Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

Είμαστε αλήθεια Χριστιανοί ;; Του Οσίου πατρός Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου

«Ο χριστιανός είναι ευγενής. Να προτιμάμε ν’ αδικούμαστε. Άμα έλθει μέσα μας το καλό, η αγάπη, ξεχνάμε το κακό που μάς κάνανε. Έδώ κρύβεται το μυστικό. Όταν το κακό έρχεται από μακριά, δεν μπορείτε να το αποφύγετε. Η μεγάλη τέχνη είναι, όμως να το περιφρονήσετε. Με την χάρι του Θεού ενώ θα το βλέπετε, δεν θα σάς επηρεάζει, διότι θα είστε πλήρεις χάριτος.
Στο Πνεύμα του Θεού όλα είναι αλλιώτικα. Εκεί κανείς τα δικαιολογεί στους άλλους όλα. Όλα! Τί είπαμε; Ο Χριστός βρέχει επί δικαίους και άδικους”. Εγώ εσένα βγάζω φταίχτη, έστω κι αν μου λέεις ότι φταίει ο τάδε ή η τάδε. Τελικά σε κάτι φταίεις και το βρίσκεις, όταν σου το πω. Αυτή τη διάκριση ν’ ανακτήσετε στη ζωή σας. Να εμβαθύνετε στο καθετί και να μην τα βλέπετε επιφανειακά. Αν δεν πάμε στον Χριστό, αν δεν υπομένομε όταν πάσχομε αδίκως, θα βασανιζόμαστε συνέχεια. Το μυστικό είναι ν’ αντιμετωπίζει κανείς τις καταστάσεις με πνευματικό τρόπο. 
Να έχουμε αγάπη, πραότητα, ειρήνη. Έτσι βοηθάμε τον συνάνθρωπο μας, όταν κυριεύεται από το κακό. Μυστικά ακτινοβολεί το παράδειγμα, όχι μόνον όταν ο άλλος είναι παρών αλλά κι όταν δεν είναι. Ν’ αγωνιζόμαστε να στέλνομε την αγαθή μας διάθεση. Ακόμη και λόγια όταν λέμε για τη ζωή του άλλου που δεν την εγκρίνομε, αυτός το καταλαβαίνει και τον απωθούμε. Ενώ αν είμαστε ελεήμονες και τον συγχωρούμε, τον επηρεάζομε -όπως τον επηρεάζει και το κακό- κι ας μην μάς βλέπει.
Να μην αγανακτούμε με εκείνους που είναι βλάσφημοι, αντίθετοι, διώκτες κ.λπ. Η αγανάκτηση κάνει κακό. Να προσευχηθούμε γι’ αυτούς. Ό χριστιανός έχει αγάπη και ευγένεια και φέρεται ανάλογα».
Πηγή: Περιοδ. ΠΡΩΤΑΤΟΝ, αριθ. 121, Ιανουάριος-Μάρτιος 2011

Το άγχος στη ζωή του σύγχρονου και άστατου ανθρώπου

Πῶς μπορεῖ νὰ ἀντιμετωπισθεῖ τὸ ἄγχος;
Στο ερώτημα «πως μπορεί ένας πνευματικός άνθρωπος να αντιμετώπισει και να αξιοποίηση το άγχος ως εργαλείο πνευματικής προκοπής;» μία επιγραμματική – συνοπτική απάντηση θα ήταν, στο ερώτημα αυτό η εξής·
- Να παραδώσει το άγχος και την ανασφάλεια που το συνοδεύει στο έλεος και την αγάπη του Θεού.
- Να προσπαθήσει να το ιδεί και να το κατανοήσει στην ψυχοδυναμική του ιδιαιτερότητα ως φοβίας η αόριστης αγωνίας η αναιτιολόγητης επιθετικής παρορμήσεως η τέλος ως ενοχικής φοβικής ευαισθησίας, ως παράγοντα της παιδείας του Κυρίου!
- Να εντοπίσει ενδεχομένως το ενοχικό υπόστρωμα του άγχους, που συνήθως αποτελεί την κυρία ψυχοδυναμική του αφετηρία. Απωθημένες αμαρτητικές εμπειρίες, δηλ. ανεξομολόγητες ενοχές, εκδικούνται με ασυνείδητη αγχώδη αντίδραση.
- Να συλλάβει την αφυπνιστική πνευματική σημασία του άγχους, ως ερεθίσματος μιας εργασίας αυτογνωσίας με κριτήρια αντικειμενικά και όχι αυτοδικαιωτικά.
- Να μεταποιήσει τη δυναμική της αγχωτικής αγωνίας σε νηπτικό τρόπο βιώσεως της πνευματικής ζωής, σύμφωνα με την μνημονευθείσα προτροπή του αγ. Μακαρίου του Αιγυπτίου· «Και ημείς τοίνυν βιασώμεθα και άγξωμεν εαυτούς εις την ταπεινοφροσύνην, την αγάπην και την πραότητα., ίνα αποστείλη το Πνεύμα αυτού εις τας καρδίας ημών ο Θεός»!
Όντως τα αντίρροπα του άγχους είναι η ταπεινοφροσύνη, η αγάπη και η πραότητα!

Κορναράκης 'Ιωάννης
Ὅμότιμος Καθηγητής Ποιμαντικῆς Ψυχολογίας καὶ Ἐξομολογητικῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

παπα- Εφραίμ ο Κατουνακιώτης: Υπόδειγμα ησυχαστικής και εναρέτου ζωής στο Περιβόλι της Παναγίας


 Ο παπα- Εφραιμ Κατουνακιώτης γεννήθηκε το 1912 στο Αμπελοχώρι Θηβών. Ο πατέρας του ονομάζονταν Ιωάννης Παπανικήτας και η μητέρα του Βικτορία. Ο Γέροντας είχε σαν κοσμικός το όνομα Ευάγγελος. Τελείωσε το Γυμνάσιο αλλά η Χάρις του Θεού έκλεινε στον Ευάγγελο τις κοσμικές θύρες της αποκατάστασης.Στην Θήβα, όπου είχε μετακομίσει η οικογένεια του, ο Ευάγγελος γνώρισε τους γεροντάδες του τον Εφραίμ και τον Νικηφόρο.
Η ζωή του Ευάγγελου ήταν καλογερική. Αγωνίζονταν πνευματικά με την ευχή του Ιησού, τις μετάνοιες, την νηστεία και κυρίως με την υπακοή.Η μητέρα του αξιώθηκε να λάβει πληροφορία από τον Όσιο Εφραίμ τον Σύρο ότι το θέλημα του υιού της να γίνει μοναχός ήταν και θέλημα Θεού και πώς ο Ευάγγελος θα τιμήσει την μοναχική ζωή.Την 14η Σεπτεμβρίου 1933 ο Ευάγγελος άφησε τον κόσμο ήλθε στην έρημο του Αγίου Όρους στα Κατουνάκια, στο ησυχαστήριο του Οσίου Εφραίμ του Σύρου και έβαλε μετάνοια στην συνοδεία των Γεροντάδων Εφραίμ και Νικηφόρου. Μετά την δοκιμασία του εκάρη μικρόσχημος μοναχός με το όνομα Λογγίνος. Το 1935 έγινε μεγαλόσχημος μοναχός από τον Γέροντα του Νικηφόρο και έλαβε το όνομα Εφραίμ. Τον επόμενο χρόνο χειροτονήθηκε Ιερέας.
Ο παπα-Εφραίμ αξιώθηκε και γνώρισε τον πρύτανη της ησυχαστικής ζωής τον διορατικό, προορατικό και άγιο Γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή (1898 -1959) και συνδέθηκε πνευματικά μαζί του με την ευλογία του Γέροντα του Νικηφόρου. Ο Γέροντας Ιωσήφ με την σειρά του είχε διδαχθεί την απλανή πνευματική ζωή από τους περίφημους ησυχαστές μοναχό Καλλίνικο και Ιερομόναχο Δανιήλ. Επομένως ο παπα-Εφραίμ μας διδάσκει την επίμονη αναζήτηση για την πνευματική ζωή και την ανεύρεση απλανούς πνευματικού οδηγού, πού θα είναι «Εκδόσεις ακριβής της ορθοδόξου πίστεως». Ο απλανής πνευματικός βλέπει τις δαιμονικές πλάτες και με τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα οδηγεί τα πνευματικά παιδιά του στον Παράδεισο.
Ο μακαριστός παπα-Εφραίμ διαχώρισε την γνήσια υπακοή από την αρρωστημένη όταν συμβούλευσε κοινοβιάτη μοναχό να κάνει υπακοή στον Γέροντα του όχι σαν ζώο αλλά από αγάπη και ζήλο Θεού.Ο άγιος Γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής έδωσε ένα πρόγραμμα ησυχαστικής ζωής στον παπα-Εφραίμ, για να καλλιεργεί την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, υιέ του Θεού, ελέησον με», να έχει φυλακή των αισθήσεων και τον οδήγησε στην κάθαρση της καρδίας και τον θείο φωτισμό.Ο παπα-Εφραίμ με την ευλογία του Γέροντος Ιωσήφ εντρύφησε στην «Φιλοκαλία των Ιερών Νηπτικών» και ελάμβανε τις συμβουλές των Νηπτικών Πατέρων για τον αγώνα του. Δεν διάβαζε ούτε βιβλία ψυχιατρικής, ούτε «κουλτουριάρικα» αναγνώσματα δια πνευματικές επιδείξεις στα σαλόνια, ούτε είχε τον φόβο μήπως τον αποκαλέσουν οι κοσμικοί κύκλοι «φονταμενταλιστή».
Το 1973 εκοιμήθη ο Ιερομόναχος Νικηφόρος ο Γέροντας του παπα-Εφραίμ.Ο Γέροντας μετά το 1980 είχε συγκροτήσει συνοδεία και τήρησε την εντολή του Γέροντος Ιωσήφ να αποκτήσει συνοδεία μετά τον θάνατο του παπα-Νικηφόρου. Επομένως ο παπα-Εφραίμ πρώτα έφθασε στην κάθαρση και κατόπιν έγινε ο ίδιος Γέροντας. Ο παπα-Εφραίμ πολέμησε τον μεγάλο εχθρό της πνευματικής ζωής την κενοδοξία. Οι θυσίες του γίνονταν για τον Χριστό και όχι για προσδοκώμενο έπαινο από τους ανθρώπους.Η θ. Λειτουργία για τον παπα-Εφραίμ ήταν συγκλονιστικό και βιωματικό γεγονός. Είχε εκμυστιρευθεί σε Ιερομόναχο πνευματικό φίλο του ότι από την πρώτη θεία Λειτουργία πού τέλεσε, έβλεπε αισθητά την Χάρη του Θεού να μεταβάλλει τα θεία δώρα. Μάλιστα, μετά τον καθαγιασμό των τιμίων δώρων, έβλεπε τον ίδιο τον Χριστό μέσα στο δισκάριο και ήταν αδύνατον να συγκρατήσει τα δάκρυα του, όταν έφθανε στο τεμαχισμό του Σώματος του Χριστού. Έβρεχε με τα δάκρυα του το αντιμήνσιο κατά την θεία Λειτουργία και έβλεπε δεξιά και αριστερά τους αγγέλους να συλλειτουργούν.
Όμως ο παπα-Εφραίμ δεν αναφέρθηκε ποτέ σε «λειτουργική αναγέννηση» και μάλιστα ζητούσε σε κοινοβιάτες, πού βρίσκονταν στα εξωτερικά διακονήματα να μη παραλείπουν το ψαλτήρι.Ο παπα- Εφραίμ ήταν κοσμημένος με το διορατικό χάρισμα και έβλεπε την πνευματική κατάσταση κάθε κληρικού ή μοναχού και έδιδε τα κατάλληλα πνευματικά φάρμακα για την πρόοδο στην πνευματική ζωή.Η Χάρις του Θεού είχε κοσμήσει τον παπα- Εφραίμ και με το προορατικό χάρισμα, γι ‘αυτό και έβλεπε καταστάσεις πού έρχονταν (όπως ο σεισμός του 1977 στην Θεσσαλονίκη), αλλά και πολλές φορές είχε προσφωνήσει λαϊκούς ακόμα και μικρά παιδιά με τα ονόματα πού έλαβαν μετά από χρόνια στην μοναχική τους κούρα. Μάλιστα, κάποιος φοιτητής έστειλε μία περιληπτική και χωρίς λεπτομέρειες επιστολή στον μακαριστό Γέροντα και έλαβε απάντηση από τον παπα-Εφραίμ, πού του περιέγραφε με λεπτομέρειες την πνευματική του κατάσταση ακόμα και κατασταθείς στον χώρο πού διέμενε ο φοιτητής χωρίς αυτός να τις έχει προαναφέρει.
Κάποτε άγνωστοι μεταξύ τους κληρικοί συναντήθηκαν στον δρόμο για τα Κατουνάκια και όταν έφτασαν στον παπα-Εφραίμ, ο μακαριστός άγιος Γέροντας άρχισε να επιπλήττει έναν από τους κληρικούς, πώς δεν είναι παπάς αλλά μασόνος, πού έβαλε ράσο, για να κατασκοπεύει το Άγιον Όρος. Ο μασόνος παραδέχτηκε την ραδιουργία του.ρμ έζησε εμπειρίες, πού μόνο οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί μπορούν να ζήσουν, μακριά από παπικές η προτεσταντικές πλάνες.
Κάποτε ένας ηγούμενος, δύο θεολόγοι και ένας φοιτητής ζήτησαν από τον παπα-Εφραίμ να τους εξηγήσει την ευωδιά των αγίων λειψάνων.Ο Γέροντας έσκυψε το κεφάλι του στο μέρος της καρδιάς και προσεύχονταν. Ο τόπος γέμισε ευωδιά και ο παπα-Εφραίμ τους είπε πώς επειδή δεν μπορούσε ο ίδιος να το εξηγήσει παρακάλεσε τον Θεό να απαντήσει στους συνομιλητές.
Ο παπα-Εφραίμ αισθάνονταν τις αμαρτίες σαν δυσοσμία. Κάποιος επίσκοπος μέσω τρίτου ρώτησε τον μακαριστό άγιο Γέροντα για τον οικουμενισμό. Ο Γέροντας έκανε προσευχή, για να τον πληροφορήσει ο Θεός και τότε ξεχύθηκε μία δυσωδία με γεύση ξινή, αλμυρή και πικρή, πού τον γέμισε με αποτροπιασμό.
Η παρακαταθήκη του μακαριστού παπα-Εφραίμ για την ενότητα των Ορθοδόξων ήταν σαφής «Το σχίσμα εύκολα γίνεται, η ένωση είναι δύσκολος».Άραγε, πόσο απήχηση έχουν σήμερα τα λόγια ενός θεοφόρου σύγχρονου Πατρός;
Ο παπα-Εφραίμ αναδείχθηκες με την Χάρη του Θεού και πρακτικός οδηγός στην ποιμαντική του γάμου και της οικογενείας, γιατί βοήθησε πολλούς νέους να καταλήξουν στον γάμο χωρίς να τους πιέσει γι’ αυτό αλλά και οι επιστολές του, πού σώζονται, αποτελούν πνευματική παρακαταθήκη και «σχολή γονέων» χωρίς ψυχολογικές και φιλοσοφικές θεωρίες για τις αγωνιζόμενες πνευματικά οικογένειες.Το 1996 ο παπα-Εφραίμ έπαθε εγκεφαλικό επεισόδιο και έπεσε σε ακινησία. Δεν γόγγυσε καθόλου αλλά δοξολογούσε τον Θεό.Μας αφήνει το άγιο παράδειγμα του για την αντιμετώπιση των ασθενειών.
Στις 14/27 Φεβρουαρίου 1998 ο παπα- Εφραίμ Κατουνακιώτης του Αγίου Όρους παρέδωσε την αγιασμένη ψυχή του στα χέρια του Δημιουργού του, πού υπηρέτησε από την νεότητα του.
Λέγουν πώς κάποτε ρωτήσανε έναν υπερήλικα, πού ζούσε τον 19ο αιώνα, να πει το συγκλονιστικότερο γεγονός στην ζωή του.Ο υπερήλικας απάντησε ότι όταν ήταν μικρός είδε και άκουσε τον Άγιο Κοσμά τον Αιτωλό.Και η δική μας γενιά αξιώθηκε να γνωρίσει τα εύοσμα άνθη του Αθωνικού Μοναχισμού, τον Γέροντα Παίσιο και τον παπα-Εφραίμ τον Κατουνακιώτη, πού μας καλούν να ακολουθήσουμε την ζωή τους.

Τα τέλη του Γέροντα Εφραίμ Κατουνακιώτη
Το Νοέμβριο του ’96 ένα ισχυρό επεισόδιο τον έριξε μόνιμα στο κρεβάτι με σχεδόν τέλεια ακινησία, αφωνία, αδυναμία καταπόσεως. Φαινόταν να μην έχει καμιά επαφή με το περιβάλλον. Δεν προσπαθούσε να πει τίποτε, έστω και με χειρονομίες. Ούτε φαινόταν να ακούει ό,τι τον ρωτούσαν. Ήταν ένα μυστήριο. Μόνο όταν πονούσε πολύ, βογκούσε.
Οι αδελφοί που τον αγαπούσαν, του έγραφαν: «Και όταν η καθημερινότης με παρασύρει πολλές φορές, βλέπω νοερώς εντός μου το δικό σας βλέμμα και ιλιγγιώ ο άθλιος μπροστά στη δική σας υπομονή και στις δικές σας δοκιμασίες»…
Παρ’ όλες τις δοκιμασίες όμως έβλεπε, έστω λίγο, και άκουγε μια χαρά. Και η απόδειξη ήταν ότι ανταποκρινόταν με χαμόγελα ή και γέλια ακόμη, όταν του διηγούνταν τις αγαπημένες του χαριτωμένες ιστοριούλες που συνήθιζε και ο ίδιος να χρησιμοποιεί παλαιότερα. Ήταν ο μόνος τρόπος επικοινωνίας μαζί του στην κατάσταση τετραπληγίας που βρισκόταν. Πάντοτε ευχαριστιόταν να χαριτολογεί λέγοντας διδακτικές ιστορίες από την ελληνική μυθολογία ή την λαϊκή παράδοση, άλλοτε να αυτοσαρκάζεται ή να πειράζει τους άλλους με ευφυΐα και αγαθότητα.

Όταν κάποιος δεν έτρωγε το φαγητό του από θεληματάρικη άσκηση, διηγείτο για το γαϊδουράκι του Χότζα που δεν το τάισε μια, δεν το τάισε δύο, και χαιρόταν που δούλευε χωρίς έξοδα. Κάποια στιγμή όμως η πόρτα του στάβλου δεν άνοιγε, γιατί το γαϊδουράκι ψόφησε και έπεσε κάτω φαρδύ-πλατύ.Άλλοτε σχηματίζοντας σαν παιδική τη φωνή του προσποιούταν τη συνομιλία δύο μικρών παιδιών:- Που είναι τα σταφύλια; -Τί τα θέλεις; – Να τα δω!» για να στηλιτεύσει την παιδική πονηριά κάποιου.
Για άλλον που δεν έλεγε να μάθει στοιχειώδη τυπικά, θυμόταν τη φλάσκα του παπά. Ήταν αγράμματος και μέτρησε κουκιά μέσα σε ένα σακούλι. Τρώγοντας ένα κάθε μέρα θα ήξερε πότε να κάνει Πάσχα. Η παπαδιά το αντιλήφθηκε και πρόσθετε κουκιά, για να τον ευχαριστήσει. Και ο παπάς απαντούσε στους παραπονούμενους χωρικούς: «Όπως πάνε τα κουκιά και όπως δείχνει η φλάσκα, ούτε φέτος έχει Λαμπρή ούτε του χρόνου Πάσχα».
Αν κάποιος έκανε υπακοή για τα μάτια, κουνούσε χαμογελώντας το κεφάλι, και με βαριά προσποιητή φωνή έλεγε: «Αντώνη, Αντώνη.,.», θυμίζοντας την αποδοκιμαστική φράση και έκφραση ενός άγιου γέροντος που ο υποτακτικός του έκανε υπακοή, μόνο όταν ήταν παρόντες άλλοι.
Αυτά και άλλα παρόμοια, μικρότερα ή εκτενέστερα, ήταν που του κρατούσαν εύθυμη συντροφιά τους δεκατρείς μήνες της συνεχούς κατακλίσεώς του στο κρεβάτι του πόνου. Όταν ο πυρετός και η ασθένεια δυνάμωναν, το χαμόγελο μαραινόταν στα γεροντικά χείλη του.Δεν αναπαυόταν στην κατάκλιση. Προτιμούσε να κάθεται στο κρεβάτι με τα πόδια χαμηλά στο πάτωμα και την πλάτη στηριγμένη σε μαξιλάρια. Όπως πάντοτε πολύ σκυφτός. Η αγαπημένη του στάση προσευχής. Σ’ αυτήν τη στάση τον πήρε ήσυχα ο Θεός στις 14/27 Φεβρουαρίου 1998.
Επανειλημμένα είχε δώσει εντολές να γίνει η κηδεία του στον στενό κύκλο της γειτονιάς. Αλλά το μυστικό διέρρευσε και αρκετοί πατέρες πρόλαβαν τον τελευταίο ασπασμό του. Ένας απ’ αυτούς γράφει:«Ο Γέροντας, άνθρωπος Όσιος, με αγία ζωή, έμπλεως της χάριτος του Θεού με πληροφορίας δι όσα ο ιδικός του κόσμος χωρούσε, και όμως ζούσε με την αίσθηση του αμαρτωλού και παρακαλούσε να ευχώμεθα δι΄ αυτόν.
“Παιδί μου, σε παρακαλώ, όταν φύγω, να μου κάνεις ένα σαρανταλείτουργο και πάντοτε να με μνημονεύεις”. Είχε δώσει εντολή στη θανή του να παρευρεθούν οι γείτονες, με τους οποίους πέρασε την παρούσα ζωή. Δι’ εμέ είχε δώσει ευλογία να με καλέσουν. Τον ευχαριστώ. Τη νύκτα της θανής του τον βλέπω στον ύπνο μου ντυμένο λευκή ιερατική στολή, αστράπτοντα, χαριέστατον και λέγοντα: “Παπαδάκο μου, υπάγω να λειτουργήσω”
Παρευρέθην εις την κηδεία του. Έβλεπα κοιμώμενον έναν όσιον ανήκοντα πλέον εις την χορείαν των Αγιορειτών Πατέρων και ηυχαρίστησα τον Θεόν και τον Γέροντα που με αγάπησε και χαρακτήρισε την ζωήν μου με την ιδικήν του. Τέλος, το σώμα του εδέχθη η μητέρα γη, αγιαζομένη υπ’ αυτού, την δε αγίαν του ψυχήν υπεδέχθη χαίρουσα η χορεία πάντων των Οσίων των εν ασκήσει διαλαμψάντων, των οποίων η μνήμη την ήμερα εκείνη ήρχιζε με τον Εσπερινό, δια να εορτά­σει ούτω ο Όσιος μετά των Οσίων.
»Εις ημάς άφησε μνήμην και υπόδειγμα ενάρετου ησυχαστικής ζωής, ζωής Αγιορείτου μονάχου και νοσταλγικήν ανάμνησιν του σεπτού του προσώπου.»Εις τα τεσσαρακονθήμερα μνημόσυνα δεν ηδυνήθην να παρευρεθώ, διότι είχομεν εις το κελλίον μας κουράν, και εστενοχωρούμην που δεν ήμουν και εγώ εκεί. Εις την Λειτουργίαν μετά τον καθαγιασμόν, εις τήν μνημόνευσιν των κεκοιμημένων, λέγων “Μνήσθητι, Κύριε, του πατρός ημών Εφραίμ…” αισθάνομαι δύο χέρια να με αγκαλιάζουν στοργικά στους ώμους. Με έπιασε ρίγος. Σταμάτησα. Γύρισα πίσω. Δεν βλέπω τίποτε. Τον ηυχαρίστησα και συνέχισα την Λειτουργίαν. Η αγαπώσα καρδία του πιστεύω ότι μας παρακολουθεί. Εύχεται και το αισθανόμεθα».
(Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης, Έκδ. Ι. Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ» Κατουνάκια Αγίου Όρους).

«Σήμερον εν τω οίκω σου δει με μείναι»


Η Όρθόδοξη Εκκλησία για να μας προετοιμάσει για τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή,αρχίζει να μαας αναγγέλλει τον ερχομό της έναν ολόκληρο μήνα πρίν αυτή αρχίσει. Πόσο δύσκολο είναι να καταλάβει ό άνθρωπος πώς πέρα από την αφοσίωση του στίς αναρίθμητες ασχολίες της ζωής, θα πρέπει να αφιερώσει επίσης φροντίδα για την ψυχή, για τον εσωτερικό του κόσμο.
 'Άν είμασταν λίγο πιο σοβαροί, θα βλέπαμε πόσο σημα­ντική, ουσιαστική καί θεμελιώδης είναι ή φροντίδα της ψυχής. Θα κατανοούσαμε τότε τον αργό καί μυ­στηριώδη ρυθμό της εκκλησιαστικής ζωής. Γνωρί­ζουμε φυσικά το νόημα πού έχει ή τροφή για τη ζωή μας. Μερικές τροφές είναι καλές καί θρεπτικές, άλ­λες είναι ανθυγιεινές· κάποιες είναι βαριές, πρέπει να προσέξουμε. Προσπαθούμε πολύ να εξασφαλί­σουμε πώς ή τροφή πού τρώμε είναι καλή για μας. 
Καί είναι κάτι πολύ περισσότερο από ευσεβές ρητο­ρικό σχήμα όταν λέμε πώς καί ή ψυχή χρειάζεται να τραφεί, πώς "ουκ έπ'άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος" (Ματθ. 4,4).Όλοι μας ξέρουμε πώς χρειαζόμαστε χρόνο για διάβασμα, για στοχασμό, για συζήτηση,για διασκέδαση. Ακόμη κι αυτά όμως τα φροντίζου­με πολύ λίγο,τα προσέχουμε ελάχιστα, ακόμη καί από την άποψη της υγιεινής. Επιδιώκουμε το ελα­φρύ διάβασμα, τα πειράγματα αντί για τη συζήτηση, τη διασκέδαση αντί για την ψυχαγωγία.
 Δεν κατα­λαβαίνουμε πώς ή ψυχή παθαίνει δυσκοιλιότητα πολύ ευκολότερα άπ' ο,τι το πεπτικό μας σύστημα, καί πώς οι συνέπειες μιας δυσκοίλιας ψυχής είναι πολύ πιο επιβλαβείς. Τόσος χρόνος αφιερώνεται στα εξωτερικά πράγματα, καί πολύ λίγος στην εσω­τερική ζωή.Πλησιάζουμε όμως τώρα αυτή την εποχή του έτους πού ή Εκκλησία μας καλει να θυμηθούμε την ύπαρξη αυτού του εσωτερικού ανθρώπου καί να θορυβηθούμε από την αμνησία μας, από τον δίχως νόημα παραλογισμό μέσα στον όποιο βρισκόμαστε, από τη σπατάλη του πολύτιμου χρόνου πού μας έχει δοθεί τόσο φειδωλά, από την άγαρμπη καί μικροπρεπή σύγχυση μέσα στην οποία ζούμε.
Ή Σαρακοστή είναι καιρός μετανοίας, καί μετά­νοια είναι ή επανεξέταση, ή επανεκτίμηση, το να βα­θύνει κανείς καί να φέρει τα πάνω κάτω. Μετάνοια είναι το επώδυνο ξεσκεπασμα του παραμελημένου, ξεχασμένου, μολυσμένου "εσωτερικού" ανθρώπου.
   Ή πρώτη αναγγελία της σαρακοστής, ή πρώτη υ­πενθύμιση προέρχεται από μια μικρή ευαγγελική Ι­στορία για έναν εντελώς ασήμαντο άνθρωπο, "μι­κρόν τω δέμας",πού το επάγγελμα του φοροεισπράκτορα πού εξασκούσε, τον χαρακτήριζε, την ε­ποχή εκείνη καί σ'εκείνη την κοινωνία, ως πλεονέκτη, απάνθρωπο καί ανέντιμο.
Ό Ζακχαΐος ήθελε να δει τον Χριστό· το ήθελε τόσο πολύ, ώστε ή επιθυμία του τράβηξε την προσο­χή του Ιησού. Ή επιθυμία είναι ή αρχή του παντός. Όπως λέει το ευαγγέλιο, "οπού γαρ εστίν ό θησαυ­ρός υμών, εκεί εσται καί ή καρδία υμών" (Ματθ. 6,21).Τα πάντα στη ζωή μας αρχίζουν με κάποια επιθυμία, επειδή ό,τι επιθυμούμε είναι καί αυτό πού αγαπούμε, αυτό πού μας τραβάει από τα μέσα, αυτό στο όποιο παραδινόμαστε. Γνωρίζουμε πώς ό Ζακχαίος αγαπούσε το χρήμα, καί κατά τη δική του παραδοχή γνωρίζουμε πώς για να το αποκτήσει δεν είχε κανένα ενδοιασμό να κλέβει άλλους. Ό Ζακχαί­ος ήταν πλούσιος καί αγαπούσε τον πλούτο, αλλά μέσα του ανακάλυψε μία άλλη επιθυμία,ήθελε κάτι άλλο, καί αυτή ή επιθυμία έγινε κεντρική στιγμή της ζωής του.
Αυτή ή ευαγγελική ιστορία θέτει ένα ερώτημα στον καθένα μας: τί αγαπάμε, τί επιθυμούμε, -όχι φυσικά επιπόλαια, αλλά βαθιά. Δεν υπάρχει κανέ­νας μυστηριώδης δάσκαλος πού να περπατά στην πόλη σας, πού να περιβάλλεται από το πλήθος. Εί­ναι όμως έτσι; Δεν υπάρχει κάποια μυστηριώδης κλήση πού περνά κάθε στιγμή από τη ζωή σας· καί κάπου στα βάθη της ψυχής σας, δεν αίσθάνεσθε κά­ποιες φορές μια νοσταλγία για κάτι το διαφορετικό άπ' αυτό πού γεμίζει τη ζωή σας από το πρωί μέχρι το βράδυ; Σταματήστε για μια στιγμή, προσέξτε, εισέλθετε στην καρδιά σας,αφουγκραστείτε το εσω­τερικό σας, καί θα βρείτε μέσα σας την ίδια ακριβώς παράξενη καί όμορφη επιθυμία. 
Ό Ζακχαϊος ήρθε αντιμέτωπος χωρίς αυτό κανείς δεν μπορεί να ζή­σει,είναι κάτι όμως πού σχεδόν όλοι μας φοβούμα­στε καί το καταπιέζουμε με το θόρυβο καί τη μαται­ότητα όλων αυτών πού μας περιστοιχίζουν. "Ιδού εστηκα επί την θύραν καί κρούω" (Άποκ. 3,20). Άκούς το σιγανό κτύπημα;Αυτή είναι η πρώτη πρόσκληση της εκκλησίας,του Ευαγγελίου, καί του Χρίστου: επιθύμησε κάτι άλλο, πάρε μια βαθιά ανα­πνοή από κάτι άλλο,θυμήσου κάτι άλλο. Καί τη στιγμή ακριβώς πού σταματάμε για να ακούσουμε αυτή την κλήση είναι σαν ένα φρέσκο καί ευχάριστο αεράκι να φυσά στο μουχλιασμένο αέρα της άχαρης ζωής μας, καί αρχίζει έτσι ή αργή επιστροφή.
Επιθυμία. Ή ψυχή παίρνει μια βαθιά ανάσα. Ό­λα γίνονται -έχουν κιόλας γίνει- διαφορετικά, νέα, απεριόριστα σημαντικά. Ό ανθρωπάκος, με τα ματια του καρφωμένα στο χώμα πάνω σε γήινες επιθυ­μίες, τώρα παύει να είναι ανθρωπάκος καθώς αρχί­ζει ή νίκη μέσα του. Εδώ βρίσκεται ή αρχή, το πρώ­το βήμα από τα έξω προς τα μέσα, προς αύτη τη μυστηριώδη πατρίδα πού όλοι οι άνθρωποι, συχνά ασυνείδητα, νοσταλγούν καί επιθυμούν.
Αλεξ.Σμέμαν''Εορτολόγιο''εκδ.Ακρίτας/

Κήρυγμα στην Κυριακή του Ζακχαίου

 Στη σημερινή Ευαγγελική περικοπή, αγαπητοί αδελφοί, ακούσαμε όλοι μας την γνήσια ομολογία του αρχιτελώνη Ζακχαίου. Τι μας είπε ο Ευαγγελιστής Λουκάς δηλαδή; Περνούσε κάποτε από την Ιεριχώ ο Ιησούς , και ένας αρχιτελώνης ένας φοροεισπράκτορας δηλαδή, ποθούσε μεν να δει τον Κύριο που περνούσε, αλλά λόγω του αναστήματος που ήταν μικρός, δεν μπορούσε να τον δει λόγω του πλήθους. Γι αυτό ικανοποίησε τον πόθο του, αφού ανέβηκε σε μια συκομουριά. Και ο Ιησούς αφού είδε την προθυμία του, τον κάλεσε να κατέβει από την συκομουριά και ήλθε και έμεινε στο σπίτι του. Και ο Ζακχαίος αφού άκουσε την διδασκαλία του Σωτήρα, μετάνιωσε που φορολογούσε φτωχούς και ανήμπορους ανθρώπους και θέλοντας να δείξει την ειλικρινή αυτή μετάνοια του, είπε στον Κύριο ότι προσφέρει τα μισά των υπαρχόντων του στους φτωχούς και αν αδίκησε κάποιον τον αποζημιώνει στο τετραπλάσιο.
      Το γεγονός ότι ο Ζακχαίος ήταν κοντός στο ανάστημα, μας υπενθυμίζει την ανθρώπινη μικρότητα. Την μικρότητα του ανθρώπου και την απεραντοσύνη του Δημιουργού. Εκ φύσεως επιθυμούμε όλοι μας να δούμε τον Χριστό όπως ο Ζακχαίος της σημερινής ευαγγελικής περικοπής και οφείλουμε να μιμηθούμε τον αρχιτελώνη αυτό ο οποίος παρόλο την μικρότητά του ανέβηκε στην συκομουριά να δει τον Χριστό. Έτσι και εμείς οφείλουμε να ανέβουμε και εμείς στην δική μας συκομουριά που δεν είναι τίποτα άλλο από το να υπερνικήσει ο καθένας τα ελαττώματά του, την κάθε δυσκολία της ζωής.
       Πόσο ευγνώμονες πρέπει να είμαστε προς τον Θεό, ο οποίος μας έπλασε τέτοιους, ώστε παρόλη την μικρότητα μας, να μπορούμε να ανέβουμε σε Αυτόν και να εξισωνόμαστε με αυτόν. Να γινόμαστε δηλαδή κατά χάριν Θεοί. Ο Ιησούς ήλθε να σώσει κάθε ανθρώπινη ψυχή, κάθε χαμένο πρόβατο που κινδύνευε να χαθεί στην αμαρτία. Και ένα τέτοιο χαμένο πρόβατο ήταν ο Ζακχαίος ο οποίος δεν είχε κοινωνία με τον Θεό αφού θεός του ήταν το χρήμα. Δεν είχε κοινωνία με τους άλλους ανθρώπους αφού όλοι τον απέφευγαν και τον κοιτούσαν φοβισμένα. Δεν είχε κοινωνία με τον εαυτό του αφού τον κατέτρωγε το άγχος να βγάλει χρήματα. Ξαφνικά όμως το αντικοινωνικό αυτό άτομο, γίνεται με την παρουσία του Χριστού κοινωνικότατο. Το πάθος των χρημάτων και του χρυσού αντικαταστάθηκε από το πάθος του και τον πόθο του για τον Χριστό. 
Αλλά ας παρακολουθήσουμε την πορεία του μέσα από το Ευαγγέλιο μέσα από 5 στάδια.
• Πρώτο στάδιο : λαχτάρα να δει τον Χριστό γεννιέται στην καρδία του Εζήτει ιδείν τον Ιησούν τις εστι.
• Δεύτερο στάδιο η λαχτάρα γίνεται προσπάθεια : Τρέχει και ανεβαίνει στην συκομουριά προκειμένου να τον δει.
• Τρίτο στάδιο : Γίνεται η μεγάλη συνάντηση, η γνωριμία. Ο χριστός τον γνωρίζει και του αναφωνεί Ζακχαίε σπευσας καταβηθι σήμερον γαρ εν τω οίκω σου δει με μείναι
• Τέταρτο στάδιο: Η μεγάλη απόφαση. Μοιράζει όλα του τα υπάρχοντα στους φτωχούς. Μένει φτωχός μόλις έγινε αληθινά πλούσιος : Ιδού τα ήμισυ των υπαρχόντων μου δίδωμι τοις πτωχοίς και ει τινός εσυκοφαντισα αποδίδωμι τεραπλούν
• Και πέμπτο και τελευταίο στάδιο : η αληθινή ευτυχία του Ζακχαίου, η αληθινή σωτηρία Σήμερον σωτηρία εγέννετω τω οίκω τούτω.
     Πόσο γρήγορα αγαπητοί αδελφοί αποκαταστάθηκε ο Ζακχαίος με την κοινωνία του Θεού? Πόσο γρήγορα άλλαξε? Ο άδικος έγινε ελεήμων, ο πάμπλουτος έγινε πάμφτωχος, ο εγκόσμιος έγινε υπερκόσμιος, ο υλόφρων έγινε θεόφρων, ο φίλος του χρήματος έγινε φίλος του Χριστού. Μαθητής του Κυρίου και αργότερα συνοδός του Αποστόλου Πέτρου, επίσκοπος Καισαρείας και Άγιος της Εκκλησίας μας.
      Και πόσοι από εμάς αγαπητοί σήμερα παραμένουμε μόνο στα υλικά στον πλούτο και στις δόξες και τιμές όπως αρχικά έκανε ο Ζακχαίος. Πόσοι από εμάς δεν ενδιαφερόμαστε για τον άφθονο πλουτισμό, την καλοπέρασή μας? Πόσοι από εμάς διαχειριζόμαστε πολλά χρηματικά ποσά και αδιαφορούμε για την φτώχια, την ορφάνια, την δυστυχία και τον πόνο του συνανθρώπου μας.
Όλοι μας έχουμε την χρήση του πλούτου. Δυστυχώς όμως την κυριότητα δεν την έχει κανένας από εμάς. Διότι κατά τον θάνατο μας είτε θέλουμε είτε όχι, θα τον παραχωρήσουμε στους άλλους, αφού γυμνοί και έρημοι απερχόμεθα στην άλλη ζωή όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
      Ας μιμηθούμε αγαπητοί αδελφοί μου και εμείς τον Ζακχαίο με την μετάνοιά του. Ας προσκολλήσουμε την ψυχή και την καρδιά μας όχι στον πλούτο των χρημάτων και στις υλικές απολαύσεις, αλλά στον Τριαδικό μας Θεό, ο οποίος προνοεί πατρικότατα δια την συντήρησή μας και ας ζητήσουμε την Βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη Του, ας ζητήσουμε τον ουράνιο πλούτο, τον οποίο δημιουργεί η αρετή, η πίστη και η αγάπη. Ας γίνει η σημερινή ημέρα, ημέρα διορθώσεως των ελαττωμάτων και των αδυναμιών μας. Με την Χάρη του Θεού ας διορθωθούμε ,γιατί μόνο μέσα στην χάρη του Θεού, όλα διορθώνονται και πετυχαίνετε η κοινωνία με τον Θεό. Αρκεί και εμείς να ζούμε καθημερινά με αίσθηση της μικρότητας και της αμαρτωλότητάς μας, και να αφήνουμε την χάρη του Θεού, να εργάζεται για την μεταμόρφωση και την αναγέννηση μας και την κοινωνία με Αυτόν. Αλλά πως μπορεί να επιτύχει κάποιος την κοινωνία με τον Θεό ? Μετέχοντας στα μυστήρια της Εκκλησίας πρωτίστως στο Μυστήριο της Θείας Λειτουργίας όπου γινόμαστε όλοι μας σύσσωμοι και σύναιμοι με τον Θεό. Ο Κύριός μας κάθε Κυριακή θυσιάζεται πάνω στην Αγία Τράπεζα, σφαγιάζεται και το Αίμα του και το σώμα του περιμένει κάθε άνθρωπο , Μας απλώνει το χέρι του και μας καλεί, αρκεί και μεις να απλώσουμε το δικό μας χέρι. Μετέχοντας στα 7 μυστήρια της Εκκλησίας μας και ζώντας σύμφωνα με τις εντολές και το θέλημα του σίγουρα θα επιτύχουμε την κοινωνία μαζί του. 
      Αλλά πως θα επιτευχθεί η κοινωνία με τον Θεό αν δεν επιτύχουμε πρώτα και την κοινωνία με τους ανθρώπους.;Πως θα δεχθούμε τον Κύριο μας, όταν δίπλα μας βλέπουμε φτωχούς και δυστυχισμένους συνανθρώπους μας; Όταν τα ορφανά δεν έχουν ούτε καν τα στοιχειώδη για να ζήσουν , όταν οι φτωχοί μαραζώνουν μέσα στην φτώχια τους και οι πονεμένοι μέσα στον πόνο τους. Χρειάζεται και η δική μας βοήθεια αγαπητοί αδελφοί .Ο καθένας ας βοηθήσει και ας ελεήσει τον συνάνθρωπό του με ότι έχει ευχαρίστηση. Και ο Θεός βλέπει την αληθινή ελεημοσύνη η οποία προκύπτει από το υστέρημα και όχι από το περίσσευμα. Η αληθινή ελεημοσύνη προέρχεται από την αγάπη και η αγάπη είναι το επιστέγασμα του νόμου, το κύριο γνώρισμα του χριστιανού. Γιατί η πίστη μας αποδεικνύεται όχι με εύκολα λόγια, αλλά με έργα αγάπης 
     Τότε αγαπητοί θα προσεγγίσουμε και εμείς το Χριστό όπως ακριβώς και ο Ζακχαίος και θα μας αναφωνήσει ο Κύριος και σε εμάς Σήμερον σωτηρία εγέννετο εν τω οίκω τούτο. Και ο οίκος τούτος θα είναι η κάθε καρδιά και η κάθε ψυχή κάθε χριστιανού, θα επιτύχουμε την αναγέννησή μας και τον αγιασμό μας ΑΜΗΝ

Συμβουλές του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού για ένα ευλογημένον γάμον



 Πως γίνεται ο γάμος των χριστιανών ευλογημένος και πως γίνεται καταφρονημένος, δεν είναι εδικόν μου έργον να ηξεύρω και να το διδάσκω· εγώ πρέπει να ηξεύρω την καλογερικήν μου να σωθώ. Eίναι άπρεπον ο  καλόγερος να διδάσκει περί γάμων. Mα πάλιν από το άπρεπον εβγαίνομεν κέρδος. Eκείνο όπου ήθελα να σου είπω εγώ, παιδί μου, έπρεπεν ο πατέρας σου και η μητέρα σου να σου τα ειπή. Mα επειδή εκείνοι δεν ηξεύρουν να σου τα είπουν, σου λέγω παραμικρόν, ζήτησε και από λόγου σου να μάθεις τα πολλά.
Άκουσε παιδί μου· όταν θέλεις να υπανδρευθείς, να ζητήσεις, πρώτον, γυναίκα να μην είναι από την συγγένειά σου, όπου το εμποδίζει ο νόμος της Eκκλησίας· δεύτερον, να έχει τον φόβον του Θεού εις την ψυχήν της· και τρίτο, να είναι στολισμένη με εντροπήν. Eπήρες γυναίκα πτωχή, επήρες σκλάβα· επήρες γυναίκα πλούσια, έγινες εσύ σκλάβος, επήρες ραβδί της κεφαλής σου  Πρώτον να εξομολογείσθε και να στεφανώνεστε εις την εκκλησίαν….
…Kαι να είναι ο άνδρας ωσάν βασιλεύς και η γυναίκα ωσάν βεζίρης, ήτοι ο άνδρας ωσάν κεφαλή και η γυναίκα ωσάν σώμα, τότε ευλογεί ο Θεός τον άνδρα και την γυναίκα και τα παιδιά σας και δεν σας κολλά κανένα κακό πράγμα, μήτε αμποδέματα, μήτε γητεύματα, μήτε κανένα. Έτσι περνάτε και εδώ  καλά και πηγαίνετε και εις τον παράδεισον να χαίρεστε πάντοτε. Kαι πλέον εξουσίαν δεν έχετε να χωρίζεστε και μόνον ο θάνατος και η πορνεία σας χωρίζει».

Θεία Λειτουργία στον Ιερό μας Ναό αύριο το πρωι


Επί τη εορτή του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, στον Ιερό μας Ναό αύριο το πρωί, θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία.

Όσοι πιστοί προσέλθετε

Διημερίδα για τον Άγιο Κάλλιστο και την Ιερά Μονή Καταφυγίου

Ιερά Μονή Μυρτιάς 20 Ιανουαρίου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΘΕΜΑ:  Διεξαγωγή Διημερίδος με θέμα: «Ο Άγιος Κάλλιστος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο Καταφυγιώτης και η Ιερά Μονή Καταφυγίου Αιτωλίας».

Η Ιερά Βυζαντινή Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς Τριχωνίδος, ο Δήμος Θέρμου και ο Εκπολιτιστικός Όμιλος Θέρμου σας προσκαλούν να τιμήσετε με την παρουσία σας, τις εργασίες της Διημερίδος με θέμα: «Ο Άγιος Κάλλιστος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ο Καταφυγιώτης και η Ιερά Μονή Καταφυγίου Αιτωλίας», που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2017 στο Παπαστράτειο Μέγαρο Αγρινίου και την Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017 στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχιακού Μεγάρου Θέρμου.
Το αναλυτικό πρόγραμμα της Διημερίδος είναι το ακόλουθο:

Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2017
Αγρίνιο – Παπαστράτειο Μέγαρο Γυμναστικής Εταιρείας
(Συντονίζει ο φιλόλογος κ. Κωνσταντίνος Πετρόπουλος)

18:30’  Έναρξη Διημερίδος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αιτωλίας και 
Ακαρνανίας κ. ΚΟΣΜΑ.
19:00’  Χαιρετισμοί:
Ερίτιμη κα Χριστίνα Σταρακά, Αντιπεριφερειάρχης Αιτωλοακαρνανίας.
Αξιότιμος κ. Σπυρίδων Κωνσταντάρας, Δήμαρχος Θέρμου.
Αξιότιμος κ. Γεώργιος Σαγώνας, Πρόεδρος Πολιτιστικού Συλλόγου Θέρμου.
Ερίτιμη κα Μαρία Κόλλια, Πρόεδρος Συλλόγου Κίνησης Γυναικών και Φίλων του Δρυμώνα Τριχωνίδος.
Αξιότιμος κ. Χαράλαμπος Μπούσιας, Μέγας Υμνογράφος της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας – Συγγραφέας της Ακολουθίας του Αγίου Καλλίστου, Πατριάρχου Κωνσταντινούπολεως του Καταφυγιώτου.
19:30’    Κεντρική ομιλία από τον πανοσιολογιώτατο Καθηγούμενο της Ιεράς 
  Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου αρχιμ. Εφραίμ.
            Θέμα: «Το πρόσωπο και το έργο του Αγίου Καλλίστου του Καταφυγιώτου».

20:15’  Απόδοση Βυζαντινών Ύμνων από την ακολουθία του Αγίου Καλλίστου 
      Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως του Καταφυγιώτου από την Βυζαντινή 
      Χορωδία Αγρινίου, υπό την διεύθυνση του κ. Ανδρέα Λανάρα.

1. «Καταφυγίου της Μονής σεπτόν οικήτορα». Κοντάκιο. Ήχος πλ. δ’.
2. «Νηπτικόν ιερώτατον», «Αιτωλίαν κατώκησας». Στιχηρά προσόμοια του Εσπερινού. Ήχος δ’.
3. «Τον ταπεινόν και ησύχιον Πατριάρχην». Δοξαστικό του Εσπερινού. Μέλος Κων/νου Μπαλατσιά. Ήχος πλ. β’. 
4. «Χαίροις, πατριαρχών θεαυγών», «Χαίροις, ο ταπεινός ασκητής». Στιχηρά προσόμοια των Αποστίχων του Εσπερινού. Ήχος πλ. α’.
5. «Θεόφρον οικιστά», «Τον βαθυνούστατον γνώστην τιμήσωμεν». Καθίσματα του Όρθρου. Ήχος α’ και γ’ αντίστοιχα.
6. «Δεύτε πιστοί συνελθόντες σήμερον τιμήσωμεν». Δοξαστικό των Αίνων. Μέλος Κων/νου Μπαλατσιά. Ήχος πλ. α’.
7. «Τον αρθέντα εις ύψος σοφίας άρρητον». Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α’.

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2017
06:30’ – 10:00’    Όρθρος και Θεία Λειτουργία στην Ιερά Μονή Εισοδίων της Θεοτόκου Μυρτιάς, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά και ιερουργούντος του πανοσιολογιωτάτου Καθηγουμένου της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου αρχιμ. Εφραίμ.

Θέρμο – Αίθουσα Εκδηλώσεων Δημαρχιακού Μεγάρου
(Συντονίζει ο θεολόγος, φιλόλογος κ. Φώτιος Μάλαινος)

11:30’    Χαιρετισμός από τον αξιότιμο κ. Σπυρίδωνα Κωνσταντάρα, Δήμαρχο
  Θέρμου.
11:45’    Εισήγηση: «Το Απόκουρο και η Ιερά Μονή Καταφυγίου».
  Εισηγητής: κ. Γεώργιος Σαγώνας, Προέδρος Πολιτιστικού Συλλόγου
                        Θέρμου.

12:05’    Εισήγηση: «Η επί Βαυαρών διάλυσις των Ιερών Μονών της περιοχής 
                                   Αποκούρου και η αφαιρέσις των κειμηλίων τους».
   Εισηγητής: κ. Νικόλαος Τέλωνας, Ερευνητής – Συγγραφέας.

12:30’    Προβολή Ντοκιμαντέρ με θέμα: «Μικρό οδοιπορικό στην Ιερά Μονή 
   Καταφυγίου Αιτωλίας».

12:50’    Κλείσιμο της Διημερίδος από τον πανοσιολογιώτατο Καθηγούμενο της 
  Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου αρχιμ. Εφραίμ.

Εκ της Ιεράς Μονής

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2017

Προγραμμα Ιερών Ακολουθιών Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κκ Κοσμά

ΤΕΤΑΡΤΗ 18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
07:30' - ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΑΜΦΙΛΟΧΙΑΣ
Όρθρος - Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία εορτής πολιούχου Αμφιλοχίας
– Λιτάνευσις Ιεράς Εικόνος.

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
07:30' - ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΩΜΑ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
Όρθρος - Αρχιερατική Θεία Λειτουργία – χειροτονία Διακόνου.

ΤΕΤΑΡΤΗ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
07:30' - ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
 Όρθρος - Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

ΚΥΡΙΑΚΗ 29 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
07:30' – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΜΥΡΤΙΑΣ
Όρθρος - Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.
18:00' - ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
Υποδοχή Ιερά Εικόνος Παναγίας Παραμυθίας εκ της Ι.Μ.Βατοπεδίου -
Πανηγυρικός  Αρχιερατικός Εσπερινός εορτής Αγίων Τριών Ιεραρχών.

ΔΕΥΤΕΡΑ 30 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2017
07:30' - ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ
Όρθρος -  Θεία Λειτουργία εορτής Αγίων Τριών Ιεραρχών.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017
07:30' – ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΣΥΜΕΩΝ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ
Όρθρος - Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

O Συνδεσμος Αιτωλοακαρνάνων ''Οσιος Ευγένιος ο Αιτωλός ΄΄ εκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίτα του στο Αιτωλικό

Στην φιλόξενη αίθουσα της Χριστιανικής Ένωσης Αιτωλικού,ο Σύνδεσμος Αιτωλοακαρνάνων «ΟΣΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ», το Σάββατο  14 Ιανουαρίου 2017, έκοψε  την πρώτη του βασιλόπιτα. Πολλοί φίλοι του Συνδέσμου από το Αιτωλικό και από άλλες περιοχές του Νομού ήρθαν να παρακολουθήσουν το τελετουργικό και να ακούσουν τις σκέψεις και τους στόχους του Συνδέσμου. 
Το τελετουργικό κοπής της βασιλόπιτας ευλόγησε ο πρωτοπρεσβύτερος του Ιερού Ναού Παμμεγίστων Ταξιαρχών π. Ανδρέας Μπότας και η Χορωδία του Συλλόγου Ιεροψαλτών  της Ιεράς Μητροπόλεως μας «Αρχιδιάκονος Άνθιμος» υπό την Διεύθυνση του Μουσικοδιδασκάλου Α/λτου κ. Ιωάννη Δακαλάκηαπέδωσε επίκαιρους εκκλησιαστικούς ύμνους.

 Για τους στόχους και τους σκοπούς του Συνδέσμου μίλησε ο Πρόεδρος κ. Χρήστος Σιάσοςο οποίος στο σύντομο απολογισμό του είπε: Πριν από λίγο χρόνο μια μικρή ομάδα εθελοντών συμπολιτών μας,  από όλα τα μέρη του Νομού, ξεκινήσαμε τις δραστηριότητές μας προκειμένου να αναπτύξουμε δεσμούς αλληλεγγύης και αλληλοβοήθειας μεταξύ των συμπολιτών μας. Η πρώτη μας τιμητική εκδήλωση έγινε προς τιμή του σεβαστού Ιερομονάχου π. Ιεροθέου Σπανομήτσου της Ιεράς Μονής Αγίας Ελεούσης. Ο Σύνδεσμος απένειμε στον π. Ιερόθεο Τιμητική Διάκριση. 
Ακολούθησε στο Θέρμο  αφιέρωμα στο Μητροπολίτη Εδέσσης, Πέλλας και Αλμωπίας αείμνηστο Καλλίνικο Πούλο για τα τριάντα χρόνια από την κοίμησή του. Τελέστηκε πολιαρχιερατικήΘεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, συλλειτούργησαν οι Μητροπολίτες Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς και Εδέσσης, Πέλλας και Αλμωπίας κ. Ιωήλ. Ακολούθησε ομιλία από τον Σεβασμιώτατο κ. Ιερόθεο.
Στην Ιερά Μονή του Αγίου Συμεών Μεσολογγίου και στα ονομαστήρια της Ηγουμένης Βερονίκης Μοναχής ο Σύνδεσμος της απένειμε Τιμητική Διάκριση για την πολύχρονη προσφορά της. Το διήμερο 4 και 5 Αυγούστου μνήμη του Οσίου Ευγενίου Αιτωλού και στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών Αιτωλικού τελέστηκε Μέγας Εσπερινός με αρτοκλασία και την επόμενη Πανηγυρική Θεία λειτουργία. 
Από το καλοκαίρι ξεκίνησε μια μεγάλη προσπάθεια, η Ιόνια Οδός, που ολοκληρώνεται το 2017,  να λάβει παράλληλη ονομασία σε «ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ». Με σχετικές επιστολές προς τις Εκκλησιαστικές και Πολιτικές Αρχές ο Σύνδεσμος συνεχίζει ακόμα και σήμερα τις προσπάθειες του έτσι ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός. 
Συγκεκριμένα την Τρίτη 10 Ιανουαρίου αντιπροσωπία του Συνδέσμου επισκέφτηκε τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο και στη συνέχεια τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο όπου και οι δύο Ηγέτες συνεχάρησαν τον Σύνδεσμο γι’ αυτή την πρωτοβουλία και είναι πρόθυμοι για να μας βοηθήσουν. Για τον ίδιο λόγο λάβαμε επιστολή και από τον Γέροντα του Αγίου Όρους Μάξιμο Ιβηρήτη. 
Τέλος αναφέρθηκε, για το παρεκκλήσιο του Οσίου Ευγενίου στο Αιτωλικό όπου η προσπάθειά μας θα συνεχιστεί, για τη συμμετοχή του Συνδέσμου στις Γιορτές Εξόδου Μεσολογγίου 2017 και για το Παναιτωλοακαρνανικό Θρησκευτικό Αντάμωμα που θα μπορούμε να το προγραμματίσουμε να γίνει το καλοκαίρι. 

Τελειώνοντας ευχαρίστησε όλους όσους παραβρέθηκαν στην εκδήλωση, τον Αντιδήμαρχο κ. Ψιλογιάννη Σπύρο, τα εκκλησιαστικά Συμβούλια των Ιερών Ναών, Κοιμήσεως Θεοτόκου, Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Αγίου Νεκταρίου, τη Χορωδία του Συλλόγου Ιεροψαλτών  της Ιεράς Μητροπόλεώς μας «Αρχιδιάκονος Άνθιμος», το Διοικητικό Συμβούλιο της Χριστιανικής Ένωσης Αιτωλικού για την ευγενή παραχώρηση της αίθουσας, την Τηλεόραση του Αχελώου,ΑΧΕΛΩΟΣ ΤV, που σε κάθε μας εκδήλωση είναι χορηγός επικοινωνίας, τον Προϊστάμενο Εκπαίδευσης της Σχολής ΟΑΕΔ Μεσολογγίου κ. Κώστα Καπλανίδηπου μαζί με μαθητές – μαθήτριες του τμήματος Μαγειρικής μας πρόσφεραν την Βασιλόπιτα και τα γλυκά. Μετά τις ευχαριστίες ο Πρόεδρος ευχήθηκε σε όλους,  Χρόνια Πολλά, καλή χρονιά, με υγεία, ειρήνη,  προκοπή, προσωπική και οικογενειακή. Το φλουρί που ανταποκρινόταν στο βιβλίο του κ. Χρήστου Σιάσου «ΚΑΣΤΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ – Οδοιπορικό στις Ιερές Μονές της Αιτωλοακαρνανίας» κέρδισε ο κ. Θωμόπουλος Κων/νος μέλος της Χορωδίας των  Ιεροψαλτών.

Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2017

Κοπή Βασιλόπιτας στον Ιερό μας Ναό


Στα πλαίσια των ποιμαντικων και πνευματικών μας δραστηριοτήτων και συγκεκριμένα στα πλαίσια του Κύκλου Γυναικών της Ενορίας μας και του κατηχητικού των ενηλίκων, σήμερα 15 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 16:00μμ στην αίθουσα του Κέντρου Νεότητος, θα πραγματοποιηθεί η ευλόγηση και η κοπή της Αγιοβασιλόπιτας και εν συνεχεία επίκαιρη ομιλία από τον Εφημέριο του Ιερού Ναού

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017


O μακαριστός π Απόστολος Κατσαμπίρης πέρασε στην αιωνιότητα

Εν Ιερά Πόλει Μεσολογγίου, τη  12η  Ιανουαρίου 2017
Εξόδιος  Ακολουθία  αρχιμανδρίτου  Αυγουστίνου  Κατσαμπίρη
ΔΕΛΤΙΟΝ  ΤΥΠΟΥ

Σε κλίμα συγκίνησης τελέσθηκε σήμερα, Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017, η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού Γέροντος, ιεροκήρυκος αρχιμανδρίτου Αυγουστίνου Κατσαμπίρη.
Προηγήθηκε, το πρωί, η Θεία Λειτουργία υπέρ αναπαύσεως αυτού, η οποία τελέσθηκε ενώπιον του λειψάνου του στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Παλαίρου.
Ακολούθως, στον ίδιο Ναό και ώρα 12:00’, τελέσθηκε η εξόδιος ακολουθία προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμά, με τη συμμετοχή πολλών κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, αλλά και άλλων Μητροπόλεων.
Παρέστησαν ο Δήμαρχος Ακτίου – Βονίτσης κ. Γεώργιος Αποστολάκης, ο Αντιδήμαρχος Παλαίρου και το τοπικό συμβούλιο, ενώ πλήθος πιστών, πνευματικών τέκνων και φίλων, συνόδευσαν τον νεκρό του αγαπημένου τους Γέροντα στην τελευταία του κατοικία. Η ταφή του έγινε στον χώρο που ο ίδιος είχε ετοιμάσει στο Ησυχαστήριό του στα Σκλάβαινα, πλησίον του Ναού του Αγίου Βλασίου.
Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, κατά την ομιλία του, εξήρε την προσωπικότητα και το έργο του π. Αυγουστίνου τονίζοντας ότι ο αείμνηστος Γέροντας «υπήρξε πρότυπο αγιασμένου κληρικού και μοναχού, που διακρίθηκε ιδιαίτερα για την αυστηρή ασκητική ζωή και την ταπείνωση με την οποία ζούσε, χαρίσματα τα οποία λείπουν από τους σημερινούς ανθρώπους». 
Ο Σεβασμιώτατος, μίλησε ιδιαίτερα για τη συμβολή του π. Αυγουστίνου στην ανάδειξη και την αγιοκατάταξη του νεοφανούς ιερομάρτυρος αγίου Βλασίου και των συνασκητών του, λέγοντας ότι «αξιώθηκε από τον Θεό να ζήσει την επίσημο αγιοκατάταξη που τόσο ποθούσε, δεν πρόλαβε όμως να χαρεί τις πανηγυρικές λατρευτικές εκδηλώσεις που θα τελεσθούν κατά την ημέρα της πανηγύρεως του αγίου Βλασίου, την 7η Ιουλίου. Από το ουράνιο όμως θυσιαστήριο θα χαίρεται και θα πρεσβεύει για όλους μας».  Τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε να αναπαύσει ο Τριαδικός Θεός τον π. Αυγουστίνο στη Βασιλεία Του και να αναδείξει μιμητές του βίου και του έργου του.








Δελτίο Τυπου που μας απέστειλε η Ιερά μας Μητρόπολη

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ
Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας

Εν Ιερά Πόλει Μεσολογγίου, τη  11η  Ιανουαρίου 2017

Εκδημία  αρχιμανδρίτου  Αυγουστίνου  Κατσαμπίρη
ΔΕΛΤΙΟΝ  ΤΥΠΟΥ

Η Ιερά Μητρόπολη Αιτωλίας και Ακαρνανίας μετά θλίψεως αναγγέλλει την εκδημία του Aρχιμανδρίτη Αυγουστίνου Κατσαμπίρη, από τα Σκλάβαινα Ακαρνανίας, μορφή εκκλησιαστικού κύρους και ορθοδόξου παραδόσεως.
Ο μακαριστός π. Αυγουστίνος γεννήθηκε το 1926, χειροτονήθηκε από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας Ιερόθεο και υπηρέτησε ως εφημέριος στον Άγιο Νικόλαο Καινουρίου της Ι. Μητροπόλεως Αιτωλίας και Ακαρνανίας. Έλαβε το πτυχίο της θεολογίας και διορίστηκε Ιεροκήρυξ στην Ιερά Μητρόπολη Φθιώτιδος με έδρα την Αταλάντη, όπου ανέπτυξε ιδιαίτερη εκκλησιαστική δράση με πλούσιο ποιμαντικό, διδακτικό και συγγραφικό έργο.
Μετά την συνταξιοδότησή του επέστρεψε στην γενέτειρά του, τα Σκλάβαινα Ακαρνανίας, και διέμενε στο Ιερό Ησυχαστήριο Υπεραγίας Θεοτόκου «Η Φοβερά Προστασία», το οποίο έκτισε ο ίδιος πλησίον του τόπου όπου μαρτύρησε ο νεοφανής Άγιος Βλάσιος, θέλοντας να διαμένει πάντα κοντά του.
Έργο της ζωής του υπήρξε η ανάδειξη του ιερομάρτυρος Βλασίου του Ακαρνάνος και των συμμαρτυρησάντων του, και η καταγραφή τους στο αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Για το σκοπό αυτό συνεργάσθηκε στενά με τον σύγχρονό μας όσιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, μελέτησε, ερεύνησε και κατέγραψε τα της ζωής και του μαρτυρίου του Αγίου Βλασίου, τις εμφανίσεις και τα θαύματά του, παλαιότερα και σύγχρονα, εκδίδοντας τα ανάλογα βιβλία. 
Τέλος, αξιώθηκε να δει την αναγραφή του ονόματος του Αγίου Βλασίου και των συνασκητών του στις αγιολογικές δέλτους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, που πραγματοποιήθηκε κατά την τακτική συνεδρία της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τον Αύγουστο του 2016.
Η εξόδιος ακολουθία του μακαριστού π. Αυγουστίνου θα τελεσθεί αύριο Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 12:00’ στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Παλαίρου. Η σορός του θα μεταφερθεί το πρωί της Πέμπτης στον Ιερό Ναό, όπου θα τελεσθεί Θεία Λειτουργία και θα τεθεί σε προσκύνημα. Μετά την εξόδιο ακολουθία, η ταφή του θα λάβει χώρα στο Ησυχαστήριό του στα Σκλάβαινα.

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Ενα άγνωστο σε πολλούς Μοναστήρι της Ιεράς μας Μητροπόλεως

Ενα άγνωστο Μοναστήρι σε πολλούς ευλαβείς Χριστιανούς θα είναι και το Μοναστήρι της Παναγίας στη Βαρετάδα Βάλτου. ένα πραγματικό στολίδι της περιοχής. Το μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Βαρετάδας βρίσκεται 2,5 περίπου χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το χωριό Βαρετάδα (15 χιλιόμετρα ανατολικά της Αμφιλοχίας), στις αρχές της κορυφογραμμής του όρους Θύαμο. Όπως μαρτυρά εντοιχισμένη στο βόρειο αέτωμα επιγραφή, το καθολικό είναι κτισμένο το 1783, ενώ μεταγενέστερες επεμβάσεις συμπληρώνουν σήμερα το σύνολο του συγκροτήματος. Το οικοδομικό συγκρότημα του μοναστηριού αποτελείται  από  το καθολικό, ένα μικρό διώροφο κελί πολύ κοντά στον νότιο τοίχο του ναού, και ένα μεγαλύτερο  στα βόρεια. Το συγκρότημα περιβάλλεται από χαμηλό λίθινο μανδρότοιχο. Στα ανατολικά του βόρειου κτιρίου υπάρχουν λείψανα παλαιοτέρων κτισμάτων. Η κύρια είσοδος στον περίβολο γίνεται  από την ανατολική πλευρά ενώ δευτερεύουσες είσοδοι υπάρχουν τόσο στην βόρεια, όσο και στην νότια πλευρά. Το καθολικό της μονής της Κοιμήσεως Θεοτόκου Βαρετάδας ανήκει στον τύπο της μονόκλιτης τρουλαίας βασιλικής και έχει διαστάσεις 15.80 Χ 6,40 μ. Αποτελείται  από  τον  κυρίως ναό, τον νάρθηκα, και στοά η οποία εκτείνεται κατά μήκος του νότιου τοίχου του ναού.













Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Φωτογραφίες από την ομιλία του καθηγητή Γρηγορίου Κωσταρά στη Σχολή Γονέων στο Αγρίνιο


 

Στην αίθουσα εκδηλώσεων του Παπαστρατείου Μεγάρου της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής, 8ης Ιανουαρίου 2017 η πέμπτη συνάντηση της Σχολής Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεώς μας.
Ομιλητής ήταν ο ελλογιμώτατος κ. Γρηγόριος Κωσταράς, ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος ανάπτυξε το θέμα: «Οι γονείς υπό πίεσιν».
Ακολούθησε συζήτηση με τους γονείς, κατά την οποία ο ομιλητής έδωσε τις κατάλληλες απαντήσεις.
Κλείνοντας την εκδήλωση ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας, Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Κοσμάς ευχήθηκε σε όλους να είναι ευλογημένη και καρποφόρα η νέα χρονιά και ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τον ομιλητή με τον οποίο συνδέεται με φιλικούς δεσμούς από την εποχή που τον είχε καθηγητή στο Γυμνάσιο, τονίζοντας ότι: «στην έκτη τάξη του εξαταξίου Παπαστρατείου Γυμνασίου τον καμαρώναμε, νεαρό καθηγητή τότε, να μας διδάσκει απαγγέλοντας από στήθους ολόκληρα κείμενα, κι εμείς απορούσαμε πώς τα θυμάται».
Αναφερόμενος στους οικογενειακούς δεσμούς με την οικογένεια Κωσταρά είπε ότι: «Ο σεβαστός καθηγητής μας είχε έναν άγιο πατέρα, τον π. Φίλιππο, έναν καλό κληρικό και εθνομάρτυρα γιατί για την πατρίδα υπέφερε πολλά. Είναι τιμή μας που έχουμε ένα τέτοιο ανάστημα, που κατάγεται από τον τόπο μας. Ο καθηγητής Κωσταράς έχει προσφέρει πολλά στην ελληνική γραμματεία. Είναι ένας άνθρωπος με ολοκληρωμένη και σωστή παιδεία που μορφώνει και δεν παραμορφώνει και για αυτό ευχόμαστε να του χαρίζει ο Θεός έτη πολλά και υγεία γιατί τον έχουμε ανάγκη και τον χρειαζόμαστε».
Η επόμενη συνάντηση στο Αγρίνιο θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 22 Ιανουαρίου 2017, στον ίδιο χώρο και την ίδια ώρα, με ομιλητή τον πανοσιολογιώτατο αρχιμ. Μεθόδιο Κρητικό, ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και θέμα: «Η ασκητική του Γάμου».

Σάββατο, 7 Ιανουαρίου 2017

Ο Ομότιμος Καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ Γρηγόρης Κωσταράς σε ομιλία της Σχολής Γονέων της Ιεράς μας Μητροπόλεως


Η Ιερά Μητρόπολις Αιτωλίας και Ακαρνανίας ανακοινώνει ότι στην εκδήλωση της Σχολής Γονέων που θα πραγματοποιηθεί την προσεχή Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2017 και ώρα 18:30’ στο Παπαστράτειο Μέγαρο της Γυμναστικής Εταιρείας Αγρινίου, θα μιλήσει ο ελλογιμώτατος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γρηγόριος Κωσταράς. Το θέμα που θα αναπτύξει είναι: «Οι γονείς υπό πίεσιν».

Ο καθηγητής Γρηγόριος Φ. Κωσταράς, γεννήθηκε στο Πυργί Αγρινίου το 1937, όπου διδάχθηκε τα εγκύκλια γράμματα. Είναι το όγδοο από τα εννέα παιδιά του ιερέα Φιλίππου και της πρεσβυτέρας Σταυρούλας Κωσταρά. Έλαβε το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Μετεκπαιδεύτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, όπου ειδικεύτηκε στην Ψυχολογία – Φιλοσοφία υπό την επιστημονική καθοδήγηση διαπρεπών καθηγητών. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Φιλοσοφικής Σχολής του Παενπιστημίου του Αμβούργου. Με εισήγηση του Καθηγητού Καρλ Φρ. Φον Βάιτοζαικερ, παγκοσμίου φήμης φιλοσόφου και πυρηνικού φυσικού, παίρνει Υποτροφία του Γερμανικού Κράτους και μεταβαίνει στην Κοπεγχάγη (Δανίας) για να συνεχίσει και εκεί την ειδίκευσή του στη Φιλοσοφία-Ψυχολογία. Το 1976 απεφοίτησε από τη Σχολή Ψυχολογικής Αμύνης του Οισ-Κίρχεν της Γερμανίας. Κατά το θερινό εξάμηνο του ιδίου έτους έλαβε Υποτροφία της DAAD και έτσι μετέσχε του επιστημονικού-ερευνητικού προγράμματος στην Αιδελβέργη και το Βερολίνο. Εξελέγη επιμελητής του Εργαστηρίου Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, εντεταλμένος υφηγητής, επίκουρος καθηγητής, αναπληρωτής και τέλος καθηγητής. Είναι εκλεγμένο μέλος πολλών ελληνικών και ξένων επιστημονικών Εταιρειών με ευρεία συμμετοχή σε διεθνείς εκπροσωπήσεις και επιστημονικά συνέδρια, όπως της I.PH.G., της Ελληνικής Φιλοσοφικής Εταιρείας, της Ανθρωπιστικής, της Φιλεκπαιδευτικής των Αρσακείων, της Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων, του Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός» (όπου είναι Ειδικός Γραμματέας). Παράλληλα ανέπτυξε έντονη και γόνιμη κοινωνική και εθνική δράση με ομιλίες και διαλέξεις σε όλη τη χώρα είτε ως Πρόεδρος ΕΛΜΕ Αιτ/νίας και Πρόεδρος του Φιλολογικού Ομίλου «Κ.Χατζόπουλος», είτε ως Καθηγητής του Πανεπιστημίου και Πρόεδρος της ΑΠΟΕΑ (Ανωτ. Πανελλ. Ομοσπονδίας Εφ. Αξ/κών). Εκτός από τη Φιλοσοφική Σχολή δίδαξε μαθήματα της ειδικότητάς του στη Φυσικομαθηματική, Θεολογική, Ιατρική, Ανωτέρα Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών, στη Σχολή Ευελπίδων, Εθνικής Αμύνης και σε όλες τις Σχολές του Υπουργείου Δημ. Τάξεως, ενώ τιμητικά προσκεκλημένος έχει διδάξει σε πολλά Πανεπιστήμια της αλλοδαπής ή έχει μετάσχει σε μεγάλα διεθνή ερευνητικά κέντρα. Το επιστημονικό, ερευνητικό και συγγραφικό του έργο είναι ογκώδες, πρωτότυπο και διεθνώς αναγνωρισμένο και τον ανέδειξε στην πρώτη σειρά των πνευματικών προσωπικοτήτων. Αξιόλογη είναι και η λογοτεχνική και ειδικότερα η ποιητική του προσφορά. Είναι έγγαμος και έχει δύο τέκνα.

Το Μυστήριο της Βαπτίσεως του Κυρίου, μέσα από τον υμνολογικό πλούτο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας (Καταβασίες)

Όλες οι γιορτές της ορθόδοξης χριστιανικής λατρείας έχουν το δικό τους συμβολισμό, ιδιαίτερα οι Δεσποτικές αποκαλούμενες. Μια από αυτές είναι και η γιορτή των Θεοφανείων που αναφέρεται στη βάπτιση του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό. Η γιορτή αυτή, όμως, ονομάζεται και "τα Άγια Φώτα" και των "Επιφανείων", γιατί την ημέρα εκείνη, σύμφωνα και με τη μαρτυρία των Ευαγγελιστών έκανε την εμφάνισή του ολόκληρη η Αγία Τριάδα.
"Τότε παραγίνεται ο Ιησούς από της Γαλιλαίας επί του Ιορδάνην προς τον Ιωάννην του βαπτισθήναι υπ' αυτού" (Ματθ. γ' 13). Όπως συνεχίζει ο Ευαγγελιστής, την ώρα που τελείται η βάπτιση "Ιδού φωνή εκ των ουρανών λέγουσα ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα" (1) (Ματ. γ' 17). Έχουμε δηλ. την παρουσία, εκτός του Χριστού και του Θεού ο οποίος δηλώνει τη συμμετοχή του στο μυστήριο, ως δεύτερο πρόσωπο της Αγ. Τριάδος, και το πνεύμα "του Θεού καταβαίνων ωσί περιστεράν και ερχόμενον επ' αυτού". Το γεγονός της βάπτισης του Χριστού αναφέρουν όλοι οι ευαγγελιστές στα κείμενά τους.
Την ημέρα εκείνη η εκκλησία μας καθόρισε να ψάλλονται το πρωί στον όρθρο δύο κανόνες. Ο μεν πρώτος, πεζός, έργο του επισκόπου Κοσμά του Μαϊουμα σε δεύτερο ήχο και ένας Ιαμβικός, του ίδιου ήχου (δεύτερου) έργο του μεγάλου μελωδού της ορθόδοξης εκκλησίας Ιωάννη του Δαμασκηνού.Τα πρώτα τροπάρια (ειρμοί) των εννέα ωδών, (μικρών ομάδων από 4-6 τροπάρια) ψάλλονται με πανηγυρικό τρόπο λίγο πριν από το εωθινό ευαγγέλιο. Τα πρώτα αυτά τροπάρια ονομάζονται στη λειτουργική γλώσσα, "καταβασίες" γιατί τα παλιά χρόνια, οι ψάλτες κατέβαιναν από τα στασίδια τους και τα έψαλλαν στο μέσο του Ναού.
Το περιεχόμενό τους έχει σχέση με το θρησκευτικό γεγονός που γιορτάζεται την ημέρα εκείνη. Και οι δύο ποιητές της εκκλησίας έζησαν τον 7ομ.Χ. αιώνα. Είναι η εποχή της μεγάλης θρησκευτικής παραγωγής, 7ος-9ος αιώνας, που διαμορφώνεται και οριστικοποιείται ο λατρευτικός τύπος που θα ακολουθήσουν όλες οι εκκλησίες. Ο εμπλουτισμός της με τα ιερά αναγνώσματα από τα κείμενα της Αγίας Γραφής (Π. και Κ. Δ.) τους ύμνους και τις προσευχές, στους ιερούς χώρους των ναών θα καλλιεργούν το θρησκευτικό συναίσθημα και θα ενισχύσουν την πίστη των χριστιανών.
"Η ορθόδοξη λατρεία είναι αγιοστάλαχτη τη διαμόρφωσαν οι άγιοι και σοφοί πατέρες της εκκλησίας, οι κατ' εξοχήν άνθρωποι του Θεού, που είχαν βιωματική σχέση με το Θεό" γράφει πανεπιστημιακός δάσκαλος και συνεχίζει. "Οι άγιοι, πάλι, είναι οι ποιητές και υμνογράφοι και μελωδοί και ψάλτες… της ορθόδοξης εκκλησίας" (2)

Ωδή α' ήχος β' πεζή
"Βυθού ανεκάλυψε πυθμένα,
Και δια ξηράς οικείους έλκει,
Εν αυτώ κατακαλύψας αντιπάλους
Ο κραταιός εν πολέμοις Κύριος
Ότι δεδόξασται".
Το πρώτο τροπάραιο του κανόνα αναφέρεται στο θαυματουργικό τρόπο που πέρασαν οι Ισραηλίτες την Ερυθρά Θάλασσα με αρχηγό τους το Μωυσή, γύρω στα 1225π.Χ. Στέκει με θαυμασμό ο Ιερός υμνογράφος μπροστά στο συντελούμενο θαύμα. Ο πανίσχυρος Κύριος έκανε να φανεί ο πυθμένας της θαλάσσης και στον σχηματιζόμενο διάδρομο πέρασαν οι Ισραηλίτες στην απέναντι ακτή. Γρήγορα, όμως, τα νερά επανήλθαν όταν απομακρύνθηκαν όλοι μαζί με τον Μωυσή και ταυτόχρονα εισήλθαν οι Αιγύπτιοι. Ο ιερός υμνογράφος από τη μια προβάλλει την παντοδυναμία του Θεού, στις εντολές του οποίου υπακούνε και τα στοιχεία της φύσεως. Ο υμνογράφος μάλιστα χρησιμοποιεί το ρήμα "έλκει, για να τονίσει το ενδιαφέρον του Θεού για "τους υιούς Ισραήλ" αφού ο ίδιος ηγείται δια του Μωυσέως, της σωτηρίας Φάλαγγας.Από την άλλη πλευρά τονίζεται η αγάπη του Θεού προς τον περιούσιο λαό στον οποίο υποσχέθηκε να οδηγήσει στη γη Χαναάν, τη γη της επαγγελίας.

Ωδή γ'
"Ισχύν, ο διδούς, τοις βασιλεύσιν ημών Κύριος
 Και κέρας χριστών αυτού υψών παρθένου αποτίκτεται.
Μολεί δε προς το βάπτισμα, διο πιστοί βοήσωμεν
Ουκ εκ έστιν άγιος ως ο Θεός ημών
Και ουκ έστι δικαίος πλην σου, Κύριε"

Ο ποιητής εδώ παίρνει αφορμή από την τρίτη βιβλική ωδή που είναι αφιερωμένη στην προφήτιδα Άννα για να μας θυμίσει ότι είναι εκείνος που δίνει τη δύναμη και την ενίσχυση στους βασιλείς. Τώρα Χριστός έρχεται για να βαπτιστεί στον Ιορδάνη ποταμό. Η χρίση με λάδι ήταν πράξη καθιέρωσης εκ μέρους του Θεού για ανθρώπους που επρόκειτο να κυβερνήσουν ως βασιλείς είτε επρόκειτο για ιερείς για να ασκήσουν τα καθήκοντά τους. Αυτός, λοιπόν, που είναι πιο πάνω και από τους βασιλείς, καταδέχεται να γεννηθεί από την Μαρία και ενώ είναι αναμάρτητος, θέλει να βαπτιστεί όπως όλοι οι άνθρωποι. Να θυμίσουμε εδώ ότι πολλοί κάτοικοι που πήγαιναν, στον Ιωάννη, τον Πρόδρομο, ζητούσαν να εξομολογηθούν. Γι' αυτό και το βάπτισμα που εδέχοντο από τον Ιωάννη, ελέγετο βάπτισμα μετάνοιας. Από το βάπτισμα του Χριστού και μετά ονομάστηκε βάπτισμα σωτηρίας.

Ωδή δ'
Ακήκοα, Κύριε, φωνής σου ον είπας,
Φωνή βοώντος εν τη ερήμω,
Ότι εβρόντισαν πολλών επί υδάτων.
Τω σω μαρτυρούμενος Υιώ όλος γεγονός του παρόντος
Πνεύματος δε εβόησε: Συ ει Χριστός, Θεού σοφία και δύναμις".

Με τη βιβλική ρήση "Φωνή βοώντος εν τη ερήμω" (Ησ. 40.3) αρχίζει ο εκκλησιαστικός ποιητής τον ειρμό της δ' ωδής. Γνωρίζει το σπουδαίο ρόλο που έπαιξε στο τελετουργικό του βαπτίσματος του Χριστού. Πιο πολύ, όμως, ήταν ο άνθρωπος (ο Ιωάννης) που με τα ηθικά του κηρύγματα του έλεγχε τους άρχοντες της εποχής του για τα παραπτώματά τους για να σώσει το λαό του από την κατάπτωση και την παρακμή. Ο ιερός βαπτιστής "άκουσε τη φωνή του Θεού πατέρα", πολύ δυνατή την ώρα που τελείται η βάπτιση του Χριστού, και ακούστηκε σ' όλη την περιοχή του Ιορδάνη. Αλλά ο Ιωάννης γέμισε μέσα του από την χάρη του αγίου πνεύματος που τη στιγμή εκείνη ήταν παρόν με την μορφή ενός περιστεριού. Γι' αυτό ακριβώς είχε τη φώτιση ώστε σε λίγο να αναφωνήσει: "Συ ει ο Χριστός, Θεού Σοφία και δύναμις". Λίγα χρόνια αργότερα ο Απόστολος των εθνών Παύλος θα διατυπώσει και θα επιβεβαιώσει την αλήθεια ότι ο Χριστός είναι και "σοφία και δύναμις Θεού" (Α' Κορ. 1,24)

Ωδή ε'
Ιησούς ο ζωής αρχηγός λύσαι το κατάκριμα ήκει
Αδάμ του πρωτοπλάστου, καθαρσίων δε ως Θεός μη δεόμενος
Τω παισόντι καθαίρεται εν τω Ιορδάνη, εν ω την έχθραν κτείνας,
Υπερέχουσαν πάντα νουν ειρήνην χαρίζεται".
Στην ωδή αυτή ο ιερός υμνογράφος τονίζει με έμφαση τον ερχομό του Χριστού στον κόσμο και τον σκοπό του να σώσει το ανθρώπινο γένος. Έρχεται στον κόσμο για να απαλλάξει τον πρωτόπλαστο Αδάμ από την καταδίκη του προπατορικού αμαρτήματος. Ενώ είναι Θεός και δεν έχει ανάγκη από καθαρισμό, βαπτίζεται στον Ιορδάνη ποταμό για χάρη του Αδάμ. Εκεί (στον ποταμό) αφού θανάτωσε την έχθρα που χώριζε τον άνθρωπο με το Θεό, χαρίζει την ειρήνη του σ' όλο τον κόσμο, κάτι που δεν μπορεί να συλλάβει το ανθρώπινο μυαλό. Γενικά όλη η παρουσία του Χριστού στον κόσμο με το κήρυγμα και τα θαύματα που επιτέλεσε ήταν "η καταλλαγή" και συμφιλίωση του ανθρώπου με το Θεό. Την επαναφορά του από την κατάσταση που βρέθηκε μετά από την πτώση του, στην προηγούμενη ζωή του παραδείσου.
Η ωδή στ' είναι αφιερωμένη στην κηρυκτική δράση του Προδρόμου που καλούσε από την έρημο τους λαούς να μετανοήσουν. "Μετανοείτε και καθαριστείτε" τους έλεγε, για να υποδεχτούν τον ερχομό του σωτήρος Χριστού.Η ωδή ζ' κάνει λόγο για τη θαυματουργική διάσωση των τριών νέων που ρίχτηκαν στο καμίνι επειδή δεν αρνήθηκαν την πίστη τους στον αληθινό Θεό. Ο ποιητής εμπνέεται από τα γραφόμενα του προφήτη Δανιήλ, που ζει στην εξορία, στην Βαβυλώνα, μαζί με τους συμπατριώτες του. Την ώρα της φωτιάς ένας άγγελος τους προστατεύει θαυματουργικώς.Και η ωδή η' αναφέρεται στο πυρακτωμένο καμίνι. Κάνει ένα παραλληλισμό. Όπως, εκεί στη Βαβυλώνα, ο άγγελος σώζει τους τρεις νέους, έτσι και στον Ιορδάνη ποταμό, έρχεται ο ίδιος ο Χριστός να σώσει όλους τους ανθρώπους.

Ωδή θ'
"Απορεί πάσα γλώσσα ευφημείν προς αξίαν, ιλιγγιά δε νους
Και υπερκόσμιος υμνείν σε, Θεοτόκε, όμως αγαθή υπάρχουσα
Την πίστιν δέχου, και γαρ τον πόθον οίδας τον ένθεον ημών.
Συ γαρ χριστιανών ει προστάτις, σε μεγαλύνομεν".

Πάντοτε οι ποιητές και υμνογράφοι της εκκλησίας μας, την 9η ωδή την αφιερώνουν στην Παναγία. Εδώ ο Ιερός Κοσμάς, μένει έκθαμβος από το μεγαλείο της Θεοτόκου. Πιστεύει ότι είναι πολύ δύσκολο η ανθρώπινη γλώσσα να βρει τα λόγια που αρμόζουν για τον έπαινο της. Επειδή, όμως, πιστεύει ότι εκείνη είναι αγαθή, και γνωρίζει τον πόθο και την αγάπη μας στο πρόσωπό της, την παρακαλεί να δεχτεί την ειλικρινή πίστη τους. Σε υμνούμε και σε δοξολογύμε, γιατί είναι η προστάτιδα όλων μας. (3)
Ας δεχθεί ο καθένας την ημέρα εκείνη μαζί με το αγιασμένο νερό και τα νάματα του Ιορδάνη, που χαρίζουν υγεία, ειρήνη και ευλογία.
Βιβλιογραφία
1.Ματθ. γ' 13-17 Μαρκ. α΄ 9-11, Λου. γ' 21-22, Ιωάνν. α' 31-34
2.Ομοσπ. Συλλόγων Ιεροψαλτών Ελλ. Πρακτ. Συνεδρίου 1995
3.Οι κατεβασίες (κειμ. Μετ. σχόλια) Αρχ. Σ. Κούτσα 1994 (εκδ. ΤΕΡΙΟΣ)
Πηγή:laosver.gr

Η Βάπτιση του Ιησού Χριστού


Στα Θεοφάνεια (ή Φώτα), που εορτάζονται στις 6 Ιανουαρίου, τιμούμε και θυμόμαστε τη Βάπτιση του Ιησού Χριστο. Η λέξη Θεοφάνεια σημαίνει φανέρωση/αποκάλυψη του Θεού και αναφέρεται στη φανέρωση της Αγίας Τριάδος που έγινε κατά τη Βάπτιση του Χριστού.Η αρχαιότερη αναφορά στη γιορτή των Θεοφανείων που έχει διασωθεί είναι από τον Κλήμη Αλεξανδρείας. Στην Πρωτοχριστιανική Εκκλησία και μέχρι τον 4ο αιώνα μ.Χ. οι χριστιανοί γιόρταζαν την ίδια μέρα τα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια, τιμώντας επίσης την ίδια μέρα την προσκύνηση του Χριστού από τους Ποιμένες και τους Τρεις Μάγους. Μετά τον 4ο αιώνα μ.Χ. καθιερώθηκε ξεχωριστή εορτή την 25η Δεκεμβρίου για τη γέννηση του Χριστού και την 6η Ιανουαρίου για τα Θεοφάνεια ή Φώτα.
Ας δούμε τώρα τα γεγονότα που σχετίζονται με τη Βάπτιση του Χριστού. Λίγο καιρό πριν ξεκινήσει ο Ιησούς Χριστός τη διδασκαλία Του, ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκαταλείπει την έρημο και εγκαθίσταται στις όχθες του Ιορδάνη ποταμού. Εκεί συνεχίζει το κήρυγμα για την έλευση του Σωτήρα, καλεί τους ανθρώπους προς μετάνοια και συγχρόνως βαπτίζει πολλούς από αυτούς που έρχονται να τον ακούσουν. Στον Ιορδάνη πήγε και τον συνάντησε ο Χριστός και τότε είπε ο Ιωάννης ο Βαπτιστής "Ίδε ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου." Ο Ιησούς Χριστός ζήτησε από τον Ιωάννη να Τον βαπτίσει, μα ο Άγιος, αναγνωρίζοντας ποιον έχει απέναντί του, αρνείται λέγοντας ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να τον βαπτίσει ο Ιησούς Χριστός και ότι δεν τολμά αυτός να Τον βαπτίσει. Και τότε ο Ιησούς του λέει ότι έτσι πρέπει να γίνει για να εκπληρώσει κάθε εντολή του Θεού και να πληρωθεί η θεία οικονομία για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Τότε ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος βάπτισε τον Ιησού Χριστό στα νερά του Ιορδάνη ποταμού. Ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος όσους βάπτιζε στα νερά του Ιορδάνη, τους έβαζε όσο βρίσκονταν μέσα στον ποταμό να εξομολογούνται τις αμαρτίες τους. Ο Ευαγγελιστής Ματθαίος γράφει ότι ο Ιησούς Χριστός όταν βαπτίστηκε βγήκε αμέσως απ' το νερό του Ιορδάνη, για να μας θυμίσει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος αναμάρτητος, και σε αντίθεση με τους άλλους που βάπτιζε ο άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, ο Χριστός δεν είχε καμία αμαρτία να εξομολογηθεί και έτσι βγήκε κατ' ευθείαν. Άνοιξαν οι ουρανοί και κατέβηκε το Άγιο Πνεύμα με μορφή περιστεράς και ακούστηκε φωνή απ' τους ουρανούς που είπε "Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός" με τον οποίο θα γίνει η σωτηρία των ανθρώπων. Φανερώνεται ο Πατήρ και δίνει μαρτυρία για τον Υιό.
Φανερώνονται λοιπόν έτσι τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος και επιπλέον με την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος πάνω από τον Ιησού, παρατηρεί ο Άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης, δεν αφήνεται περιθώριο σε κάποιον από τους παρευρισκομένους να θεωρήσει λάνθασμένα ότι ο Μεσσίας είναι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος και όχι ο Ιησούς Χριστός. Ακόμη ο άγιος Δαμασκηνός αναφέρει ότι το Άγιο Πνεύμα εμφανίστηκε με μορφή περιστεράς επειδή όπως περιστέρι είχε δείξει στο Νώε το τέλος του κατακλυσμού, έτσι τώρα με τη Βάπτιση του Χριστού και την εμφάνιση του Αγίου Πνεύματος "εν είδει περιστεράς" μπαίνει τέλος στον κατακλυσμό των αμαρτιών.
Ενας επιπλέον λοιπόν λόγος για τη Βάπτιση του Ιησού Χριστού ήταν να μάθουν οι πιστοί το μυστήριο του Βαπτίσματος και της Εξομολόγησης. Σχετικά με το Βάπτισμα διαβάζουμε επίσης στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο (γ:5) "Αμήν αμήν λέγω σοι, εάν μη τις γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, ου δύναται εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού" (σε βεβαιώνω πως αν κανείς δε γεννηθεί από το νερό κι από το Άγιο Πνεύμα, δεν μπορεί να μπει στη βασιλεία του Θεού) και στις Πράξεις των Αποστόλων (α:5) "ότι Ιωάννης μεν εβάπτισεν ύδατι, υμείς δε βαπτισθήσεσθε εν Πνεύματι Αγίω" (ότι δηλαδή, ενώ ο Ιωάννης βάπτιζε με νερό μόνο, εσείς θα βαπτιστείτε με το Άγιο Πνεύμα).
Μας λένε ακόμη οι Πατέρες της Εκκλησίας ότι με το Βάπτισμα ο άνθρωπος ντύνεται έναν κατάλευκο χιτώνα. Όμως με τις αμαρτίες που κάνουμε λερώνουμε αυτόν το χιτώνα, ωστόσο υπάρχει κι άλλο ένα μυστήριο - η Εξομολόγηση. Πρέπει λοιπόν με ειλικρινή εξομολόγηση στον Πνευματικό μας και με μετάνοια να προσπαθούμε να καθαρίζουμε το χιτώνα της ψυχής μας. Ό άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης σημειώνει ότι με τα Θεοφάνεια φωτίζονται οι άνθρωποι κι όπως γράφει ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, η εορτή λέγεται και Φώτα ή Φώτισμα επειδή "φωτίζει και λαμπραίνει την ψυχή του ανθρώπου και τη γλιτώνει από το σκοτάδι της αιώνιας κόλασης". Επίσης ανήμερα Θεφάνεια βαπτίζονταν και οι κατηχούμενοι, παίρνοντας κι αυτοί το φως του Χριστού.
Όλοι οι άνθρωποι όταν γεννιούνται βαρύνονται με το προπατορικό αμάρτημα του Αδάμ και της Εύας. Με τη Βάπτισή Του ο Χριστός, έδειξε στους ανθρώπους πώς να ελευθερώνονται και από αυτήν και απ' τις υπόλοιπες αμαρτίες. Γράφει ο άγιος Δαμασκηνός ο Στουδίτης "το Βάπτισμα είναι κλειδί της Βασιλείας των Ουρανών, το Βάπτισμα είναι φωτισμός της ψυχής του ανθρώπου, το Βάπτισμα είναι φωτισμός και λαμπρότης των ανθρώπων, το Βάπτισμα είναι ζωή και σωτηρία των Χριστιανών ... το Βάπτισμα είναι δεύτερη πλάση των ανθρώπων κι όταν βαπτίζεται ο άνθρωπος γίνεται αναμάρτητος όπως όταν τον είχε πλάσει ο Θεός εξ' αρχής".

Απολυτίκιο Θεοφανείων

Ἐν Ἰορδάνῃ βαπτιζομένου Σου Κύριε,
ἡ τῆς Τριάδος ἐφανερώθη προσκύνησις·
τοῦ γὰρ Γεννήτορος ἡ φωνὴ προσεμαρτύρει Σοι,
ἀγαπητὸν Σε Υἱὸν ὀνομάζουσα·
καὶ τὸ Πνεῦμα ἐν εἴδει περιστερᾶς,
ἐβεβαίου τοῦ λόγου τὸ ἀσφαλές.
Ὁ ἐπιφανεὶς Χριστὲ ὁ Θεός,
καὶ τὸν κόσμον φωτίσας δόξα Σοι.

Σήμερον ὁ Δεσπότης πρὸς τὸ βάπτισμα ἐπείγεται, ἵνα ἀναβιβάσῃ πρὸς ὕψος τὸ ἀνθρώπινον

Σήμερον γὰρ ὁ τῆς Ἑορτῆς ἡμῖν ἐπέστη καιρός, καὶ χορὸς ἁγίων ἐκκλησιάζει ἡμῖν, καὶ Ἄγγελοι μετὰ ἀνθρώπων συνεορτάζουσι. Σήμερον ἡ χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐν εἴδει περιστερᾶς, τοῖς ὕδασιν ἐπεφοίτησε. Σήμερον ὁ ἄδυτος Ἥλιος ἀνέτειλε, καὶ ὁ κόσμος τῷ φωτὶ Κυρίου καταυγάζεται. Σήμερον ἡ Σελήνη λαμπραῖς ταῖς ἀκτῖσι τῷ κόσμῳ συνεκλαμπρύνεται. Σήμερον οἱ φωτοειδεῖς ἀστέρες τῇ φαιδρότητι τῆς λάμψεως τὴν οἰκουμένην καλλωπίζουσι. Σήμερον αἱ νεφέλαι ὑετὸν δικαιοσύνης τῇ ἀνθρωπότητι οὐρανόθεν δροσίζουσι. Σήμερον ὁ Ἄκτιστος ὑπὸ τοῦ ἰδίου πλάσματος βουλῇ χειροθετεῖται. Σήμερον ὁ Προφήτης καὶ Πρόδρομος τῷ Δεσπότῃ προσέρχεται, ἀλλὰ τρόμῳ παρίσταται, ὁρῶν Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς συγκατάβασιν. Σήμερον τὰ τοῦ Ἰορδάνου νάματα εἰς ἰάματα μεταποιεῖται τῇ τοῦ Κυρίου παρουσίᾳ. Σήμερον ῥείθροις μυστικοῖς πᾶσα ἡ κτίσις ἀρδεύεται. Σήμερον τὰ τῶν ἀνθρώπων πταίσματα τοῖς ὕδασι τοῦ Ἰορδάνου ἀπαλείφονται. Σήμερον ὁ Παράδεισος ἠνέωκται τοῖς ἀνθρώποις, καὶ ὁ τῆς Δικαιοσύνης Ἥλιος καταυγάζει ἡμῖν. Σήμερον τὸ πικρὸν ὕδωρ, τὸ ἐπὶ Μωϋσέως τῷ λαῷ, εἰς γλυκύτητα μεταποιεῖται τῇ τοῦ Κυρίου παρουσίᾳ. Σήμερον τοῦ παλαιοῦ θρήνου ἀπηλλάγημεν καὶ ὡς νέος Ἰσραὴλ διεσώθημεν. Σήμερον τοῦ σκότους ἐλυτρώθημεν, καὶ τῷ φωτὶ τῆς θεογνωσίας καταυγαζόμεθα. Σήμερον ἡ ἀχλὺς τοῦ κόσμου καθαίρεται τῇ ἐπιφανείᾳ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Σήμερον λαμπαδοφεγγεῖ πᾶσα ἡ κτίσις ἄνωθεν. Σήμερον ἡ πλάνη κατήργηται, καὶ ὁδὸν ἡμῖν σωτηρίας ἐργάζεται ἡ τοῦ Δεσπότου ἐπέλευσις. Σήμερον τὰ ἄνω τοῖς κάτω συνεορτάζει, καὶ τὰ κάτω τοῖς ἄνω συνομιλεῖ. Σήμερον ἡ ἱερὰ καὶ μεγαλόφωνος τῶν Ὀρθοδόξων πανήγυρις ἀγάλλεται. Σήμερον ὁ Δεσπότης πρὸς τὸ βάπτισμα ἐπείγεται, ἵνα ἀναβιβάσῃ πρὸς ὕψος τὸ ἀνθρώπινον. Σήμερον ὁ ἀκλινὴς τῷ ἰδίῳ οἰκέτῃ ὑποκλίνεται, ἵνα ἡμᾶς ἐκ τῆς δουλείας ἐλευθερώσῃ. Σήμερον Βασιλείαν οὐρανῶν ὠνησάμεθα· τῆς γὰρ Βασιλείας τοῦ Κυρίου οὐκ ἔσται τέλος

Ευχή του Μεγάλου Αγιασμού



Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ μονογενὴς Υἱός, ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρός, ὁ ἀληθινὸς Θεός, ἡ πηγὴ τῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀθανασίας, τὸ φῶς τὸ ἐκ φωτός, ὁ ἐλθὼν εἰς τὸν κόσμον τοῦ φωτίσαι αὐτόν, καταύγασον ἡμῶν τὴν διάνοιαν τῷ Ἁγίῳ σου Πνεύματι, καὶ πρόσδεξαι ἡμᾶς μεγαλωσύνην καὶ εὐχαριστίαν σοι προσάγοντας, ἐπὶ τοῖς ἀπ᾽ αἰῶνος θαυμαστοῖς σου μεγαλουργήμασι, καὶ τῇ ἐπ᾽ ἐσχάτων τῶν αἰώνων σωτηρίῳ σου οἰκονομίᾳ. Ἐν ᾗ τὸ ἀσθενὲς ἡμῶν καὶ πτωχὸν περιβαλόμενος φύραμα, καὶ τοῖς τῆς δουλείας μέτροις συγκατιών, ὁ τῶν ἁπάντων Βασιλεύς, ἔτι καὶ δουλικῇ χειρὶ ἐν τῷ Ἰορδάνῃ βαπτισθῆναι κατεδέξω, ἵνα τὴν τῶν ὑδάτων φύσιν ἁγιάσας ὁ ἀναμάρτητος, ὀδοποιήσῃς ἡμῖν τὴν δι᾽ ὕδατος καὶ Πνεύματος ἀναγέννησιν, καὶ πρὸς τὴν πρώτην ἡμᾶς ἀποκαταστήσῃς ἐλευθερίαν. Οὗ τινος θείου Μυστηρίου τὴν ἀνάμνησιν ἐορτάζοντες, δεόμεθά σου φιλάνθρωπε Δέσποτα. Ῥᾶνον ἐφ᾽ ἡμᾶς τοὺς ἀναξίους δούλους σου, κατὰ τὴν θείαν σου ἐπαγγελίαν, ὕδωρ καθάρσιον, τῆς σῆς εὐσπλαγχνίας τὴν δωρεάν, εἰς τὸ ἐπὶ τῷ ὕδατι τούτῳ τὴν αἴτησιν ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν εὐπρόσδεκτον γενέσθαι τῇ σῇ ἀγαθότητι, καὶ τὴν εὐλογίαν σου δι᾽ αὐτοῦ ἡμῖν τε καὶ παντὶ τῷ πιστῷ σου χαρισθῆναι λαῷ, εἰς δόξαν τοῦ ἁγίου προσκυνητοῦ σου Ὀνόματος. Σοὶ γὰρ πρέπει πᾶσα δόξα, τιμή, καὶ προσκύνησις, σὺν τῷ ἀνάρχῳ σου Πατρί, καὶ τῷ παναγίῳ, καὶ ἀγαθῷ, καὶ ζωοποιῷ σοῦ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεί, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.

Η Ακολουθία του Μεγάλου Αγιασμού μέσα στη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας

Στίς 5 Ἰανουαρίου, τελεῖται στούς Ὀρθοδόξους Ἱερούς Ναούς ἡ Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Ἁγιασμοῦ καί ἐν συνεχεία οἱ ἱερεῖς θά ἁγιάσουν τά σπίτια ὅσων χριστιανῶν τό ἐπιθυμοῦν καί τό ζητήσουν.  Η ἴδια Ἀκολουθία θά τελεσθεῖ καί την ἑορτή τῶν Θεοφανείων, κατά τήν ὁποία ἑορτή πανηγυρίζουμε μέ τό γεγονός τῆς Φανερώσεως ἐπί τῆς γῆς τοῦ Χριστοῦ ὡς Μονογενούς Υἱοῦ καί λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός. Ταυτοχρόνως ἑορτάζουμε καί τή φανέρωση τῆς Ἁγίας Τριάδας, καθ' ὅτι, ὅπως ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας «Τριάδος ἡ φανέρωσις ἐν Ἰορδάνη γέγονεν».ο ἁγιασμός καί τῶν δύο ἡμερῶν, 5ης καί 6ης Ἰανουαρίου, εἶναι ἵδιος. Δηλαδή ἔχει τήν ἵδια ἁγιαστική δύναμη. Μερικοί, ὅμως, παρασυρόμενοι ἀπό τό γεγονός ὅτι τήν παραμονή τῶν Θεοφανείων παραλείπεται ἡ ἀνάγνωση τῆς πρώτης μεγάλης Εὐχῆς ἰσχυρίζονται ὅτι, ἔνεκα αὐτῆς τῆς ἐλλείψεως, ὁ ἁγιασμός της 6ης Ἰανουαρίου εἶναι μεγαλυτέρας ἁγιαστικῆς χάριτος. Οἱ ὑποστηρικτές αὐτῆς τῆς ἀπόψεως δέν ἔχουν δίκιο, διότι ἡ παραλειπομένη εὐχή δέν εἶναι ἁγιαστική ἀλλά κηρυκτική. Ἀναλύει θεολογικά τό νόημα τῆς ἑορτῆς χωρίς, ὅμως, νά περιέχει ἐπίκληση τῆς ἁγιαστικής Θ. Χάριτος. Μέγας Αγιασμός εἶναι τό σπουδαιότερο φάρμακο τῆς Ἐκκλησίας μας μετά τή Θ. Κοινωνία καί γι' αὐτό μεταλαμβάνουμε τοῦ ἁγιασμοῦ πρίν νά λάβουμε τό ἀντίδωρο, ἐνῶ, ἀντιθέτως, ὁ μικρός Ἁγιασμός, ὡς τέταρτος κατά σειράν δυνάμεως, λαμβάνεται μετά τό ἀντίδωρο. Μέγα Ἁγιασμό λαμβάνουν καί ὅσοι δέν ἔχουν τίς προϋποθέσεις καί τήν ἀνάλογη προετοιμασία γιά τή Θ. Μετάληψη.  Μέγας Αγιασμός συνδέεται ἄμεσα μέ τό μυστήριο της Μετανοίας καί τήν Ἐξομολόγηση, καθ' ὅτι ἡ ἀρχή του ἀνάγεται στό βάπτισμα μετανοίας τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Προδρόμου, τό ὁποῖο ἐνεργοποιήθηκε καί ὁλοκληρώθηκε μέ τήν Παρουσία καί τήν Βάπτιση τοῦ Κυρίου μας στόν Ἰορδάνη ποταμό. Η σύνδεση τοῦ Μ. Ἀγιασμοῦ μέ τό μυστήριο τῆς Μετανοίας ἐπιτάσσει νά προηγείται τῆς μεταλήψεως τοῦ Μέγ. Ἁγιασμοῦ νηστεία ἄνευ ἐλαίου, δεδομένου ὅτι ἡ νηστεία εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένη μέ τή μετάνοια... Ἐξαίρεση στήν ἀνέλαιο νηστεία γίνεται ἄν συμπέσει ἡ παραμονή τῶν Θεοφανείων, ἡμέρα Σάββατο ἤ Κυριακή, ὁπότε γίνεται κατάλυση ἐλαίου, διότι ποτέ δεν νηστεύουμε τό λάδι, τά Σάββατα καί τίς Κυριακές παρεκτός μόνο τό Μέγα Σάββατο.Οἱ ἁγιαστικές Εὐχές καθιστοῦν τό νερό τοῦ Μ. Ἁγιασμοῦ ἰσοδύναμο μέ τό νερό τῆς βαπτίσεως καί γι' αὐτό ὁ Μ. Ἁγιασμός χρησιμοποιεῖται γιά τήν βάπτιση βρεφῶν, πού εἶναι ἐτοιμοθάνατα, ἤ βαρειά ἄρρωστα πρός συντόμευση τῆς Ἀκολουθίας τῆς Βαπτίσεως. Ἐπίσης, ἐάν τελεσθεῖ βάπτιση τήν ἡμέρα τῶν Θεοφανείων χρησιμοποιεῖται στἠν κολυμβήθρα Μέγας Ἁγιασμός, χωρίς νά ἀναγνωσθεῖ ἡ Εὐχή τοῦ Ἁγιασμοῦ τοῦ ὕδατος ἀλλά μόνο τά λόγια, πού ἀφοροῦν στόν βαπτιζόμενο. Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Μικροῦ Ἁγιασμοῦ (πού τελεῖται κάθε μῆνα) δέν περιέχει ἁγιαστική Εὐχή, δηλαδή ἐπίκληση τῆς χάριτος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀλλά ὁ ἁγιασμός τοῦ ὕδατος γίνεται μόνο μέ τήν κατάδυση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Ἐπίσης, ὁ Μικρός Ἁγιασμός ρίπτεται καί ραντίζεται στό ἔδαφος καθ' ὅλο τό ἔτος ἐν ἀντιθέσει μέ τόν Μεγάλο Ἁγιασμό, ὁ ὁποῖος, ὅπως μαρτυρεῖται στούς χειρογράφους κώδικες «οὐ ρίπτεται τό σύνολον» (κωδ. 979 τοῦ Σινᾶ) κατά τίς λοιπές ἡμέρες, πλήν τῶν ἡμερῶν τῆς παραμονῆς καί τῆς ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων.Ὁ Μέγας Ἁγιασμός φυλάσσεται καθ' ὅλο τό ἔτος στό Ἱερό Βῆμα τοῦ Ναοῦ καί χρησιμοποιεῖται ἀπό τούς Ἱερεῖς στίς περιπτώσεις, πού προαναφέραμε ἀλλά καί σέ ἄλλες περιστάσεις. Συνεπῶς δέν συντρέχει λόγος νά φυλάσσεται καί στά σπίτια τῶν χριστιανῶν. Ἐξ ἄλλου ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι τό «ταμεῖον τῆς Θ. Χάριτος» καί φυσικά δέν θά ἀρνηθεῖ ποτέ νά μᾶς χορηγήσει τόν Μεγάλο Ἁγιασμό, ὅταν ἡ περίσταση τό καλέσει καί ὁ Πνευματικός κρίνει ὅτι θά ἀποβεῖ «πρός ὡφέλειαν ἐπιτήδειος».