Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

Προσκύνημα της Ενορίας μας στον Άγιο Νικόλαο Αντιρρίου

Με τη χάρη του Θεού και σεπτή αδεία της καθ΄ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως χθες Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου 2019 πραγματοποιήσαμε με τη συμμετοχή 85 ευλαβών ενοριτών μας, προσκύνημα στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αντιρρίου για να προσκυνήσουμε το άφθαρτο χέρι της Αγίας Μαρίας της  Μαγδαληνής αλλά και τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου του Κυρίου μας προερχόμενα από την Ιερά Μονή Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους.
      Συγκεκριμένα στις 15:00 το μεσημέρι επιβιβαστήκαμε στο λεωφορείο και μέσω Ιονίας Οδού φθάσαμε στο Αγιο Νικόλαο Αντιρρίου όπου μας περίμεναν Αγιορείτες Πατέρες και ο Εφημέριος του Ιερού Ναού Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Πολύκαρπος Θεοφάνης.Μετά την προσκύνηση της αφθάρτου χειρός της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής και του Τιμίου Ξύλου, μοιράστηκε λαδάκι από τον καντήλι  προς ευλογία σε όλους τους προσκυνητές και ακολούθησε απογευματινός καφές στο λιμάνι της Ναυπάκτου και εν συνεχεία αργά το απόγευμα πήραμε το δρόμο της επιστροφής στην Ενορία μας έχοντας ωφεληθεί τα μέγιστα, έχοντας λάβει την χάρη του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού αλλά και τις μεσιτείες της Αγίας Μαρίας της Μαγδαληνής.













Με λαμπρότητα ο εορτασμός της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στη Γραμματικού

Με λαμπρότητα και με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου εορτάστηκε στη Γραμματικού η Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού στο παρεκκλήσιο της Υψώσεως στο κάτω μέρος του Ιερού Ναού Αποστόλου Φιλίππου. Το απόγευμα της εορτής τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ Αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π Νεκτάριο Τριάντη, Προϊστάμενο του Ιερού Ναού Αγίας Τριάδος Αγρινίου και Αρχιερατικό Επίτροπο Κατούνης.
 Στο κήρυγμά του ο π Νετάριος στάθηκε στο μεγαλείο του Σταυρού και ανέφερε ότι οι δοκιμασίες που περνάει ο σύγχρονος άνθρωπος μέσα στην κοινωνία είναι ένα είδος Σταυρού που σηκώνει ο καθένας μας με σκοπό τον προσωπικό μας αγιασμό. Μετά την Ακολουθία του Εσπερινού προσφέρθηκε Αβραμιαίο κέρασμα σε όλους τους προσκυνητές στην αίθουσα του Κέντρου Νεόττος του Ιερού Ναού . Το πρωί της εορτής τελέσθηκε η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία από τον Εφημέριο του χωριού μας  π Σπυρίδωνα Ιωάννου Αρχιερατικό Επίτροπο Μακρυνείας μετά θείου Κηρύγματος από τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π Παύλο Ντανά, ιεροκήρυκα της καθ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως. Στο κήρυγμά του ο π Παύλος ανέλυσε τι είναι ο Σταυρός για κάθε χριστιανό, αναφέρθηκε στην ιστορικότητα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού αλλά και στις δοκιμασίες που περνάμε όλοι μας.









Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2019

Εορτή Γενεθλίου της Θεοτόκου στην Ιερά Μονή Παναγίας Κατερινούς

Με την δέουσα λαμπρότητα και παρουσία πλήθους πιστών, τιμήθηκε στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας, η πρώτη Θεομητορική Εορτή του νέου Εκκλησιαστικού έτους, η εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου στην Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου Κατερινούς Μακρυνείας, στις 7 και 8 Σεπτεμβρίου 2019.
Το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2019 από ώρα 7.00΄ μ.μ. ετελέσθη ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, μετά αρτοκλασίας και θείου κηρύγματος από τον πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Λαυρέντιο Καρανάσιο πλαισιούμενος από τον Αρχιερατικό Επίτροπο Μακρυνείας π. Σπυρίδωνα Ιωάννου και πολλών κληρικών της ευρυτέρας περιοχής. Μετά τον Εσπερινό από ώρα 10.00΄ μ.μ. έως 1.00΄ νυκτερινή, ακολούθησε Ιερά Αγρυπνία στο καθολικό της Μονής.
Την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2019 από ώρα 7.00’ π.μ. τελέσθηκε η ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια, η αναστάσιμη Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κκ. ΚΟΣΜΑ, ο οποίος στο Θείο λόγο του αναλύοντας το Απολυτίκιο της εορτής, αναφέρθηκε στη μεγίστη σημασία της εορτής της  Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου για τη σωτηρία των ανθρώπων. Τόνισε ιδιαιτέρως την χαρά που προξένησε σε όλη την οικουμένη η Γέννηση της Παναγίας μας διότι η Υπεραγία Θεοτόκος δια της ενανθρωπήσεως του Θεού, έγινε υπηρέτης και διάκονος. Και όχι απλός υπηρέτης και διάκονος, αλλά συνεργός και συντελεστής· διότι αν η Θεοτόκος μὲ την αρετή καὶ αγιό­τητά Της δεν καθιστούσε τον εαυτό Της κατάλληλο χώρο για να κατοικήσει και να ενανθρωπήσει ο Θεός, να γίνει η χώρα του αχωρήτου, ο Θεός θα εξακολουθούσε να αναστέλλει την Χάρη και την ευλογία Του, και η ανθρωπότητα θα εξακολου­θούσε να ζει υπό την τυραννία της αμαρτίας και του θανάτου. Η ίδια υπήρξε η αιτία της ελεύσεως του Σωτήρος στη γη, που με την ενανθρώπηση του και τον Σταυρικό Του θάνατο μας έδωσε την αιώνιο ζωή
 Στον Εσπερινό και στη Θεία Λειτουργία, έψαλλε χορός Ιεροψαλτών Αγρινίου, μέλη του Συλλόγου «Άνθιμος ο Αρχιδιάκονος» ενώ το απόγευμα της Κυριακής από ώρα 7.00’ μ.μ. εψάλλη ο μεθέορτος Εσπερινός και ο Παρακλητικός Κανών στην Παναγία Κατερινιώτισσα. 














Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2019

Εορτάζει το παρεκκλήσι της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού στη Γραμματικού


Επί τη εορτή της παγκοσμίου  Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, εορτάζει και πανηγυρίζει το ιερό Παρεκκλήσιο της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού του ενοριακού Ιερού Ναού Αποστόλου Φιλίππου Γραμματικούς .

 Το πρόγραμμα της εορτής έχει ως εξής:
  • Το απόγευμα της Παρασκευής 13 Σεπτεμβρίου 201 και περί ώραν 19:00 μμ θα τελεσθεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ Αρτοκλασίας και θείου Κηρύγματος 
  • Το πρωί της εορτής θα τελεσθεί η Ακολουθία του Όρθρου , η τελετή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και εν συνεχεία Πανηγυρική  Θεία Λειτουργία μετά Θείου Κηρύγματος.
Στο παρεκκλήσι της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού κατόπιν εγκρίσεως του Μητροπολιτικού Συμβουλίου της Ιεράς Μητροπόλεως Αιτωλίας & Ακαρνανίας, κατασκευάσθηκε το 2013, το Κέντρο Νεότητας του Ιερού  Ναού Αποστόλου Φιλίππου Γραμματικούς. Επίσης πέρα των ομιλιών, του κύκλου γυναικών, του Κύκλου μελέτης Αγίας Γραφής και του κατηχητικού σχολείου που  γίνεται στο χώρο αυτό, ο προσκυνητής μπορεί να θαυμάσει πέραν της δανειστικής βιβλιοθήκης και ένα πρωτοποριακό, σύγχρονο Μουσείο Εκκλησιαστικών Κειμηλίων μοναδικό στην ευρύτερη περιοχή αποτελούμενο από πολλά  Εκκλησιαστικά βιβλία παλαιοτέρων εποχών, 2 άπασες Ιερατικές στολές κεκοιμημένων πλέον Ιερέων που διηκόνησαν τον άνωθι Ιερό Ναό πριν πολλά χρόνια, Εκκλησιαστικά σκεύη, λειτουργικά βιβλία και είδη λατρείας περασμένου αιώνα, από την ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας.  





Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2019

Πρόγραμμα Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κκ Κοσμά

ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
07:30 π.μ. – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΤΕΡΙΝΟΥΣ ΜΑΚΡΥΝΕΙΑΣ
Όρθρος - Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

19:00 μ.μ. – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΓΑΛΑΤΑ
Μεθέορτος Αρχιερατικός Εσπερινός –Λιτάνευσις Ιεράς Εικόνος

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
07:30 π.μ. – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΠΛΑΓΙΑΣ ΒΟΝΙΤΣΗΣ
 Όρθρος - Τελετή Υψώσεως Τιμίου Σταυρού - Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
07:30 π.μ. – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΗΣΣΑΡΙΩΝΟΣ ΚΕΧΡΙΝΙΑΣ ΑΜΦΙΛΟΧΙΑΣ
Όρθρος – Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

ΤΡΙΤΗ 17  ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2017
07:30 π.μ. – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ ΡΙΓΑΝΗΣ
Όρθρος – Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία. 

19:00 μ.μ. – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΠΑΛΑΙΡΟΥ
Υποδοχή Δεξιάς χειρός Αγίου Νεκταρίου εκ της Ι.Μ.Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης –Αρχιερατικός Εσπερινός

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
07:30 π.μ. – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΒΛΟΧΟΥ ΤΡΙΧΩΝΙΔΟΣ
Όρθρος - Θεία Λειτουργία -Αρτοκλασία μελών του Συλλόγου Πολυτέκνων Αγρινίου και Περιχώρων και Ιερόν Μνημόσυνον υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των κεκοιμημένων πολυτέκνων.
  
18:30 μ.μ. – ΙΕΡΟΝ ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΒΡΑΧΩΡΙΩ ΜΑΡΤΥΡΗΣΑΝΤΟΣ – ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός.

ΠΕΜΠΤΗ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
07:30 π.μ. – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΑΝΩ ΜΥΡΤΙΑΣ ΤΡΙΧΩΝΙΔΟΣ
Όρθρος – Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία. 

ΣΑΒΒΑΤΟ 28 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
07:30 π.μ. – ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ ΚΥΨΕΛΗΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
Όρθρος –ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ- Αρχιερατική Θεία Λειτουργία

ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2019
07:30 π.μ. – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΓΕΝΕΣΙΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΡΕΘΑ ΒΑΛΤΟΥ
Όρθρος –Αρχιερατική Θεία Λειτουργία - Ετήσιον Ιερόν Μνημόσυνον μακαριστού Αρχιμ. π.Συμεών Λιανού. 

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2019

Πρόγραμμα Λειτουργικής Ζωής της Ενορίας μας Σεπτέμβριος και Οκτώβριος


ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2019

Τον μήνα Σεπτέμβριο 2019 έχουν προγραμματισθεί να τελεσθούν οι κάτωθι Θείες Λειτουργίες στον Ιερό μας Ναό:
  • Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00πμ - 09:45πμ)
  • Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00πμ - 09:45πμ)
  • Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου στο παρεκκλήσιο της Υψώσεως Τιμίου Σταυρού (07:00πμ - 09:45πμ )
  • Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00πμ - 09:45πμ)
  • Παρασκευή 20 Σεπτεμβρίου εορτή Αγίου Ευσταθίου  στον Ι. Ν Αποστόλου Φιλίππου (07:00 πμ - 09:00πμ)
  • Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00πμ - 09:45πμ)
  • Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου του Αγίου Ιωάννου του Βραχωρίτου στον Ι. Ν Αποστόλου Φιλίππου ( 07:00πμ - 09:00πμ)
  • Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00πμ - 09:45πμ)
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2019
  • Κυριακή 6 Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00πμ - 09:45πμ)
  • Κυριακή 13 Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00πμ - 09:45πμ)
  • Παρασκευή 18 Οκτωβρίου εορτή του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Λουκά στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00πμ - 09:00πμ)
  • Κυριακή 20 Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00 πμ - 09:45 πμ)
  • Σάββατο 26 Οκτωβρίου εορτή του Αγίου μεγαλομάρτυρα Δημητρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου ( 07:00πμ - 09:00 πμ )
  • Κυριακή 27 Οκτωβρίου στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου (07:00πμ - 09:45πμ)
  • Δευτέρα 28 Οκτωβρίου Εθνική Εορτή - Δοξολογία και επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό Αποστόλου Φιλίππου ( 07:00πμ - 09:45πμ )

Ἀποτομὴ Κεφαλῆς Ἰωάννου Προδρόμου

«Οὐκ ἐξεστὶ σοι ἔχειν, τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου». Δὲν σοῦ ἐπιτρέπεται ἀπὸ τὸ νόμο τοῦ Θεοῦ νὰ ἔχεις τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου, ὁ ὁποῖος ζεῖ ἀκόμα. Λόγια τοῦ Τιμίου Προδρόμου, ποὺ ἀποτελοῦσαν μαχαιριὲς στὶς διεφθαρμένες συνειδήσεις τοῦ βασιλιὰ Ἡρώδη Ἀντίπα καὶ τῆς παράνομης συζύγου του Ἡρωδιάδος, ποὺ ἦταν, γυναίκα τοῦ ἀδελφοῦ του Φιλίππου.
Ὁ Ἡρώδης, μὴ ἀνεχόμενος τοὺς ἐλέγχους τοῦ Προδρόμου, τὸν φυλάκισε. Σὲ κάποια γιορτὴ ὅμως τῶν γενεθλίων του, ὁ Ἡρώδης ὑποσχέθηκε μὲ ὅρκο νὰ δώσει στὴν κόρη τῆς Ἡρωδιάδος ὅτι ζητήσει, διότι τοῦ ἄρεσε πολὺ ὁ χορός της. Τότε ἡ αἱμοβόρος Ἡρωδιὰς εἶπε στὴν κόρη της νὰ ζητήσει στὸ πιάτο τὸ κεφάλι τοῦ Ἰωάννη. Πράγμα ποὺ τελικὰ ἔγινε.
Ἔτσι, ὁ ἔνδοξος Πρόδρομος τοῦ Σωτῆρος θὰ παραμένει στοὺς αἰῶνες ὑπόδειγμα σὲ ὅλους ὅσους θέλουν νὰ ὑπηρετοῦν τὴν ἀλήθεια καὶ νὰ ἀγωνίζονται κατὰ τῆς διαφθορᾶς, ἀνεξάρτητα ἀπὸ κινδύνους καὶ θυσίες.

Ἀπολυτίκιο. Ἦχος β’.
Μνήμη δικαίου μετ’ ἐγκωμίων· σοὶ δὲ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου Πρόδρομε· ἀνεδείχθης γὰρ ὄντως καὶ Προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καὶ ἐν ῥείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τὸν κηρυττόμενον. Ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας, χαίρων εὐηγγελίσω καὶ τοὶς ἐν Ἅδῃ, Θεὸν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τὸν αἴροντα τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καὶ παρέχοντα ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς πάντων ὑπέρτερος, τῶν Προφητῶν ἀληθῶς, αὐτόπτης καὶ Πρόδρομος, τῆς παρουσίας Χριστοῦ, Προφήτα γεγένησαι, ὅθεν καὶ παρ’ Ἡρώδου, ἐκτμηθεῖς σου τὴν Κάραν, ἔδραμες τοὶς ἐν Ἅδῃ, προκηρύξαι τὸ λύτρον διὸ σὲ Ἰωάννη Βαπτιστά, ποθῶ γεραίρομεν.

Κοντάκιον  Ἦχος πλ. α’. 
Ἡ τοῦ Προδρόμου ἔνδοξος ἀπoτομὴ, οἰκονομία γέγονέ τις θεϊκή, ἵνα καὶ τοῖς ἐν Ἅδῃ, τοῦ Σωτῆρος κηρύξῃ τὴν ἔλευσιν. Θρηνείτω οὖν Ἡρωδιάς, ἄνομον φόνον αἰτήσασα· οὐ νόμον γὰρ τὸν τοῦ Θεοῦ, οὐ ζῶντα αἰώνα ἠγάπησεν, ἀλλ’ ἐπίπλαστον πρόσκαιρον.

Μεγαλυνάριον.
Κἂν ἐτμήθης Κάραν ὦ Βαπτιστά, φθέγγεται ἠ γλῶσσα, τὸν Ἡρώδην ἐλέγχουσα· Λόγου τὴν φωνήν σε, σιγῆσαι γὰρ οὐκ ἔδει, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἐν Ἅδῃ, Χριστὸν κηρύξασθαι.

Πανηγυρίζει η Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου στην Ανάληψη Θέρμου

Γράφει ο Καθηγητής Χρήστος Γερ. Σιάσος

Ένα από τα αρχαιότερα και πλουσιότερα Μοναστήρια στο Νομό Αιτωλοακαρνανίας είναι η Ιερά Μονή του  Τιμίου Ιωάννου του Προδρόμου και Βαπτιστού, στο χωριό Δερβέκιστα, σημερινή Ανάληψη Θέρμου – Τριχωνίδας. Πνευματοφόρα πηγή του Ορθοδόξου Ελληνισμού κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας αλλά και σήμερα. 
Το Μοναστήρι γιορτάζει κάθε χρόνο στις 29 Αυγούστου, μνήμη Αποτομής Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου και Βαπτιστού.  Προσκυνητές πηγαίνουν κάθε χρόνο για να γιορτάσουν τον Άγιο. Στη Θεία λειτουργία χοροστατεί ο Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς.
 Το Μοναστήρι κτίσθηκε τον 12ο αιώνα, ήκμασε δε προ του 1300. Είχε στην κατοχή του πολλούς ελαιώνες, μετόχια, λιβάδια και ζώα. Είναι κτισμένο σε υψόμετρο 600 μέτρων ανάμεσα σε πολλά γέρικα πλατάνια και κυπαρίσσια τα οποία μπορεί να φθάνουν σε ηλικία πέραν των χιλίων ετών. Ανατολικά της εκκλησίας υπάρχει  αιωνόβιο δένδρο και πάνω σ’ αυτό αναρριχημένο κλίμα, που η παράδοση λέει ότι το κλίμα αυτό το φύτεψε ο Άγιος Ιάκωβος ο Νεομάρτυς το 1500. 
 Ο κυρίως Ναός είναι σταυρεπίστεγος  και φέρει εσωτερικά τρούλο.  Η ανατολική πλευρά  είναι  φτιαγμένη από πελεκητή πέτρα, φέρει μεγάλη οπή (ζεματήστρα) όπου, κατά την παράδοση, οι Μοναχοί έριχναν καυτό λάδι και εμπόδιζαν τους πειρατές να εισέλθουν μέσα στο Μοναστήρι.  Στη δυτική πλευρά υπάρχουν γλυπτά και επιγραφές όπως: Έτος 1802  «ΠΑΝΑΡΕΤΟΝ ΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟΝ – ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΤΕΡΒΕΚΙΤΣΑ ΚΕ ΙΩΣΗΦ ΚΕ ΑΜΒΡΟΣΙΟΝ». 
Το ξυλόγλυπτο επίχρυσο τέμπλο  αποτελείται από σταφύλια και πουλιά  που γράφει: «1810 ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΤΕΜΠΛΟ ΔΙΑ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΙΩΣΗΦ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ». 
Το Μοναστήρι έχει οκτώ κελιά από την μια πλευρά και έξι από την άλλη. Υπάρχουν ακόμα και σήμερα, πολλές εικόνες και κειμήλια ιερά με χαραγμένες χρονολογίες όπως: Στην εικόνα του Ιερού Μανδηλίου, 1881, στην εικόνα της Παναγίας Ελεούσας, 1882, στην εικόνα του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, 1823, ο Άγιος κρατά  στο αριστερό του χέρι ειλητάριο που γράφει: «ΖΗΛΩΝΕΖΗΛΟΣΑ Τ/Ο ΚΥΡΙΩ ΠΑΝ/ΤΟΚΡΑΤΩΡΙ».  
 Υπάρχει επίσης παλαιό Ευαγγέλιο αργυροκέντητο, ασημένια δισκοπότηρα. Μέσα σε μικρό κουτί φυλάσσονται οστά του Αγίου Ιακώβου του Νεομάρτυρα. 
Στολίδι του Μοναστηριού είναι και η σπηλιά του Αγίου Ιακώβου από το 1500 στην θέση Παληοφοράδα πλησίον του ποταμού Ευήνου. Η σπηλιά αυτή υπάρχει ακόμα και σήμερα.
Προσκυνητές πηγαίνουν κάθε χρόνο στις 28 και 29 Αυγούστου για να γιορτάσουν τον Άγιο. 
Το Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου προσέφερε επί Τουρκοκρατίας πολλές υπηρεσίες στο Ελληνικό Έθνος και στους Χριστιανούς. Φιλοξένησε κλεφταρματωλούς. Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης που βρισκόταν στην Δερβέκιστα πήγαινε συχνά στο Μοναστήρι.
Σ΄ αυτό ήρθαν οι διασωθέντες εξοδίτες πολιορκημένοι του Μεσολογγίου και φιλοξενήθηκαν, όσο έμειναν εκεί.
Ήταν επίσης πνευματικό κέντρο, υπήρχε Κρυφό Σχολειό όπου οι καλόγεροι  μάθαιναν τα Ελληνόπουλα γράμματα. Με Υπουργική απόφαση η Ιερά Μονή χαρακτηρίστηκε ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο καθ΄ ότι αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα Μοναστηριακού συγκροτήματος κατά τους χρόνους  της Τουρκοκρατίας. 
Στο Μοναστήρι ασκήτεψαν πολλοί μοναχοί, Όσιοι, Νεομάρτυρες,  Άγιοι όπως, ο Άγιος Θεωνάς, ο Όσιος Ιάκωβος ο Νεομάρτυς, ο Ιεροδιάκονος Ιάκωβος, ο Μοναχός Διονύσιος και άλλοι.  
Ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος υπήρξε προφήτης και αγγελιοφόρος του Χριστού, κήρυκας της μετάνοιας, μάρτυρας για τον αποκεφαλισμό του από τον βασιλιά Ηρώδη το Μέγα. Ο ιερέας Ζαχαρίας και η σεβαστή Ελισάβετ ήταν οι γονείς του Ιωάννη. Άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε στο Ζαχαρία και του είπε ότι, η Ελισάβετ θα γεννήσει παιδί και θα του δώσεις το όνομα Ιωάννης. 
Ο Ιωάννης όταν μεγάλωσε ακολούθησε ασκητική ζωή και με τα κηρύγματά του ενοχλούσε τον βασιλιά Ηρώδη ο οποίος έστειλε στρατιώτες  συνέλαβαν τον Ιωάννη  και τον φυλάκισαν. Αυτό έγινε γιατί η σύζυγος του, Ηρωδιάδα, πρώην γυναίκα του αδελφού του Φιλίππου, ενοχλούταν και άρχισε να μισεί τον Ιωάννη. Σε κάποια εκδήλωση ζήτησε από τον Ηρώδη τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη και να δώσουν το κεφάλι του ως δώρο στην κόρη της Ηρωδιάδας. Μετά από τον μαρτυρικό θάνατο του Ιωάννη οι μαθητές του πήραν το σώμα του και το έθαψαν. Το Μοναστήρι απέχει περίπου δύο χιλιόμετρα από την Ανάληψη Θέρμου.

        Απολυτίκιον του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου
Μνήμη δικαίου μετ’ εγκωμίων σοί αρκέσει η μαρτυρία του Κυρίου Πρόδρομε ανεδείχθης γαρ όντως και προφητών σεβασμιότερος ότι και εν ρείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τον κηρυττόμενον. Όθεν της αλήθειας υπαραθλήσας, χαίρων ευηγγελίσω, και τοις εν άδη, Θεόν φανερωθέντα εν σαρκί, τον αίρωντα την αμαρτίαν του κόσμου, και παρέχοντα ημίν το μέγα έλεος.

Αγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος και Βαπτιστής, του πρωτ. π Γεωργίου Παπαβαρνάβα


 Ο Τίμιος Πρόδρομος είναι το πρόσωπον εκείνο, το οποίον εγκωμίασε ο Χριστός περισσότερο από κάθε άλλον άνθρωπο. “Μείζων εν γεννητοίς γυναικών προφήτης Ιωάννου του Βαπτιστού ουδείς εστι” (Λουκ. ζ' 28). Είναι ο μεγαλύτερος των Προφητών, όχι ως προς την ηλικία, αφού έζησε μόνον τριάντα χρόνια, αλλά ως προς την χάρη και την δόξα, γιατί αξιώθηκε όχι μόνον να ιδή, αλλά και να βαπτίση “τον κηρυττόμενον” Μεσσία. Στην συνέχεια όμως ο Χριστός τόνισε ότι ο μικρότερος στην Βασιλεία των Ουρανών είναι μεγαλύτερος από τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο. Και το είπε αυτό, σύμφωνα με την ερμηνεία του ιερού Χρυσοστόμου, για να μη παρασυρθούν οι όχλοι από την υπερβολή των επαίνων και θεωρήσουν τον Ιωάννη ανώτερον από τον Θεάνθρωπο Χριστό. Αλλά και σύμφωνα με μια άλλη ερμηνεία, του εκκλησιαστικού Συγγραφέως του 4ου μ.Χ. αιώνος Διδύμου του Τυφλού, ο μικρότερος από τους Αγίους Αποστόλους, ο άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος, είναι μεγαλύτερος του Προδρόμου, αφού οι Απόστολοι είναι ανώτεροι από τους Προφήτας.
     Είναι γέννημα στείρας γυναικός και καρπός προσευχής. Από έμβρυο έξι μηνών στην μήτρα της Ελισάβετ έλαβε την χάρη του Αγίου Πνεύματος και σκίρτησε όταν η Παναγία συνάντησε την μητέρα του και με το στόμα της προφήτευσε και ονόμασε την Μαρία Μητέρα του Θεού. Το όνομα Ιωάννης, που έλαβε, ήταν και αυτό δώρο του Θεού, όπως και ο ίδιος. Η ασκητική του ζωή σκανδάλισε πολλούς από τους συγχρόνους του, που δεν μπορούσαν να αντιληφθούν τον αγγελικό τρόπο της ζωής του, και τον κατηγορούσαν ότι είναι δαιμονισμένος. Βέβαια, το γεγονός αυτό, δηλαδή το να κατηγορούν οι άνθρωποι κάποιον συνάνθρωπό τους, επειδή θέλει να ζήση όχι όπως εκείνοι, αλλά με διαφορετικό τρόπο, συνέβαινε και σε άλλες εποχές, όπως συμβαίνει και στις ημέρες μας, αφού και σήμερα υπάρχουν πολλοί που κατηγορούν αυτό που δεν μπορούν να καταλάβουν με την δική τους λογική. Εκτός όμως από το καταλαβαίνω υπάρχει και το αισθάνομαι. Δηλαδή, πέρα από την λογική υπάρχει και η καρδιά, που όταν μεθά από το δυνατό κρασί της άκτιστης χάρης του Αγίου Πνεύματος, απαρνείται όλες τις ψευτοχαρές της εφήμερης αυτής ζωής. Αυτή την μέθη οι άγιοι Πατέρες την ονομάζουν νηφάλια. Όταν κάποιος γευτή την αγάπη του Θεού, τότε περιφρονεί όλες τις άλλες αγάπες, προς τα υλικά πράγματα εννοείται, γιατί τις βρίσκει ψεύτικες.
     Ο Τίμιος Πρόδρομος προετοίμασε τους ανθρώπους να δεχθούν τον Χριστό. Το κήρυγμά του ήταν κήρυγμα μετανοίας. Ο λόγος του ήταν γεμάτος ανδρεία και δύναμη. Δεν δείλιασε και δεν δίστασε να τα βάλη με το κατεστημένο της εποχής του. Ήλεγξε την παρανομία του βασιληά Ηρώδη. Αλλά και τους Φαρισαίους, που καταδυνάστευαν τον λαό φορτώνοντάς τον φορτία βαρειά και δυσβάστακτα, τους αποκάλεσε φίδια και γεννήματα εχιδνών. Προπορεύθηκε του Χριστού και στον άδη και μάλιστα με χαρά, όπως ψάλλουμε στο Απολυτίκιό του, για να κηρύξη στους απ’ αιώνος θανόντας “Θεόν φανερωθέντα εν σαρκί”.
     Στην συνέχεια, θα τονίσουμε τρία σημεία, λαμβάνοντας αφορμή από τα γεγονότα της ζωής του, αλλά και από τον βίο και την πολιτεία του.Πρώτον, ότι κατηγορήθηκε ως δαιμονισμένος γιατί η ζωή του, που την είχε αφιερώσει στον Θεό, ήταν διαφορετική από εκείνη των πολλών. Δεν έμενε στην πόλη, αλλά έφυγε στην έρημο, όπου ζούσε ασκητικά. Δεν έτρωγε φαγητό, αλλά τρεφόταν με ακρίδες, δηλαδή με τις τρυφερές άκρες των φυτών, και με μέλι άγριο. Και σήμερα, δυστυχώς, υπάρχει από πολλούς η ίδια αντιμετώπιση, όταν αποφασίση κάποιος, και ιδίως νέος και μορφωμένος, να αφιερωθή στον Χριστό και στην Εκκλησία Του ως Ιερέας ή ως Μοναχός. Και αν δεν τον αποκαλούν δαιμονισμένο, σίγουρα λένε ότι κάτι έπαθε στο μυαλό. Στις περισσότερες περιπτώσεις οι άνθρωποι που αντιτίθενται και προκαλούν πλείστα όσα εμπόδια και δυσκολίες, δεν είναι άθεοι ή άσχετοι με την Εκκλησία, αλλά αντίθετα εκκλησιάζονται και μάλιστα τιμούν τους Αγίους, που ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο. Αυτό αν δεν είναι παραλογισμός τότε τί είναι;  Δεύτερον. Αν ήλεγξε την παρανομία του Ηρώδη και την υποκρισία των Φαρισαίων, το έκανε από αγάπη και όχι από εμπάθεια, αφού ήταν απαθής και “πλήρης Πνεύματος Αγίου”. Σκοπός του δεν ήταν η διαπόμπευσή τους, αλλά η διόρθωση και η θεραπεία τους.Σήμερα υπάρχει η νοοτροπία να δικαιολογούμε τα λάθη μας και τα πάθη μας στηρίζοντάς τα αγιογραφικά και αγιολογικά, δηλαδή φέροντας παραδείγματα από την Αγία Γραφή και από την ζωή των Αγίων. Έτσι, πολλοί βρίζουν, συκοφαντούν και σπιλώνουν υπολήψεις τάχα για την δόξα του Θεού. Οι Άγιοι, όταν αναγκάζονταν να ελέγξουν, το έκαναν με πόνο, αγάπη και πολλή προσευχή για τα συγκεκριμένα πρόσωπα και αφού είχαν εξαντλήσει κάθε άλλο μέσο.  Τρίτον. Τα γεγονότα της ζωής του, ο Τίμιος Πρόδρομος, ευχάριστα και οδυνηρά, τα θεωρούσε ότι προέρχονται κατ’ ευθείαν από τον Θεό, αφού χωρίς την θέλησή Του τίποτα δεν μπορεί να συμβή. Και πράγματι, όχι μόνον η γέννηση και τα άλλα περιστατικά της ζωής του έγιναν επειδή το θέλησε ο Θεός, αλλά και αυτός ο θάνατός του έγινε θεϊκή Οικονομία, για να κηρύξη και “τοίς εν άδη”.
    Το ίδιο συμβαίνει και με κάθε έναν από εμάς. Ο Θεός μας γνωρίζει πριν ακόμα γεννηθούμε, αφού αυτός είναι η αιτία της δημιουργίας μας.Μας αγαπά περισσότερο από ό,τι νομίζουμε και φροντίζει για τον καθένα μας ξεχωριστά. Τίποτε από όσα συμβαίνουν στην ζωή μας δεν είναι τυχαίο. Τις αποτυχίες, τις αναποδιές και τις πιο οδυνηρές ακόμη ασθένειες τις επιτρέπει ο Θεός από αγάπη, γιατί όταν αντιμετωπισθούν σωστά μπορούν να αποδειχθούν ως οι μεγαλύτερες ευλογίες. Πόσοι δεν μετενόησαν και έγιναν πραγματικοί άνθρωποι μετά από μια δύσκολη περιπέτεια ή μια βαρειά αρρώστεια;
      Η εμπιστοσύνη στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού αποτελεί το πιο σταθερό στήριγμα και στις μεγαλύτερες αναποδιές. Διώχνει τις ανασφάλειες και το άγχος και μας θέτει στην σωστή προοπτική για την ψύχραιμη και σωστή αντιμετώπιση και των πιο δύσκολων προβλημάτων.

ΠΗΓΗ: Εκκλησιαστική Παρέμβαση

Eγκώμιο στην αποκεφάλιση του Τιμίου Προδρόμου : Του Οσίου πατρός ημών Θεοδώρου του Στουδίτη



"Λαμπρή καί θεοχαρμόσυνη εἶναι, εὐσεβεῖς χριστιανοί, ἡ πανήγυρη πού μᾶς συγκέντρωσε σήμερα γιά νά γιορτάσουμε πνευματικά. Πολύ σωστά χαρακτηρίζεται λαμπρή, γιατί φεγγοβολάει καί ἀπό αὐτό ἀκόμα τό ὄνομα ἐκείνου πού σήμερα τιμᾶμε, ἐπειδή αὐτός καί εἶναι καί ὀνομάζεται λυχνάρι2τοῦ φωτός. Δέν εἶναι βέβαια λυχνάρι πού μᾶς περιλούζει μέ ὑλικό φῶς, γιατί τότε δέν θά ἦταν διαρκής καί ἀδιάκοπη ἡ λάμψη του καί θά χανόταν κάθε φορά πού θά ’μπαινε μπροστά του κάποιο ἐμπόδιο. Ἀλλ’ εἶναι φῶς πού δείχνει τήν ἀστραφτερή λαμπρότητα τῆς θείας χάριτος στά κατάβαθα τῆς καρδιᾶς ἐκείνων πού ἔχουν συγκεντρωθεῖ γιά νά γιορτάσουν τή μνήμη του καί ἀνεβάζει τό νοῦ στό νά στοχάζεται τά παθήματα τοῦ δικαίου ἄνδρα, ὥστε βλέποντας μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς τό μακάριο ἐκεῖνο μαρτύριο, νά γεμίσουμε μέ πνευματική εὐφροσύνη.
     Σέ καμία περίπτωσι βέβαια, ἡ θέα τοῦ χυμένου καταγῆς αἵματος κάποιου ἄλλου ἀποκεφαλισμένου ἀνθρώπου, δέν θά ’φερνε εὐχαρίστηση. Οὔτε τό ἄκουσμα μιᾶς τέτοιας εἴδησης θά προκαλοῦσε σεβασμό στή μνήμη τοῦ ἀποθαμένου. Γιατί πῶς θά μποροῦσε ὁ ἄνθρωπος, πού ἀπό φυσικοῦ του ἀγαπάει τή ζωή, νά χαρεῖ μία αἱμορραγία πού ὁδηγεῖ στό θάνατο; Ἀντίθετα, πολύ περισσότερο, τό θέαμα αὐτό θά τόν ὁδηγοῦσε σέ ἀπέχθεια, οἶκτο καί κακολογία τῆς πράξεως, ἐκτός ἄν παραλογιζόταν καί ἀποθηριωνόταν, μή μπορώντας νά ἀντιδράσει λογικά σ’ αὐτά πού βλέπει, ὅπως ἀκριβῶς κάνουν τά διάφορα ζῶα πού δέν ἔχουν λογική. Χαίρονται δηλαδή, κακαρίζουν καί χοροπηδᾶνε οἱ πετεινοί ὅταν βλέπουν νά σφάζουν ἕνα ἄλλο κοκόρι, ἀπολαμβάνοντας μόνο τό θέαμα, χωρίς νά σκέπτονται ὅτι τούς περιμένει καί αὐτούς τό ἴδιο πάθημα. Χαίρονται ὅμως τά μάτια μας νά βλέπουν τό αἷμα κάθε ἁγίου, εὐφραίνονται τ’ ἀφτιά μας ν’ ἀκοῦν τά σωτήρια μηνύματά του καί τά χείλη μας τό προσκυνοῦν. Γιατί ἡ ἀφαίρεσή του χαρίζει τέλεια συμμετοχή στήν ἀθάνατη καί ἀληθινή ζωή. Δέν ἐννοῶ βέβαια μόνο τή σταγόνα τοῦ αἵματος, ἀλλά καί ὁτιδήποτε ἀπό τά ἅγια μέλη του -ἤ μιά τρίχα καί καθετί πού φοροῦσε ἤ ἔπιαναν τά χέρια του- εἶναι περιζήτητο καί πολύτιμο γιά κεῖνον πού ἔχει ἀποφασίσει νά πιστεύει καί νά λατρεύει σωστά τόν Θεό. Γι’ αὐτό ἐκεῖνος πού ἔχει κάτι τέτοιο στό σπίτι του ἤ στήν ἐκκλησία -δηλαδή τό ὁλόκληρο λείψανο ἤ ἕνα μέρος του, ἀκόμα καί τό ἐλάχιστο κομματάκι- τό θεωρεῖ ἰδιαίτερη τιμή καί καυχιέται γι’ αὐτό, σάν νά ’χει θησαυρό πού ὑποβοηθάει τόν ἁγιασμό του καί ἐξασφαλίζει τή σωτηρία του. Ἔτσι προσέρχεται μέ πολλή εὐλάβεια στή λειψανοθήκη μέ τήν ἱερή σκόνη καί ἐγγίζει μέ δέος τά ἀνέγγιχτα, λόγω τῆς ἱερότητάς τους, ἱερά λείψανα.
     ...Τέτοιο ἦταν καί τό ἅγιο αἷμα τοῦ Προδρόμου καί Βαπτιστῆ τοῦ Χριστοῦ, γιά τό ὁποῖο μιλᾶμε σήμερα καί τό ὁποῖο ἔχυσε ἀπό τόν ἱερό του τράχηλο σάν πολύτιμο μύρο πού εὐωδιάζει τήν οἰκουμένη. Τό αἷμα αὐτό δέν τό ἔφτιαξε ἡ ἡδονική πολυφαγία, οὔτε τό κρασί, οὔτε κάποια ἀπό τίς ἄλλες τροφές πού συνήθως παχαίνουν καί εὐχαριστοῦν τούς λαίμαργους.
       Ἀλλά τό δημιούργησε ἡ Χάρη τῆς ἐγκράτειας, πού ὁ Ἅγιος τήν ἀσκοῦσε ἀπό τά σπάργανά του μέχρι τό μαρτυρικό του τέλος. Καί ὅπως εἶπε ὁ Κύριος, ὁ Ἰωάννης, πού οὔτε ἔτρωγε, οὔτε ἔπινε...ο (Ματθ. 11, 18-19). Τό αἷμα αὐτό χύθηκε πρίν ἀπό τό αἷμα τοῦ Δεσποτικοῦ καί ἀθανάτου ποτηρίου. Γιατί ἔπρεπε ὁ Πρόδρομος τοῦ Φωτός, πού μέ τό λαμπρό ἐρχομό του ἀπό στείρα μάνα φώτισε ὅσους βρίσκονταν πάνω στή γῆ, νά γίνει ἀκτινοβόλος κήρυκας καί σ’ αὐτούς πού ἦταν κάτω ἀπό αὐτήν, δηλαδή στόν Ἅδη.Τό αἷμα αὐτό ἔχει παρρησία9 ἐνώπιον τοῦ Παντοκράτορα Κυρίου, περισσότερο ἀπ’ ὅτι εἶχε τό αἷμα τοῦ δικαίου Ἄβελ. Γιατί κάθε ἔργο περιέχει μέσα του μιά μυστική φωνή πού δέν παράγεται ἀπό ἠχητικά ὄργανα, ἀλλά πού γίνεται φανερή ἀπό τή δύναμι πού ἔχει βάλει μέσα σ’ αὐτό ὁ ποιητής τοῦ ἔργου. Τό αἷμα αὐτό εἶναι πιό ἀξιοσέβαστο ἀπό τό αἷμα τῶν Πατριαρχῶν (Ἀβραάμ, Ἰσαάκ, κ.τ.λ.), πιό πολύτιμο ἀπό τό αἷμα τῶν προφητῶν καί πιό ἁγιασμένο ἀπό τό αἷμα ὅλων τῶν δικαίων. Γιατί εἶναι πιό ὑπέροχο καί ἀπό αὐτό ἀκόμα τό αἷμα τῶν Ἀποστόλων καί πιό ἔνδοξο καί ἀπό τό αἷμα τῶν μαρτύρων. Καί αὐτά τά λόγια δέν εἶναι δικά μου, ἀλλά εἶναι λόγια τοῦ Μεγάλου Λόγου, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού ἔχει δώσει τή σχετική μαρτυρία γιά τόν Τίμιο Πρόδρομο.
     Εἶναι αἷμα πού στολίζει τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ πιό ὄμορφα ἀπό κάθε στολισμό πού θά τῆς γινόταν μέ πολύχρωμα καί σπάνια λουλούδια. Χύθηκε γιά τήν δικαιοσύνη στό τέλος τῆς ἐποχῆς πού ἴσχυε ὁ παλαιός νόμος καί ἔγινε λούλουδο πού παραστέκει στήν εἴσοδο τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ.
...Τί νά τό ὀνομάσουμε αὐτό τό φαγοπότι, συμπόσιο ἤ φονευτήριο; Τί νά ἀποκαλέσουμε τούς κρασοκυβέρνητους προσκαλεσμένους, ὁμοτράπεζους ἤ αἱματοβαμμένους;
      Ὤ πρωτόγνωρο θέαμα! Ὤ ἁμαρτωλό ὅραμα! Ἀπό τό ἕνα μέρος προσφέρονταν κοτόπουλα καί ἀπό τό ἄλλο φέρνανε τό προφητικό κεφάλι. Ἀπό τή μιά μεριά κερνοῦσαν πλούσια καθαρό κρασί καί ἀπό τήν ἄλλη ἔρεε μέ ὁρμή τοῦ δικαίου τό αἷμα. Ὤ πόσο φοβερό εἶναι νά τό πῶ καί πόσο φρικτό νά τό ἐκφράσω! ...Προσκυνῶ ἐκεῖνα τά ὡραῖα πόδια, πού εὐαγγελίστηκαν τά ἀγαθά στούς ἀνθρώπους καί μέ τά ὁποῖα προετοιμάστηκε ἡ ὁδός τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου. Φέρτε νά προσκυνήσω καί τήν τίμια ἁλυσίδα μέ τήν ὁποῖα δέθηκε ὁ πιό πολύτιμος καί ἀγγελόμορφος ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους. Φέρτε καί τή σεβάσμια πιατέλα ὅπου τοποθετήθηκε ἡ πολυσέβαστη καί ἀπ΄ ὅλα τά χρυσάφια ἀκριβότερη Κεφαλή. Ἀκόμα ἄν ἔβρισκα δέν θ΄ἄφηνα ἀπροσκύνητο τό φονικό μαχαίρι πού μπήχθηκε στόν ἱερό τράχηλο, οὔτε θά δίσταζα νά καταφιλήσω τό χῶμα ὅπου φρουρήθηκε ὁ θησαυρός, μέ τή βεβαιότητα, ὅτι καί αὐτό θά μοῦ μετέδιδε θεία Χάρη.
...Μακαριστέ τάφε καί χαρμόσυνη ταφόπετρα, πού σκέπασες τό τρισμακάριστο ἐκεῖνο σκήνωμα καί τύλιξες μέσα σου τό πολυτιμώτερο ἀπό σωρούς σμαράγδια καί μαργαριτάρια σῶμα. ...Ἐκεῖ λοιπόν βρισκόταν ὁρατά ἡ συντροφιά τῶν μαθητῶν καί ἀόρατα πλήθη ἀγγέλων, εὐφημώντας, δοξάζοντας, ὑψώνοντας στόν οὐρανό καί μεταφέροντας στήν ἀτελείωτη χαρά αὐτόν πού ἔζησε σάν ἔνσαρκος ἄγγελος καί προανάγγειλε τό Μεσσία. Αὐτόν πού ὑπῆρξε γνήσιος φίλος τοῦ Κυρίου, πού ὁδήγησε στόν οὐράνιο Νυμφίο τήν Ἐκκλησία, τό ἄσβηστο λυχνάρι τοῦ ἀνεκφράστου φωτός, τή ζωντανή φωνή τοῦ Θεοῦ Λόγου, τόν ἀνώτερο ἀπ’ τούς προφῆτες16, τόν μεγαλύτερο ἀπ’ ὅσους γέννησε ποτέ γυναίκα. Τέτοια λοιπόν ὅπως περιγράψαμε, εἰρηνική ἦταν ἡ ταφή τοῦ δικαίου, πρόξενος καί ἀγαλλίασης καί σωτηρίας, σ’ ὁλόκληρο τόν κόσμο.
     ...Σήμερα ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος μακαρίζεται γιατί θυσιάζει τό κεφάλι του γιά τήν ἀλήθεια καί ὁ παράνομος Ἡρώδης γελοιοποιεῖται καί ἐξευτελίζεται. Σήμερα ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἀπ’ ὅλους ἐγκωμιάζεται γιά τό σθεναρό ἔλεγχο καί ὁ παράφρονας Ἡρώδης θεωρεῖται ἄτιμος γιά τήν μοιχεία του. Σήμερα ἡ κεφαλή τοῦ Ἰωάννη τοῦ Προδρόμου προσφέρεται σφαχτάρι ἱερό πάνω στήν πιατέλα καί ἡ μοιχαλίδα Ἡρωδιάδα, παρά τή θέλησή της, δέχεται τήν αἰώνια καταδίκη. Σήμερα τό αἷμα τοῦ Ἰωάννη τοῦ Προδρόμου χύνεται γιά τήν τήρηση τοῦ θείου νόμου καί αὐτός πού ἐναντιώθηκε στόν Πρόδρομο μέ τήν παρανομία δικαιολογημένα διαπομπεύεται. Σήμερα ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἐξαιτίας τῆς παρρησίας του πρός τόν Ἡρώδη ἀποκεφαλίζεται, γιά τήν τήρηση τῆς δικαιοσύνης.
Ἔτσι μαθαίνουν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς νά μή χωρίζουν τίς νόμιμες συζύγους τους καί ἀποδοκιμάζουν αὐτόν πού χώρισε τή γυναίκα του. Σήμερα ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος στήνει πάνω στή γῆ πνευματικό ὁρόσημο καί προτρέπει ὅλους τούς ἄνδρες νά ἀρκοῦνται στή νόμιμη γυναῖκα τους καί νά μήν προχωροῦν παραπέρα. Σήμερα ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος κατεβαίνει στόν Ἅδη καί οἱ νεκροί μαθαίνουν τό χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ. Σήμερα οἱ οὐρανοί εὐφράνθηκαν μέ τόν ἀποκεφαλισμό τοῦ Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ, πού θυσιάστηκε γιά τή δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καί οἱ ἄνθρωποι πάνω στή γῆ γιορτάζουνε μέ εὐχαριστήριους ὕμνους. Καί ἔχω τή γνώμη ὅτι καί ἐμᾶς τώρα παρακολουθεῖ ἀπό τόν οὐρανό ὁ Τίμιος Πρόδρομος καί μᾶς ἀμείβει ὡς ὑμνητές του μέ θεία χαρίσματα. Ἀνάμεσα στό χορό τῶν προφητῶν, σάν πρωινό ἀστέρι μεσουρανεῖ καί φωτίζει τό στερέωμα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀνάμεσα στούς ἀποστόλους καί πρίν ἀπ’ αὐτούς καί περισσότερο ἀπ’ αὐτούς λάμπει σάν ἥλιος μέσα στούς ἥλιους. Μέσα στούς μάρτυρες ξεχωρίζει μέ τά θαύματά του, σάν ὁλοστόλιστος μ’ ἀστέρια οὐρανός. Ἀνάμεσα στούς δικαίους στέκει περίτρανα γιά τά πολλά παθήματα πού ὑπέφερε, γιά χάρη τῆς δικαιοσύνης καί ὑψώνεται πιό ψηλά ἀπό τούς κέδρους τοῦ Λιβάνου, αὐτός πού σκόρπισε σήμερα χαρά στήν οἰκουμένη.Γιατί, ἄν θά χαροῦν πολλοί κατά τή γέννησή του, σύμφωνα μέ τά λόγια τοῦ Εὐαγγελιστή Λουκᾶ (Λουκ. 2,10), πρέπει νά εἶναι ἀνάλογη καί ἡ εὐφροσύνη τήν ἡμέρα αὐτή τοῦ μαρτυρικοῦ τέλους, τήν ὁποία ἀξιωθήκαμε νά πανηγυρίσουμε ὅλοι ἐμεῖς, δηλαδή οἱ ἱερεῖς καί οἱ ἐρημίτες καί οἱ κοινοβιάτες καί οἱ λαϊκοί, γιατί ὅλοι ἔχουν μέρος στή χαρά πού δίνει ἡ μνήμη του.
Σ’ Αὐτόν πρέπει ἡ δόξα καί ἡ δύναμη, μαζί μέ τόν Πατέρα καί τό Πανάγιο καί Ζωοποιό Πνεῦμα, τώρα καί πάντοτε καί στούς ἀτελεύτητους αἰῶνες τῶν αἰώνων. Ἀμήν"

Αποσπάσματα Εγκωμιαστικού Λόγου"εις την αποκεφάλιση του μεγάλου Προδρόμου και Βαπτιστού του Χριστού" του οσίου πατρός ημών Θεοδώρου του Στουδίτου.Ολόκληρο το θαυμάσιο αυτό εγκωμιαστικό κείμενο,μπορείτε να το διαβάσετε,στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Καρέα στην ηλεκτρονική διεύθυνση:www.imaik.gr

Τετάρτη, 28 Αυγούστου 2019

Θεία Λειτουργία στον Ιερό μας Ναό


  • Eπί τη εορτή της Αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου αύριο το πρωί Πέμπτη 29 Αυγούστου θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία στον Ιερό μας Ναό από ώρα 07:00 έως ώρα 09:00 πμ

  • Επί τη εορτή του Αγίου Αλεξάνδρου την Παρασκευή 30 Αυγούστου το πρωί θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία από ώρα 07:00 έως ώρα 09:00 πμ

Περιηγηθείτε στην Ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Κατερινούς

Στον πιο κάτω σύνδεσμο μπορείτε να περιηγηθείτε στην Ιστοσελίδα της Ιεράς Μονής Γενεθλίου της Θεοτόκου Κατερινούς Μακρυνείας όπου μπορείτε να ενημερωθείτε για τη λειτουργική και λατρευτική ζωή της Ιεράς Μονής, να μελετήσετε το ιστορικό της Ιεράς Μονής, ανακοινώσεις καθώς και επίκαιρες αναρτήσεις 




Εορτάζει ο Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Δαφνιά Μακρυνείας


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΜΑΚΡΥΝΕΙΑΣ
ΙΕΡΟ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΦΝΙΑ


Θ Ρ Η Σ Κ Ε Υ Τ Ι Κ  Η   Π Α Ν Η Γ Υ Ρ Ι Σ

Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Δαφνιά, με αισθήματα αγάπης, ιδιαιτέρας τιμής και πνευματικής χαράς, σας προσκαλούν να συνεορτάσετε εις την Ιεράν Πανήγυριν τoυ Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Δαφνιά Μακρυνείας κατά το διήμερο 28 και 29 Αυγούστου 2019

Το  πρόγραμμα της εορτής  έχει ως εξής :

Αφ’ εσπέρας  Τετάρτης 28 Αυγούστου 2019    και περί ώρα 19 :30 μμ  θα τελεσθεί ο Μέγας  Πανηγυρικός   Εσπερινός μετ Αρτοκλασίας 

Το πρωί  της  Πέμπτης 29 Αυγούστου 2019, εορτή της Αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου  θα τελεσθεί η ακολουθία του Όρθρου και εν συνεχεία η  Πανηγυρική  Θεία Λειτουργία μετά Θείου Κηρύγματος.

Προσκαλούνται άπαντες οι ευσεβείς Χριστιανοί

Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο 
του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Δαφνιά

Δευτέρα, 26 Αυγούστου 2019

Είναι σωστό να φτιάχνουμε Φανουρόπιτα στη μνήμη του Αγίου Φανουρίου ;


Πάντα ἡ Ἐκκλησία μεριμνᾶ ὄχι μόνο γιά τά πνευματικά καί αἰώνια ἀγαθά, ἀλλά καί γιά τά ἐπίγεια, μέ τήν προοπτική τῆς αἰωνιότητος.
Γι’ αὐτό καί ὁ Κύριος εὐλογεῖ τούς πέντε ἄρτους καί τά δύο ψάρια καί συγχρόνως λέγει «ζητεῖτε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» Λουκ.12.31. Αὐτό σημαίνει ὅτι τά πάντα πρέπει νά τά ζητοῦμε ἀπό τόν Κύριο. 
Ἀλλά καί στή θ.λειτουργία τοῦ Μ.Βασιλείου εὐχόμαστε :
Ἐξ  ἄλλου καί σέ μιά εὐχή τοῦ μυστηρίου τοῦ γάμου ἡ Ἐκκλησία εὔχεται γιά τούς νεόνυμφους, οἱ ὁποῖοι ξεκινοῦν μιά νέα ζωή λέγοντας: «Ὁ Πατήρ, ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ἡ παναγία καὶ ὁμοούσιος καὶ ζωαρχικὴ Τριάς, ἡ μία Θεότης καὶ Βασιλεία, εὐλογήσαι ὑμᾶς, καὶ παράσχοι ὑμῖν μακροζωΐαν, εὐτεκνίαν, προκοπὴν βίου καὶ πίστεως, καὶ ἐμπλήσαι ὑμᾶς πάντων τῶν ἐπὶ γῆς ἀγαθῶν, ἀξιώσαι δὲ ὑμᾶς καὶ τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν τῆς ἀπολαύσεως, πρεσβείαις τῆς ἁγίας Θεοτόκου, καὶ πάντων τῶν Ἁγίων». 
Ἀκόμη στή θεία λειτουργία τοῦ Μ.Βασιλείου ἡ Ἐκκλησία εὔχεται τονίζουμε ὅτι, ἀφοῦ τά πάντα ἐξουσιάζονται ἀπό τόν Θεό, φυσικό εἶναι καί τά πάντα τῆς ζωῆς μας νά ἀναφέρονται στόν Θεό:  «....τὶς ἱκανὸς λαλῆσαι τὰς δυναστείας σου; ἀκουστᾶς ποιῆσαι πάσας τὰς αἰνέσεις σου, ἤ διηγήσασθαι πάντα τὰ θαυμάσιά σου ἐν παντὶ καιρῷ; Δέσποτα τῶν ἁπάντων, Κύριε οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ πάσης κτίσεως, ὀρωμένης τε καὶ οὐχ ὀρωμένης...» (εὐχή ἁγ.ἀναφορᾶς). Γι’ αὐτό καί οἱ εὐχές πού ἀκολουθοῦν ἀμέσως μετά τόν καθαγισμό τῶν Τιμίων Δώρων ἀναφέρονται ἔντονα καί στά ἐπίγεια βιοποριστικά προβλήματα τῶν πιστῶν λέγοντας: «Μνήσθητι, Κύριε, τοῦ περιεστῶτος λαοῦ,....Τὰ ταμεῖα αὐτῶν ἔμπλησον παντὸς ἀγαθοῦ, τὰς συζυγίας αὐτῶν ἐν εἰρήνῃ καὶ ὁμονοία διατήρησον, τὰ νήπια ἔκθρεψον, τὴν νεότητα παιδαγώγησον...»
Ἔτσι λοιπόν εἶναι ἐπαινετό καί πολύ φυσικό ὁ πιστός λαός νά ἀναζητεῖ τρόπους καί εὐκαιρίες γιά νά ἐναποθέτει στό Θεό τά προβλήματα, τίς ἀνάγκες, τίς δυσκολίες κι ὅτι ἄλλο ἀναφέρεται καί στήν παρούσα ζωή του.
Αὐτή τήν ἀνάγκη κατενόησαν καί οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας καί ἔτσι σιγά σιγά δημιουργήθηκαν οἱ εὐχές γιά περιπτώσεις διάφορες, οἱ ἁγιασμοί ἑκάστου μηνός ἤ ἐνάρξεως ἐργασιῶν, οἱ τελετές ἀρτοκλασίας, τά κόλλυβα τῶν ἁγίων, οἱ εὐλογίες τῶν καρπῶν καί κατ’ ἐπέκταση ἡ Βασιλόπιτα (βλέπε σχετικά στήν ἱστοσελίδα μας) καί ἡ Φανουρόπιτα. Ἄν μάλιστα ὑπολογίσει κανείς καί τήν εὐλογία τοῦ Θεοῦ μέ τήν ὕπαρξη ἁγίων μέ εἰδικά χαρίσματα γιά τίς ἀσθένειες, τά ζῶα καί τόσα ἄλλα, τότε γιατί νά μήν ἔχει καί ὁ ἅγ.Φανούριος ἕνα χάρισμα ἀπό τόν Θεό ὥστε προσευχόμενος κανείς σ’ αὐτόν νά τόν παρακαλεῖ νά τοῦ βρεῖ κάποια χαμένα ἀντικείμενα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΜΩΣ διότι εἶναι δαιμονικό καί σατανικό νά λέμε ὅτι κάνουμε τήν Φανουρόπιτα γιά νά βροῦμε γαμπρό ἤ νύφη. 
ΑΚΟΜΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ εἶναι νά λέμε ὅτι κάνουμε τήν Φανουρόπιτα γιά νά συγχωρεθεῖ ἡ μητέρα ἤ ἡ ἀδελφή τοῦ Ἀγίου Φανουρίου.
ΒΕΒΑΙΑ θά ἔλεγε κανείς τί χρειάζεται ἡ Φανουρόπιτα; Ἡ εὐχή δέν φθάνει;
ΟΧΙ, διότι ὁ Κύριος τονίζει καί λέγει ὅτι δέν θά ἐμφανισθεῖς ἐνώπιόν μου μέ ἄδεια χέρια γιά νά μοῦ ζητήσεις κάτι «οὐκ ὀφθήσῃ ἐνώπιόν μου κενός» Ἔξοδ.23.15. 
ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ εἶναι ἀπαραίτητο νά ἔχει κάποια συγκεκριμένα ὑλικά ἤ συγκεκριμένο ἀριθμό ὑλικῶν.
Φυσικά τὰ κίνητρα καὶ οἱ ἐκδηλώσεις μας πρέπει πάντοτε νὰ περισσότερο πνευματικοῦ χαρακτῆρα γιά νὰ ἔχουμε καὶ πνευματικὴ ὠφέλεια. Μποροῦμε γιὰ παράδειγμα νὰ φτιάξουμε ἐμεῖς τὴν πίτα καὶ ὄχι νὰ τὴν ἀγοράσουμε ἕτοιμη, νὰ μάθουμε τὸ ἀπολυτίκιο τοῦ Ἁγίου (βλέπε σχετικά στήν ἱστοσελίδα μας) καὶ τὸν βίο του, νὰ συμμετέχουμε ἐνεργὰ στά ἱ.Μυστήρια καί στὶς ἀκολουθίες τίς Ἐκκλησίας μας καί στίς ἑορτές ποὺ γίνονται πρὸς τιμὴ τοῦ Ἁγίου καὶ νὰ μὴν μένουμε μόνο στὴν προσφορὰ τῆς φανουρόπιτας.
Ἄλλωστε ὁ Ἅγιος, αὐτὸ εἶναι ποὺ θέλει ἀπὸ ἐμᾶς, τὴν εἰλικρινῆ συμμετοχή μας καὶ τὴν προσευχή μας, ἔτσι ὥστε νὰ μεσιτεύει ὅπως καὶ κάθε Ἅγιος στὸν Χριστό, γιὰ τὴν σωτηρία τῆς ψυχῆς μας καὶ πάνω ἀπ’ ὅλα, ἂν κάτι θέλουμε ὁπωσδήποτε νὰ μᾶς φανερώσει, αὐτὸ ἂς εἶναι ὁ σωστὸς δρόμος ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγήσει στὴν Αἰώνια Βασιλεία τοῦ Κυρίου μας. Ἀμήν.

Ο Αγιος Θαυματουργός Φανούριος


Ο Άγιος Φανούριος είναι αναμφίβολα μια άγια, σημαντική νεανική μορφή, που ξεχωρίζει με τον δικό του τρόπο ανάμεσα στους άλλους Αγίους της χριστιανοσύνης, γιατί δεν τιμάται απλώς σε μια μόνον ημε­ρομηνία, αλλά η πίστη των χριστιανών κά­νει συχνά τη γνωστή φανουρόπιτα.
 Ο Άγιος Φανούριος, που έζησε στα Ρω­μαϊκά χρόνια, συγκρούσθηκε τότε θαρρετά με τον κόσμο της ειδωλολατρίας, γιατί το χριστιανικό πνεύμα του θεανθρώπου, δεν του επέτρεπε ν' αρνηθεί τις αναμφισβήτη­τα ενάρετες αρχές του. Έτσι τα 12 μαρτύ­ρια που υπόφερε ο Άγιος, αποτελούν για μας ένα δυνατό κίνητρο για αντοχή και προ­σκόλληση στις ηθικές αξίες του χριστιανι­σμού, για να βγούμε νικητές από ένα αδιά­κοπο αγώνα, ενάντια στην απιστία και αδικία της εποχής μας. Ο Άγιος μας δίδαξε με την πραγματική θυσία του, πως εμείς τώ­ρα δεν παλεύουμε βέβαια με στρατοκράτες Ρωμαίους και απαίσιους Αγαρηνούς, αλλά έχομε ν' αντιμετωπίσουμε τις πιο έντεχνα στημένες παγίδες του υλισμού και αθεϊσμού, που προσπαθούν μαζικά να σαρώσουν τις τάξεις των χριστιανών.
 Ο Άγιος Φανούριος ακόμα μας δίδαξε, πως το στεφάνι της ενάρετης ζωής δεν κερ­δίζεται εύκολα, αλλά μόνον με συνεχείς δο­κιμασίες, με θάρρος, υπομονή και αντοχή. Επομένως σαν αληθινοί αγωνιστές της πί­στεως ας μιμηθούμε την υποδειγματική και άμεμπτη ζωή του Αγίου, για να καταξιωθούμε κάποτε κι εμείς να τιμήσουμε το χρι­στιανικό όνομα που φέρουμε, όπως κι αυ­τός επάξια το τίμησε.
Για την καταγωγή και τη ζωή του Αγίου Φανουρίου δεν υπάρχει τίποτε συγκε­κριμένο, επειδή όλα τα στοιχεία της ζωής του χάθηκαν σε καιρούς ανωμαλίας. Τα μόνα στοιχεία που έχομε αναφορικά με τον Άγιο είναι η εύρεση της εικόνας του, γύ­ρω στα 1500 μ.Χ., σύμφωνα με τα συναξά­ρια, ή κατ' άλλους γύρω στα 1355-1369 μ.Χ. Άλλοι υποστηρίζουν πως η εικόνα του Αγίου βρέθηκε στη Ρόδο και άλλοι στην Κύ­προ.
 Επιστρέφομε στο παρελθόν, όταν οι Αγαρηνοί εξουσίαζαν τη Ρόδο και απο­φάσισαν να ξαναχτίσουν τα τείχη της πόλης, που βάρβαρα κατέστρεψαν και κατεδάφισαν στον πόλεμο λίγα χρόνια πριν.
Άρχισαν λοιπόν να στέλλουν εργάτες έξω απ' το νότιο μέρος του φρουρίου και να μαζεύουν πέτρες απ' τα μισογκρεμισμένα σπί­τια των κατοίκων, για να ξαναφτιάξουν τα νέα και ισχυρά τείχη της πόλης τους. Ξαφ­νικά μέσα στα χαλάσματα βρήκαν μια ωραιό­τατη, αλλά μισοχαλασμένη στη μια πλευρά εκκλησία κι εκεί μέσα βρήκαν ένα σωρό ει­κόνες, που απ' την πολυκαιρία δεν ξεχώρι­ζαν τις μορφές των Αγίων καθώς και τα γράμματα, που είχανε επάνω τους.Μια μόνο καταπληκτική εικόνα ξεχώριζε απ' όλες, που ο χρόνος δεν την άγγιξε και παρίστανε ένα νέο ντυμένο σαν στρατιώτης. Ο Μητροπολίτης της Ρόδου Νείλος έτρεξε αμέσως επί τόπου και διάβασε καθαρά το όνομα του Αγίου, που λεγόταν Φανούριος. Συγκινημένος ο Σεβασμιώτατος, για τη φανέρωση του Αγίου, παρατήρησε, πως ήταν ντυμένος σαν Ρωμαίος στρατιωτικός, κρα­τώντας στο αριστερό χέρι του ένα σταυρό και στο δεξιό μια αναμμένη λαμπάδα. 
Βλέποντας την εικόνα του Αγίου Φανου­ρίου που βρέθηκε στη Ρόδο, εξάγουμε πολλά αξιόλογα στοιχεία που είναι τα ακό­λουθα:
1.   Σαν διαβάσουμε στην εικόνα το όνομα του Αγίου συμπεραίνομε αμέσως, πως εί­ναι ελληνικής καταγωγής.
2. Επίσης συμπεραίνομε πως οι γονείς του ήταν πολύ ευσεβείς, για να του δώσουν ένα τόσο χριστιανικό όνομα.
3. Ο νέος αυτός ακόμα θα ήταν πολύ μορ­φωμένος για να γίνει στρατιωτικός.
4. Υπολογίζουμε ακόμα πως τα μαρτύρια του Αγίου Φανουρίου έγιναν τον β' και γ' αιώνα, όταν οι διωγμοί των χριστιανών βρί­σκονταν στο αποκορύφωμά τους.
5. Ο Φανούριος ολοφάνερα αποδεικνύε­ται πως ήταν Μεγαλομάρτυρας απ' τα πολ­λά και φοβερά μαρτύρια που υπέφερε.
6. Βεβαιωνόμαστε επίσης πως ετιμάτο απ' τους πιστούς χριστιανούς απ' τα χρόνια του μαρτυρίου του σε χριστιανικούς ναούς, για να βρεθεί μάλιστα ένας τέτοιος ναός και στη Ρόδο.
7.   Απ' την απεικόνιση του Αγίου φαίνεται πως ο Φανούριος μαρτύρησε σε νεαρά
ηλικία.