσι στην Αιτωλοακαρνανία.

Πατρικά σας παρακαλώ, σας κάνω θερμή έκκληση: Ας αγαπήσουμε την προσοδοφόρο γη της Αιτωλοακαρνανίας. Ας οργανώσουμε την καλλιέργειά της, ας εμπνεύσουμε τα παιδιά μας να αγαπήσουν την γεωργική και κτηνοτροφική ζωή.

Μπορούμε μόνοι μας ως Έλληνες να ζήσουμε• μπορούμε να ανακάμψουμε το κύμα της ανεργίας. Δεν μας χρειάζονται οι ξένοι. Εκείνοι δεν θέλουν την ευτυχία μας. Την υποδούλωσί μας θέλουν, την εξαχρίωσί μας, τον αφανισμό μας ως Ορθοδόξων και Ελλήνων. Θά ζήσουμε, αγαπητοί, με την εργασία μας και θα μεγαλουργήσουμε. Δεν θα μας αφήσει ο Θεός μας.

Η μητέρα μας Εκκλησία κάθε μέρα εύχεται «υπέρ ευφορίας των καρπών της γης…». Ο Μεγάλος Γεωργός ευλογεί και αμείβει τον κόπο και τον ιδρώτα του κοπιάζοντος γεωργού. Μην αποθαρρυνόμαστε. Ας στρέψουμε την θέλησί μας, την προσοχή μας και την φιλοπονία μας στην ευλογημένη γη μας κι ας ζητούμε την ευλογία του ουρανίου πατέρα μας. Και η ανεργία και οι υλικές ανάγκες μας θα θεραπευθούν.

Με ολόθερμες και πατρικές ευχές,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ